VI SA/Wa 1134/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. i K. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. M. i K. M. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu p o s t a n a w i a: 1. zwolnić K. M. i K. M. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla K. M. i K. M. radcę prawnego. K. M. i K. M. (dalej określani też jako skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na urzędowych formularzach, wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu. Z informacji podanych przez skarżących w formularzach oraz z nadesłanych w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, iż K. M. uzyskuje dochód z tytułu zatrudnienia na część etatu w kwocie 330 zł. brutto. Z kolei K. M. uzyskuje dochód z tytułu umowy zlecenia w kwocie 1000 zł., przy czym w styczniu 2011 r. kwota ta wynosić będzie 500 zł., a umowa o dzieło zawarta została do dnia 14 stycznia 2011 r. Łączny dochód obojga skarżących (przed opodatkowaniem) wyniósł w ubiegłym roku 17 734 zł. Rachunek bankowy, zgodnie ze złożonym oświadczeniem, posiada wyłącznie K. M. Z przedstawionego wyciągu z tego rachunku bankowego wynika, iż saldo w okresie od dnia [...] lipca 2010 r. do dnia [...] października 2010 r. oscylowało w przedziale od kilku do ponad sześciuset złotych, przy czym jedyna wpłata w tym okresie w kwocie 650 zł pochodziła od pracodawcy skarżącej K. M. Skarżący podnieśli również, iż nie posiadają żadnych nieruchomości, majątku ruchomego, jak również oszczędności. Wskazali przy tym na sięgające miesięcznie kwoty 450 zł wydatki związane z leczeniem. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W niniejszej sprawie zauważyć należy, iż uzyskiwany przez skarżących dochód w kwocie około 1 300 zł brutto miesięcznie przy uwzględnieniu wydatków koniecznych dla utrzymania (w tym kosztów leczenia), nie pozwala na poczynienie przez skarżących oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego. Należy zwrócić uwagę, iż również w ubiegłym roku skala dochodów skarżących nie była znaczna a więc nie posiadali możliwości zaoszczędzenia dodatkowych środków. Ponadto umowa o dzieło skarżącego K. M., będąca głównym źródłem utrzymania skarżących, zawarta jest jedynie do połowy stycznia przyszłego roku. Skarżący nie dysponują przy tym oszczędnościami, które mogliby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Tym samym uznać należy, iż nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego a w konsekwencji zasadnym będzie przyznanie skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.