VI SA/Wa 1157/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-08-29
Skład orzekający: Joanna Kruszewska - Grońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżącemu przysługuje prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu w sprawie administracyjnej dotyczącej wygaśnięcia licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób?Ratio decidendi
Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w pełnym zakresie, tj. zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, ponieważ wykazał on, że jego sytuacja materialna, w tym niski łączny dochód własny i matki oraz brak możliwości oszczędności, uniemożliwia pokrycie kosztów postępowania.Stan faktyczny
Skarżący R. J. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu dotyczącym decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzającej wygaśnięcie licencji na krajowy transport drogowy osób. Skarżący zawiesił działalność gospodarczą, jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, mieszka z 88-letnią matką, której renta jest jedynym źródłem dochodu w wysokości około 1.360 zł netto miesięcznie. Skarżący posiada jedynie autobus jako składnik majątku oraz saldo na rachunku bankowym około 1.019 zł.Rozstrzygnięcie
Postanowiono: 1. zwolnić skarżącego R. J. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia licencji oraz nakazu zwrotu licencji i wypisów na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób p o s t a n a w i a: 1. zwolnić skarżącego R. J. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego R. J. adwokata.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym w dniu [...] kwietnia 2014 r. na urzędowym formularzu PPF) skarżący R. J. zażądał zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że zawiesił działalność gospodarczą, aby opiekować się matką; aktualnie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku.
Z pozostałych informacji zamieszczonych we wniosku oraz nadesłanych do akt sprawy dokumentów wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z 88-letnią matką. Ich wyłącznym źródłem dochodów jest świadczenie rentowe matki skarżącego w kwocie 1.363,97 zł netto (decyzja ZUS [...] Oddział w W. Inspektorat w W. z [...] marca 2014 r. o waloryzacji renty – w aktach sądowych sprawy). Z dniem [...] lutego 2014 r. skarżący został uznany za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku (decyzja Starosty [...] z [...] lutego 2014 r. - w aktach sądowych sprawy). Jako jedyny składnik majątku skarżący wskazał autobus. Ponadto skarżący przedstawił wyciąg ze swojego rachunku bankowego za okres od [...] marca 2014 r. do [...] lipca 2014 r., na którym saldo końcowe wynosiło 1.019,27 zł.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.).
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09), udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W świetle przedstawionych wyżej kryteriów, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w pełni zasługuje na uwzględnienie. Biorąc bowiem pod uwagę łączny miesięczny dochód skarżącego i jego matki (ok. 1.360 zł) w kontekście niezbędnych wydatków dwuosobowej rodziny, stwierdzić należy, iż skarżący nie jest w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności celem pokrycia kosztów sądowych oraz wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z wyboru. Z tej przyczyny konieczne jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu w celu stworzenia możliwości odpowiedniej obrony jego interesów przed Sądem.
Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło