VI SA/Wa 1119/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 15 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2014 roku nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego R. M. od kosztów sądowych. R. M. (dalej też jako skarżący) wniósł w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i synem. Skarżący otrzymuje wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 1 800 złotych brutto. Żona skarżącego nie uzyskuje żadnych dochodów, przy czym jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna i poszukuje zatrudnienia. Syn skarżącego także nie uzyskuje żadnych dochodów, aktualnie studiując. Skarżący oświadczył, że żaden z członków jego rodziny nie posiada rachunku bankowego, oszczędności lub przedmiotów wartościowych. Skarżący wyjaśnił, że po dokonaniu niezbędnych opłat za mieszkanie i media, do dyspozycji rodziny pozostaje kwota około 1100 złotych miesięcznie, dlatego też konieczność uiszczenia wpisu sądowego stanowiłoby dla niego ogromne obciążenie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż dochody uzyskiwane przez skarżącego w skali miesięcznej sięgają kwoty 1 800 złotych brutto. Jest to jedyny dochód trzyosobowej rodziny. Z kwoty tej członkowie rodziny skarżącego muszą pokryć zarówno opłaty związane z utrzymaniem mieszkania, koszt wyżywienia, ubrań, czy też nauki syna. Tym samym stwierdzić należy, iż z uwagi na skalę dochodów uzyskiwanych w rodzinie wnioskodawcy, poniesienie przez skarżącego pełnych kosztów postępowania skutkowałoby uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niego i członków jego rodziny. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.