VI SA/Wa 1120/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 8 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przeprowadzenie badania poza granicami kraju p o s t a n a w i a: ustanowić dla D. G. adwokata D. G. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przeprowadzenie badania poza granicami kraju. Z informacji podanych przez skarżącą w formularzu wynika, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z małoletnim wnukiem [...], sprawując nad nim opiekę prawną. Z tytułu zatrudnienia otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 3 113 zł brutto. Otrzymuje również zasiłek z [...] Ośrodka Pomocy Rodzinie w kwocie 1 141 zł. z tytułu rodziny zastępczej. Skarżąca wyjaśniła przy tym, iż jej sytuacja materialna nie pozwala na zatrudnienie adwokata z powodu kosztów ponoszonych na leczenie wnuka. Przykładowo podała, iż koszt badania oka wynosi 1850 funtów, a koszty przelotu sięgają 2000 zł. Skarżąca nie dysponuje zarazem żadnymi oszczędnościami, będąc właścicielka mieszkania oraz dziewięcioletniego samochodu. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy przy tym zauważyć, iż skarżąca wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, jednakże zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest w sprawie niniejszej jako dotyczącej kwestii świadczeń leczniczych, zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych z mocy ustawy. Tym samym wniosek skarżącej nie będzie podlegał rozpoznaniu w tym zakresie, a jedynie w zakresie wniosku o ustanowienie adwokata, który nie jest objęty dyspozycją art. 239 pkt 1 lit. c) cyt. ustawy. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. Mając na uwadze skalę wydatków związanych z leczeniem wnuka poza granicami kraju, nie jest możliwe poczynienie przez skarżącą oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania sądowego. Ponadto zgodnie z oświadczeniem skarżącej nie dysponuje ona oszczędnościami, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. W związku z powyższym, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.