VI SA/Wa 1137/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2016 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie dokonania zmiany koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego oddala skargę Skarżoną decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej: "Przewodniczący KRRiT"), działając na podstawie art. 33 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2015 r. poz. 1531 ze zm.) oraz art. 104, art. 107 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), dalej: "k.p.a.", po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 22 lipca 2015 r. spółki R. S.A. z siedzibą w W. (obecnie: M. Sp. z o.o. z siedzibą w W.), dalej: "skarżąca", "wnioskodawca" – utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...], odmawiając dokonania zmiany koncesji Nr [...] z dnia 17 maja 2012 r., udzielonej spółce R. S.A. z siedzibą w W. na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "M.", polegającej na rozszerzeniu tej koncesji o stację nadawczą zlokalizowaną w C.-B. (101,9 MHz) w województwie [...]. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Ogłoszeniem z dnia 2 lipca 2014 r. (M.P. z 2014 r., poz. 562) Przewodniczący KRRiT poinformował o możliwości uzyskania koncesji na rozpowszechnienie programu radiowego. Ogłoszenie to stanowiło podstawę do składania wniosków o zmianę w trybie art. 155 k.p.a. posiadanej przez wnioskodawcę koncesji, polegającej na rozszerzeniu koncesji o kolejną stację nadawczą, na okres do wygaśnięcia zmienianej koncesji, na rozpowszechnianie programu radiowego o charakterze wyspecjalizowanym: informacyjno-biznesowo-muzycznym, tj. zawierające audycje informacyjne, analizy dotyczące rynku finansowego, aktualne informacje z giełd polskich i światowych, porady w zakresie ubezpieczeń i inwestycji oraz muzykę jazzową, okołojazzową i rozrywkową. Audycje i inne przekazy realizujące wyspecjalizowany charakter programu stanowić miały łącznie nie mniej niż 70 % miesięcznego czasu nadawania programu w godzinach 6.00-23.00, rozliczanego w okresach tygodniowych. Audycje i inne przekazy niepochodzące od Koncesjonariusza, tj. niewytworzone przez Koncesjonariusza ani na jego wyłączne zamówienie, rozpowszechnione lub rozpowszechniane równocześnie w programie innego nadawcy, nie mogły stanowić więcej niż 33 % dobowego czasu nadawania programu w godzinach 6.00-23.00. Ogłoszenie to stanowiło podstawę do ubiegania się o rozszerzenie koncesji o stację nadawczą zlokalizowaną w C.-B. w województwie [...] (częstotliwość =101,9 MHz; ERP = 0,1 kW). Jednocześnie w pkt. 2 Ogłoszenia wskazano, że elementem decyzji koncesyjnej w zakresie określenia warunków programowych będzie odesłanie do zadeklarowanych przez wnioskodawcę we wniosku o rozszerzenie koncesji informacji programowych i związanych z tym załączników, do których przestrzegania po uzyskaniu decyzji w sprawie rozszerzenia koncesji wnioskodawca się zobowiąże. Rażące odstąpienie od zadeklarowanych warunków programowych po rozszerzeniu koncesji mogło stanowić przesłankę cofnięcia koncesji w trybie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o radiofonii i telewizji. Przewodniczący KRRiT stwierdził, iż w wyniku postępowania koncesyjnego, w związku z pkt. I Ogłoszenia, wniosek o rozszerzenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego za pomocą ww. stacji nadawczej złożyła jedynie spółka R. S.A. z siedzibą w W., która wcześniej uzyskała w dniu 17 maja 2012 r. koncesję Nr [...] na kolejny okres, na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "R." (obecnie: "M."). W dniu [...] lipca 2015 r. Przewodniczący KRRiT wydał decyzję Nr [...] w sprawie odmowy dokonania zmiany (rozszerzenia) ww. koncesji, polegającej na rozszerzeniu koncesji o stację nadawczą zlokalizowaną w C.-B. (101,9 MHz) w województwie [...]. Pismem z dnia 22 lipca 2015 r. wnioskodawca wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Przewodniczącego KRRiT [...] i wydanie decyzji o rozszerzeniu koncesji Nr [...] o stację nadawczą C.