VI SA/Wa 1132/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lutego 2013 r. znak: [...] w przedmiocie nakazania zaprzestania prowadzenia reklamy apteki i nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Główny Inspektor Farmaceutyczny decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (nazywanej dalej "skarżącą", "Spółką"), utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora farmaceutycznego w K. z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] nakazującą zaprzestanie prowadzenia reklamy ww. apteki za pomocą umieszczonego w oknie wystawowym apteki plakatu o treści: "[...]" i nakładającą na skarżącą karę pieniężną w wysokości 10.000 złotych. Pismem z dnia 27 lutego 2013 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego, w uzasadnieniu której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania tejże decyzji. Spółka, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.") uznała, że w sprawie ziściły się przesłanki przewidziane w cyt. przepisie, przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji. Skarżąca podtrzymała argumenty wysunięte w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skierowanego do organu. Uznała, że okolicznościami uzasadniającymi wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest prawdopodobieństwo jego wadliwości wskutek uchybień organu o charakterze materialnym i formalnym. Skarżąca podkreśliła, że nie posiada jakichkolwiek środków umożliwiających dokonanie zapłaty wymierzonej przez organy nadzoru farmaceutycznego kary. Podjęcie egzekucji w stosunku do Spółki z dużym prawdopodobieństwem wpłynie na płynność finansową strony, przyczyniając się do powstania daleko idących skutków, które nawet przy dokonaniu zwrotu kwoty 10.000 złotych nie będą możliwe do odwrócenia. Do skargi strona dołączyła bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2012 r. oraz rachunek zysków i strat za okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. Wojewódzki sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Strona, dążąc do wstrzymania wykonania decyzji musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Pod pojęciem "wyrządzenia znacznej szkody" należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku strony skarżącej, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wspomniana konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać, jakie dowody wnioskodawca chciałby przedstawić, celem wykazania, że spełnia przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 18 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 502/09, Lex nr 569795), albowiem uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na składającym wniosek (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 632/11) poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak takiego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Strona zobowiązana jest zatem do uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, w niniejszej sprawie - postanowienia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2007 r. sygn. akt II FZ 338-339/07). Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2012 r., sygn. akt II FSK 1894/120). W niniejszej sprawie wniosek skarżącej dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego w sprawie nałożenia kary w wysokości 10.000 złotych. Uzasadniając złożony wniosek skarżąca wskazała, że konieczność wykonania zaskarżonej decyzji wpłynie istotnie na płynność finansową Spółki, doprowadzając do daleko idących skutków. Zestawienie danych zawartych w Rachunku zysków i strat za 2012 r. w postaci przychodów netto ze sprzedaży i zrównane w wysokości 36.698.010,62 zł ze stratą w wysokości 342.356,23 zł (strata powstała w wyniku zsumowania liczb z rubryki zatytułowanej "Zysk (strata) z działalności operacyjnej" – 71.492,30 zł oraz "Zysk (strata) netto (K-L-M)") powiększoną o kwotę 10.000 zł kary nie wskazuje na groźbę utraty płynności finansowej przez Spółkę. Nadto, enigmatyczne określenie, że wykonanie kary pociągnie za sobą daleko idące skutki dla Spółki, bez określenia o jakie skutki chodzi, nie tłumaczy, jakie konsekwencje strona poniesie w związku z brakiem uzyskania ochrony tymczasowej przed Sądem. Wskazana we wniosku o wstrzymanie (ewentualna) wadliwość zaskarżonej decyzji nie może być okolicznością przemawiającą za jego zasadnością. Niezgodność rozstrzygnięcia wydanego przez organ z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny Sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny badać zasadności bądź też nie, wniesionej skargi. Stanowiłoby to swoisty "przedsąd" i wkraczanie w kompetencje zastrzeżone dla składu rozpoznającego sprawę co do istoty (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 listopada 2010 r. I FZ 432/10). Stąd też argumentacja skarżącej dotycząca zasadności skargi nie może uzasadniać wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z tym, że skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.