VI SA/Wa 1160/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] czerwca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi Pismem z dnia 25 lipca 2017 r. J. B. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania. Zarządzeniem z dnia 25 września 2017 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Rzeczone zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 października 2017 r., odbiór korespondencji sądowej kwitował ojciec (vide: zpo k. 15 verte akt). Skarżący uiścił wpis sądowy w żądanej kwocie w dniu 8 listopada 2017 r. Postanowieniem z 14 grudnia 2017 r. Sąd odrzucił skargę oraz zarządził zwrot skarżącemu wpisu, z uwagi na uiszczenie go po terminie. Powyższe postanowienie zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 24 kwietnia 2018 r., sygn. akt II GZ 146/18. W uzasadnieniu wskazano mi.in, że wątpliwe jest, czy wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skarżącemu doręczone. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynikają bowiem sprzeczne informacje. W miejscu gdzie powinno się znajdować imię i nazwisko odbiorcy widnieje nieczytelny podpis. Na odwrocie zpo, doręczyciel zaznaczył, że przesyłka została doręczona upoważnionemu pracownikowi, jednocześnie wskazał, że przesyłka została doręczona ojcu adresata, a ponadto odznaczył w pkt 3 zpo podpunkt, z którego wynika, że przesyłkę wydano w miejscu wskazanym w pkt 2 upoważnionemu pracownikowi. Z kolei w pkt 2 zpo nie zaznaczono, czy chodzi o placówkę pocztową, czy urząd gminy. Dokument ten nie został sporządzony w sposób wystarczająco rzetelny, aby na jego podstawie uznać, że bez wątpienia skarżący otrzymał wezwanie w dniu 12 października 2018 r. i w konsekwencji odrzucić skargę z powodu nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie. Po zwrocie akt z NSA dwukrotnie, zarządzeniami z 3 sierpnia i 8 października 2018 r., Sąd wezwał Naczelnika Urzędu Pocztowego [...] do nadesłania urzędowego dokumentu potwierdzonego za zgodność z oryginałem – odpisu z właściwego rejestru pocztowego, wskazanie z imienia i nazwiska osoby, której wydano w dniu 12 października 2017 r. przesyłkę rejestrową nr R[...]skierowaną do J. B. oraz do udzielenia wyjaśnień dotyczących rozbieżności informacji zawartych na zpo – wskazania przez doręczającego, że korespondencję wydano upoważnionemu pracownikowi, po czym w nawiasie wskazano ojca adresata – jak również do wskazania miejsca wydania ww. korespondencji. Wobec braku reakcji, Sąd wystąpił pismem z 29 października 2018 r. do Dyrektora [...] o podjęcie działań nadzorczych wobec ww. Naczelnika, z uwagi na niewykonanie wezwań Sądu. Z odpowiedzi nadesłanych przez Biuro Wsparcia Klientów Poczty Polskiej S.A. w dniach 3 i 17 grudnia 2018 r. (k. 77 i 79-81 akt) wynika, że przesyłka polecona R [...] – skierowana do skarżącego J. B. została doręczona w dniu 12 października 2017 r. dorosłemu domownikowi [...]– ojcu adresata (k. 81 akt). Nadto, z wyjaśnień doręczyciela Poczty Polskiej S.A. – [...] (k. 80 akt) dotyczących nieprawidłowego wypełnienia zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że: "pismo wydałam ojcu ([...]) omyłkowo zamiast zaznaczyć dorosły domownik zaznaczyłam upoważniony pracownik". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), cytowana dalej jako p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Nadto zgodnie z treścią art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tegoż Sądu, o czym skarżący został prawidłowo pouczony. W niniejszej sprawie, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 złotych został przesłany skarżącemu przy piśmie sądowym z dnia 10 października 2017 r., a doręczonym na wskazany przez skarżącego adres w dniu 12 października 2017 r., zatem był on obowiązany uiścić ww. wpis w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, którego pierwszym dniem był 13 października 2017 r., a ostatnim 19 października 2017 r. Z potwierdzenia wpisu do rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie wynika, że żądana kwota została uiszczona w dniu 8 listopada 2017 r., a więc z naruszeniem terminu określonego w art. 220 § 1 p.p.s.a. Mając na względzie argumenty skarżącego zawarte w zażaleniu na postanowienie Sądu z 14 grudnia 2017 r. dotyczące stanu zdrowia ojca skarżącego, (choroby alkoholowej), który jako dorosły domownik odebrał korespondencję kierowaną do skarżącego, jak również w oparciu o wyjaśnienie przekazane przez Pocztę Polską S.A. Sąd wskazuje, że "domownikiem" w rozumieniu art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), zwanej dalej "k.p.a.", są osoby zamieszkujące z nim w jednym mieszkaniu lub domu, dorośli krewni i powinowaci niezależnie od tego czy równocześnie prowadzą z nim wspólne gospodarstwo domowe. W rozważanym przypadku skarżący nie kwestionował, że [...] nie był domownikiem i tym samym nie było skuteczne doręczenie do jego rąk przesyłki sądowej kierowanej do skarżącego, a zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu. Należy przy tym zauważyć, że w dniu 12 października 2017 r. [...] odebrał dwie przesyłki rejestrowane (k. 81). Tym samym, zdaniem Sądu, nie było podstaw do uznania, że doręczenie zarządzenia Sądu w dniu 12 października 2017 r. było nieskuteczne. W przypadku bowiem, gdy strona nie godzi się na doręczenie zastępcze dokonywane do rąk konkretnej osoby przebywającej pod adresem wskazanym jako adres korespondencyjny, tj. na doręczenie zgodne z treścią art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2016 r. poz. 1113 ze zm.), podmiot może dokonać na poczcie zastrzeżenia pocztowego przesyłek rejestrowanych. Niezłożenie stosownego zastrzeżenia pocztowego w zakresie niedoręczania przesyłek niektórym domownikom powoduje, że skutki wszelkich zaniedbań tych osób, obciążają samego skarżącego. Wskazać należy, iż dbający o własne interesy skarżący, przebywający poza miejscem zamieszkania w toku zainicjowanego skargą postępowania sądowoadministracyjnego, posiadający wiedzę o chorobie alkoholowej ojca, winien był liczyć się z możliwością wystąpienia normalnych zdarzeń procesowych, takich jak np. doręczenie wezwań Sądu, szczególnie gdy sam wystąpił ze skargą do Sądu. Jednocześnie sam skarżący zauważył, że ojciec [...] nie był jedynym domownikiem, co tym bardziej - przy chorobie ojca - pozwalało skarżącemu na złożenie zastrzeżenia w trybie art. 37 ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo pocztowe. Uiszczenie wpisu sądowego przez skarżącego w dniu 8 listopada 2017 r. nastąpiło z uchybieniem terminu wskazanego w art. 220 § 1 p.p.s.a., zatem skarga podlega odrzuceniu. Sąd mając na względzie powyższe ustalenia oraz na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.