-B. (101,9 MHz). W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż decyzja wydana w I instancji opiera się na dwóch głównych zarzutach tj. odejściu przez "R." (obecnie: "M.") od .rozpowszechniania audycji wartościowych i pożądanych, tj. audycji edukacyjnych i poradniczych oraz zubożenie oferty muzycznej programu poprzez marginalizację wymogu nadawania muzyki jazzowej i okołojazzowej. Taka ocena doprowadziła organ do przekonania, iż wydanie decyzji o rozszerzeniu dotychczasowej koncesji wnioskodawcy nie byłaby zgodna z interesem społecznym. W dalszej części wniosku skarżąca wskazała, że przyjęte przez nią założenie, iż 59% programu poświęci na muzykę rozrywkową zaś 1% na muzykę jazzową, zostało źle odczytane przez organ - jako zapowiedź zubożenia oferty muzycznej jej programu. Tymczasem skarżąca w piśmie z dnia 3 lutego 2015 r. wyjaśniała, że w ramach muzyki rozrywkowej ujęła w ofercie również muzykę okołojazzową, co oznacza, iż muzyka okołojazzowa - tak jak dotychczas - będzie reprezentowana w programie M.. (...) W ocenie wnioskodawcy rozbieżność w ocenie tego elementu programu przez organ wynika jedynie z trudności w zakwalifikowaniu danej twórczości do określonego gatunku muzycznego. Skarżąca podkreśliła, ze do czasu rozszerzenia specjalizacji muzycznej programu o muzykę rozrywkową wykazywała łącznie ilość muzyki jazzowej i okołojazzowej. Wnioskodawca zdecydował się jedynie na zakwalifikowanie muzyki okołojazzowej do muzyki rozrywkowej, z czym nie wiąże się więc istotne zmniejszenie jej udziału w nadawanym programie radiowym. Ponadto skarżąca stwierdziła, że KRRiT błędnie odczytała znaczenie sformułowań kluczowych dla opisu tego programu w złożonej przez wnioskodawcę dokumentacji, bowiem zgodnie z przyjętymi założeniami (vide dokument dołączony do pisma wyjaśniającego skarżącej z dnia 16 grudnia 2014 r., zamierza on utrzymać tematykę edukacyjną i poradniczą w programie. Wnioskodawca będzie ją realizował w nowej, atrakcyjnej formie pararozrywkowej, w ramach ustalonych pasm programowych. Nie zostaną zatem wprowadzone nowe, wyodrębnione pod inną nazwą audycje o takim charakterze i tematyce, gdyż ich realizacja będzie miała miejsce w ramach znanych już słuchaczom pasm. Tym samym tematyka poradnicza ani edukacyjna nie zniknie z programu skarżącej, a jedynie będzie realizowana w nieco odmiennej formule. (...) Przewidziano na to miejsce w paśmie programowym Halo [...] (pon. - pt.: 16:00 18:00). Decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], Przewodniczący KRRiT utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia [...] lipca 2015 r. Organ zwrócił uwagę, że wnioskodawca w związku z zamiarem rozszerzenia koncesji o stację nadawczą C.-B. (101,9 MHz) przewidział w projektowanym programie znaczące zmiany w porównaniu do obowiązujących zapisów koncesji Nr [...]. Organ wskazał, że zmiany te polegały na: • odejściu przy realizacji specjalizacji programu od audycji edukacyjnych i poradniczych - audycji wartościowych i rzadko nadawanych w stacjach komercyjnych (zgodnie z deklaracją wnioskodawcy ww. tematyka miała być realizowana w pararozrywkowej formie); • zubożeniu oferty muzycznej programu poprzez marginalizację muzyki jazzowej i okołojazzowej (proporcję nadawanej muzyki w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6.00-23.00 zaprojektowano w sposób zapewniający, 59% muzyki rozrywkowej i 1% innych rodzajów muzyki. Wnioskodawca projektując program w związku z rozszerzeniem koncesji wniósł zatem o takie ukształtowanie struktury muzycznej programu "M.", która usankcjonowałaby w istocie całkowite odejście od korzeni muzycznych stacji i zdominowanie klasycznej muzycznej warstwy programu przez muzykę rozrywkową, szeroko obecną w programach innych stacji komercyjnych). W związku z powyższym, w ocenie organu, wydanie decyzji akceptującej ww. założenia programowe byłoby niezgodne z interesem społecznym (art. 155 k.p.a. w powiązaniu z art. 36 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji), rozumianym jako interes słuchaczy programu rozpowszechnianego pod nazwą "R." (obecnie: "M."). Przewodniczący KRRIT, uzasadniając wydanie w tej sprawie decyzji odmownej, wskazał, że "R." (obecnie "M.") stanowiło od początku funkcjonowania program o ważnej i nieprzedstawianej w innych koncesjonowanych programach radiowych tematyce, wyróżniający się m.in. formatem muzycznym, tj. muzyką jazzową i okołojazzową, która jest nadawana w nielicznych programach i uważana za format tzw. niszowy, a dla wielu słuchaczy stanowi interesującą propozycję programową. Organ wskazał także, że oncesjonariusz - mimo kilkukrotnych zmian programowych - utrzymywał unikalny charakter tego programu, w tym m. in. wysoką zawartość muzyki jazzowej i okołojazzowej. Organ podkreślił, że dotychczasowa koncesja wnioskodawcy Nr [...] wyraźnie przewiduje, że program radiowy będzie miał charakter wyspecjalizowany: informacyjno - biznesowo - muzyczny, tj. będzie prezentował audycje informacyjne, analizy dotyczące rynku finansowego, przekazywał aktualne informacje z giełd polskich i światowych, doradzał w zakresie ubezpieczeń i inwestycji oraz zawierał muzykę jazzową, okołojazzową i rozrywkową (pkt 1.3). Wyspecjalizowany charakter programu będzie realizowany poprzez audycje i inne przekazy: informacyjne, publicystyczne, edukacyjne itp. dotyczące tematycznej specjalizacji programu, audycje upowszechniające wiedzę o muzyce wchodzącej w skład programu oraz przez muzykę jazzową, okołojazzową i rozrywkową (pkt 1.4). Organ wskazał, że w projektowanym programie, w związku z planowanym rozszerzeniem koncesji o stację nadawczą C.-B. (101,9 MHz), skarżąca przewidziała znaczące zmiany w porównaniu do obecnie obowiązujących zapisów posiadanej koncesji. Podkreślił, że skarżąca proporcje gatunków muzycznych zaprojektowała na poziomie: 59% muzyki rozrywkowej i 1% innych rodzajów muzyki, co pozwoliłoby - zdaniem KRRiT - na odejście od korzeni muzycznych stacji, zmarginalizowanie wymogu nadawania muzyki jazzowej i okołojazzowej i zdominowanie muzycznej warstwy programu przez muzykę rozrywkową, szeroko obecną w programach innych stacji komercyjnych. Organ stwierdził, że sytuację taką potwierdził monitoring programu "M." nadanego w dniach od 27 października do 2 listopada 2014 r., z którego wynika, że muzyka w tym programie była różnorodna, a głównie rockowa i popowa. Tymczasem zapisy koncesji zobowiązują nadawcę do nadawania muzyki jazzowej, okołojazzowej i rozrywkowej. Organ wskazał, że w monitorowanym tygodniu, w porze dziennej nadawania programu, obecność utworów o charakterze jazzowym odnotowano w śladowej ilości (tylko 2 utwory). Mając powyższe na uwadze, na podstawie przedstawionych we wniosku przez skarżącą dokumentów, organ stwierdził, że udział muzyki jazzowej w jej programie radiowym to niespełna 1%, natomiast muzyka okołojazzowa ma być nadawana wraz z muzyką rozrywkową i w przyjętym założeniu do niej się odwoływać. Zatem struktura muzyczna programu - po zmianie koncesji - będzie mogła zawierać prawie wyłącznie muzykę rozrywkową, przy znacznej marginalizacji muzyki jazzowej, a muzyka okołojazzowa będzie miała profil bardziej rozrywkowy niż jazzowy. Tym samym wnioskowana struktura muzyczna programu usankcjonowałaby całkowite odejście od korzeni muzycznych stacji i zdominowanie muzycznej warstwy programu przez muzykę rozrywkową, szeroko obecną w programach innych stacji komercyjnych, co naruszałoby interes społeczny rozumiany jako interes odbiorców programu. Przewodniczący KRRiT stwierdził, że skarżąca we wniosku koncesyjnym z dnia 4 sierpnia 2014 r. wykluczyła de facto audycje edukacyjne i poradnicze ze specjalizacji programu - deklarując, że zamierza utrzymać tematykę edukacyjną i poradniczą w programie, która będzie realizować w nowej pararozrywkowej formie. Organ wskazał, że obowiązująca koncesja (pkt 1.4) jednoznacznie obliguje wnioskodawcę do realizowania specjalizacji m. in. poprzez audycje edukacyjne. Jednocześnie aby organ mógł uznać audycje edukacyjne za realizujące specjalizację wnioskodawca powinien je wskazać w pkt D.2 ppkt 6 wniosku (tabela dotycząca planowanych rodzajów audycji) w kolumnie: audycje realizujące specjalizację nie mniej niż procentowy udział audycji edukacyjnych, czego wnioskodawca nie zrobił (zadeklarował 0,00%). Tak sformułowana deklaracja, zdaniem organu, stanowiła modyfikację obowiązującej specjalizacji programu w zakresie audycji edukacyjnych. W ocenie organu koncesyjnego proponowane przez skarżącą zmiany programowe ujęte w formularzu rozszerzenia koncesji (załącznik nr 10) odbiegają od obowiązujących zapisów koncesyjnych, w związku z czym przyznanie koncesji na stację nadawczą C.-B. prowadziłoby do zubożenia dotychczasowej oferty programowej programu "M." dla całego obszaru nadawania tego programu, co potwierdził także wzmiankowany monitoring stacji nadawczej. Organ stwierdził, że program zmieniony zgodnie z propozycją spółki R. S.A. (obecnie: M. Sp. z o.o.) docierałby nie tylko do mieszkańców C., ale również do wszystkich odbiorców programu "M." w miejscowościach objętych zasięgiem nadawania, co dotyczyłoby także stacji nadawczych zlokalizowanych w B., G., K., K., Ł., O., P., W. i W.. W konsekwencji Przewodniczący KRRiT doszedł do przekonania, iż rozszerzenie koncesji Nr [...] spowodowałoby zubożenie dotychczasowej oferty programowej jednocześnie dla całego obszaru jego nadawania oraz prowadziłyby do naruszenia interesu społecznego, rozumianego jako interes wszystkich słuchaczy programu radiowego "M." w uzyskaniu możliwie szerokiej, zróżnicowanej i wartościowej oferty programowej, w związku z czym utrzymał w mocy decyzję o odmowie zmiany koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego. Organ podkreślił, że powyższe rozstrzygnięcie mieściło się w granicach uznania administracyjnego, a organ dokonał analizy wszystkich przesłanek wynikających z art. 155 k.p.a., w tym oceny interesu strony w przedmiotowym postępowaniu. Pismem z dnia 5 maja 2016 r. M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Przewodniczącego KRRiT z dnia [...] marca 2016 r., nr [...]. Skarżąca zarzuciła: a) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. obrazy art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wyjaśnień zawartych w piśmie skarżącej z dnia 17 października 2014 r., doręczonym organowi w tym dniu, zawierających zaktualizowany program nadawczy oraz pisma z 16 grudnia 2014 r. doręczonego 22 grudnia 2014 r. w odniesieniu do zawartych w nim "Założeń projektowanego programu - rodzaje audycji, zakres tematyczny oraz formy realizacji", przez co nie rozpatrzono sprawy na podstawie zebranego w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich istotnych okoliczności faktycznych, na których powinno być dokonane rozstrzygnięcie sprawy, b) naruszanie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w postaci obrazy: - art. 6 k.p.a. w zw. z § 18 ust. 2 w zw. z § 1 pkt. 1) ppkt. e) rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 4 stycznia 2007 r. w sprawie zawartości wniosku o udzielenie koncesji oraz szczegółowego trybu postępowania w sprawach udzielania i cofania koncesji na rozpowszechnianie I rozprowadzanie programów radiofonicznych i telewizyjnych (Dz.U. 2007 f. nr 6, poz. 41 ze. zm.), dalej "Rozporządzenia", poprzez nieuwzględnienie przy rozstrzygnięciu wyjaśnień zawartych w piśmie skarżącej z dnia 17 października 2014 r. zawierających zaktualizowany program nadawczy skarżącej (projektowany program po rozszerzeniu koncesji) oraz pisma z dnia 16 grudnia 2014 r. w odniesieniu do zawartych w nim "Założeń projektowanego programu- rodzaje audycji, zakres tematyczny oraz formy realizacji", przez co nie rozpatrzono sprawy na podstawie zebranego w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono i rozpatrzono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być dokonane jej rozstrzygnięcie; - art. 155 k.p.a. poprzez pominięcie przy rozstrzygnięciu sprawy usprawiedliwionego Interesu skarżącej, wyrażającego się w dopuszczalności zmiany programu nadawczego skarżącej wobec zmiany koncesji skarżącej decyzją Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] i oparcie się jedynie na wadliwie ustalonym interesie społecznym poprzez pominięcie interesu słuchaczy radia w C. i przyjęciu, że projektowany program skarżącej nie wzbogaci oferty programowej w tej lokalizacji. Mając na uwadze podniesione zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonych decyzji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca dodatkowo zarzuciła, że organ nieprawidłowo uznał, że o wartości oferty muzycznej skarżącej decyduje jedynie muzyka jazzowa. Wskazała, iż zgodnie z posiadaną koncesją specjalizacja programu skarżącej w obszarze muzycznym jest trójelementowa i składa się z muzyki jazzowej, okołojazzowej i rozrywkowej, które to połączenie stanowi o unikalności jej programu. Podkreśliła również, iż trudno jest jednoznacznie zakwalifikować utwory do danego gatunku muzycznego, gdyż wiele utworów muzyki rozrywkowej nawiązuje do jazzu (vide pismo skarżącej z dnia 3 lutego 2015 r.). W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 22 listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącej cofnął zawarte w skardze wnioski dowodowe. Wnioskowane w nich dokumenty zostały bowiem dołączone przez organ do akt administracyjnych sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Istota problemu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do kwestii prawidłowości oceny oferty programowej skarżącej (nadawcy radiowego) jako podstawy zmiany (rozszerzenia) przez organ koncesyjny dotychczas posiadanej koncesji nadawczej. Z uwagi na tak określony przedmiot sporu, na wstępie rozważań trzeba zwrócić uwagę na uznaniowy charakter decyzji koncesyjnej (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 2253/08). Także Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 18 lutego 2014 r. (sygn. K 29/12) stwierdził, że podejmując decyzję co do udzielenia koncesji organ korzysta z pewnego zakresu swobody wpisanego w istotę uznania administracyjnego. Jak zauważył Trybunał Konstytucyjny, przedmiotowa swoboda nie może nosić jednak znamion dowolności, a swobodę organu koncesyjnego krępują przepisy k.p.a. Trybunał podkreślił, że "W postępowaniu koncesyjnym konieczne jest zapewnienie realizacji zasady równości wobec prawa (równego dostępu do reglamentowanego dobra w postaci koncesji) oraz jawności decyzji podjętej w przedmiocie udzielenia koncesji. Organ administracyjny, działając w granicach uznania administracyjnego, zanim zadecyduje, w jakim zakresie będzie korzystać ze swojej władzy, ma obowiązek wszechstronnego zbadania stanu faktycznego sprawy w perspektywie wszystkich przepisów prawa materialnego mogących mieć zastosowanie w sprawie (por. wyrok NSA z dnia 9 października 2001 r., sygn. akt II SA 1075/01, Lex nr 51033), a także musi uwzględnić tę okoliczność, by decyzja w przedmiocie udzielenia koncesji pozostawiała w zgodzie z interesem społecznym oraz słusznym interesem obywateli." Jak wskazuje ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w swoich orzeczeniach, w granicach uznania administracyjnego w przedmiocie udzielenia koncesji na rozpowszechnianie programu mieści się dokonanie przez organ porównania wniosków koncesyjnych z uwzględnieniem treści ogłoszenia ze wskazaniem okoliczności, które zdaniem organu wpłynęły na wynik sprawy (patrz: wyrok NSA z dnia 4 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 51/10). W postępowaniu koncesyjnym konieczne jest bowiem zapewnienie realizacji zasady równości wobec prawa (równego dostępu do reglamentowanego dobra w postaci koncesji) oraz jawności decyzji podjętej w przedmiocie udzielenia koncesji. Organ administracyjny, działając w granicach uznania administracyjnego, ma obowiązek wszechstronnego zbadania stanu faktycznego sprawy, a także musi uwzględnić tę okoliczność, by decyzja w przedmiocie udzielenia koncesji pozostawiała w zgodzie z interesem społecznym oraz słusznym interesem obywateli. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy powyższe zauważyć trzeba, iż dotyczy ona dokonania zmiany koncesji w trybie art. 155 k.p.a., gdzie uznanie administracyjne znajduje dodatkowe przesłanki formalnoprawne. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji jest art. 155 kpa zgodnie z którym decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. Postępowanie określone w cytowanym wyżej przepisie stanowi jeden z nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego, który obejmuje przypadki weryfikacji decyzji prawidłowych lub obarczonych wadami niekwalifikowanymi. Instytucje procesowe dopuszczające ingerencję w ostateczną decyzję administracyjną stanowią wyjątki od zasady trwałości tych decyzji, wobec tego ich stosowanie może mieć miejsce tylko wówczas, gdy zaistniałe okoliczności faktyczne i prawne spełniają przesłanki wynikające z wykładanych ściśle przepisów prawa. Przedmiotem postępowania w trybie art. 155 kpa jest zatem zbadanie, czy w stanie faktycznym sprawy wystąpiły formalne przesłanki warunkujące zastosowanie tej instytucji, tj. czy decyzja, na mocy której strona nabyła prawo jest ostateczna, czy jest zgoda strony na jej uchylenie lub zmianę, a ponadto czy jej uchyleniu lub zmianie nie sprzeciwiają się przepisy szczególne i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Ocena, czy w sprawie występują przesłanki przemawiające za wzruszeniem decyzji ostatecznej, należy do organu administracji państwowej. Zawarta w omawianym przepisie przesłanka interesu społecznego lub słusznego interesu strony powinna podlegać ocenie według wynikającej z art. 7 kpa zasady uwzględnienia z urzędu interesu społecznego oraz słusznego interesu strony. Oznacza to, że organ uprawniony do rozstrzygnięcia sprawy powinien ją załatwić zgodnie ze słusznym interesem strony, o ile nie stoi on w kolizji z interesem społecznym (zob. wyrok NSA w Warszawie z dnia 23 stycznia 2003 r., sygn. akt III SA 1195/01 LEX nr 137821). Uwzględnienie interesu strony w rozumieniu art. 155 k.p.a. należy rozumieć w ten sposób, iż mając do wyboru możliwość korzystniejszego dla strony rozstrzygnięcia, organ, działając w granicach uznania administracyjnego, przyjmuje ten sposób orzekania, zmieniając decyzję mniej korzystną dla strony. Bezspornie takie działanie organu nie może pozostawać w kolizji z obowiązującym porządkiem prawnym (zob. np. wyrok NSA z dnia 9 maja 2005 r., sygn. akt OSK 1746/04 LEX nr 172172, wyrok NSA z dnia 23 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 352/06 LEX nr 339409). Należy ponadto w pełni podzielić stanowisko wyrażane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, że nie jest dopuszczalna weryfikacja decyzji ostatecznej w trybie art. 155 k.p.a. tylko w oparciu o jedną z przyjętych w tym przepisie przesłanek, tj. istnienie słusznego interesu strony w zmianie lub uchyleniu decyzji ostatecznej (zob. np. wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 339/10 LEX nr 745219) W konsekwencji stwierdzić należy, że podejmowana na podstawie art. 155 kpa. decyzja o zmianie lub uchyleniu decyzji jest instytucją procesową kreującą nadzwyczajny tryb wzruszenia ostatecznej decyzji, na mocy której strona nabyła prawo, a której zastosowanie warunkowane jest spełnieniem przesłanek określonych tym przepisem oraz oceną organu co do potrzeby jej zastosowania. Ocena spełnienia przesłanek zastosowania tej instytucji należy do organu i organ w razie odmowy zobowiązany jest do szczególnie wyczerpującego wyjaśnienia swoich racji przy uwzględnieniu warunków przepisem przewidzianych W ocenie Sądu powyższe zasady były respektowane przez Prezesa KRRiT w przedmiotowym postępowaniu zakończonym skarżoną decyzją, w związku z czym zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez ten organ przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, należało uznać za nieuzasadnione. Organ wskazał na przesłanki którymi się kierował podejmując decyzję o odmowie zmiany koncesji skarżącej oraz należycie uzasadnił swoje stanowisko. W szczególności wskazał w skarżonej decyzji na te treści programowe, które powodowałyby ograniczenie dotychczasowego profilu programowego, powodujące w istocie zmianę tożsamości programu radiowego pod nazwą "M.", z muzyki klasycznej (jazz-owej i podobnej) na rozrywkową, kosztem także ograniczenia treści edukacyjnych i informacyjnych tego programu. W ocenie Sądu skarżąca ustaleń tych nie podważyła, wskazując jedynie na uznaniowość (dowolność) działania organu w tej sprawie i dokonania na jej niekorzyść oceny materiału dowodowego bez uwzględnienia modyfikacji programu wynikających z pism skarżącej z dnia 17 października oraz 18 grudnia 2014 r. Sąd zauważa, że w postępowaniu koncesyjnym, w którym udział bierze tylko jeden podmiot (jak to miało miejsce w przypadku rozpoznawanej sprawy), istnieje możliwość uzupełniania wniosku o koncesję i ocena programu skarżącej była możliwa zgodnie z ww. wnioskami, złożonymi już w trakcie trwającego postępowania koncesyjnego. Z akt sprawy wynika, że materiał dowodowy sprawy został uzupełniony o powyższe pisma i organ dokonał oceny całokształtu materiału dowodowego sprawy przed wydaniem decyzji. Organ stwierdził, iż skarżąca zaproponowała ofertę w skład której weszły 3 rodzaje audycji, lecz ich proporcja znacząco odbiegała od pożądanego wzorca koncesyjnego, gdyż w ofercie skarżącej jej tematyka miała być realizowana przez bardzo wysoki udział audycji rozrywkowych, stanowiących istotę wzbogaconej oferty programowej. W tych okolicznościach spawy uznać trzeba, iż realizując uprawnienie do kształtowania polityki na rynku audiowizualnym Prezes KRRiT miał prawo wybrać taką ofertę programową, która uzupełni dominującą (jak wskazały dane monitoringu stacji skarżącej) ofertę programową o tematyce rozrywkowej, o dodatkową jakość, jaką jest format muzyki klasycznej (jazz-owej), nawiązującej do korzeni stacji "M." i koncesji z 17 maja 2012 r., zgodnie z treścią ogłoszenia z 2 lipca 2014 r. Okoliczność, iż skarżąca uzyskała w 2014 r. zmianę posiadanej koncesji, poprzez rozszerzenie programu nadawczego o większy udział muzyki rozrywkowej nie oznacza, iż organ taki kierunek rozwoju stacji powinien dalej aprobować, gdyż miał obowiązek zbadać czy dalsze poszerzanie tego zakresu leży również w interesie społecznym, tj. wszystkich słuchaczy radia "M.". W przypadku, gdy takiej przesłanki organ nie stwierdzi, stanowi to podstawę do odmowy udzielenia (zmiany) koncesji. W ocenie Sądu Prezes KRRiT należycie uzasadnił swoje stanowisko w tym zakresie, wskazując w szczególności na skutki wnioskowanej zmiany koncesji skarżącej, powodującej zmianę treści programowych na całym obszarze nadawania radia "M.", a nie tylko w wymiarze lokalnym stacji C.-B.. Organ w tym przypadku należycie zdefiniował oraz rozważył interes społeczny, utożsamiając go z oczekiwaniami słuchaczy radia kojarzącego się dość jednoznacznie z nadawaniem muzyki o profilu zbliżonym do klasycznej (jazz) i tym samym wyróżniającym się na rynku zdominowanym przez muzykę rozrywkową. Zarzuty skarżącej, dotyczące naruszenia przez organ art. 155 k.p.a. oraz przepisów prawa materialnego, należało w związku z tym uznać za niezasadne. W toku prowadzonego postępowania organ zebrał i rozpatrzył całość materiału dowodowego, zaś wydając decyzję o odmowie zmiany koncesji szczegółowo umotywował przesłanki podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia. Tym samym nie naruszył art. 6, art. 7, art. 77 § 1 i art. 78 § 1 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych też względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.