VI SA/Wa 1198/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 października 2017 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania oraz zobowiązania do ich uiszczenia oddala skargę. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej Prezes UKE) postanowieniem z [...] kwietnia 2017 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej Kpa.) w związku z art. 38 ust. 3 pkt 3, art. 40j ust. 1 i ust. 2 oraz art. 43b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 655 ze zm.; dalej "usoz."), oraz w związku z art. 264 § 2 Kpa., po rozpatrzeniu wniosku [...] S.A. z siedzibą w [...] (dalej: spółka, skarżąca) o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa UKE postanowienia z [...] stycznia 2017 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania w sprawie wprowadzenia do obrotu wyrobu niezgodnego z wymaganiami szczegółowymi – ładowarki [...] (dalej "wyrób") na kwotę 3.570,80 złotych oraz zobowiązującego spółkę do uiszczenia ww. kosztów postępowania na rachunek bankowy Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej UKE) w terminie czternastu dni od otrzymania postanowienia, utrzymał w całości w mocy postanowienie wydane w powyższym zakresie. Do wydania rozstrzygnięć Prezesa UKE doszło w następującym stanie sprawy. W dniu [...] października 2015 r. pracownicy Urzędu Komunikacji Elektronicznej przeprowadzili kontrolę spełnienia przez wyroby produkowane przez spółkę zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań u przedsiębiorcy [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Miejscem przeprowadzenia kontroli był hipermarket [...]. Kontrolą objęto ładowarkę [...]. W toku kontroli ustalono, że wprowadzającym wyrób do obrotu jest [...] S.A. z siedzibą w [...]. Ustalono, że do ww. wyrobu dołączono deklarację zgodności z wymaganiami zasadniczymi określonymi m.in. w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/108/WE z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do kompatybilności elektromagnetycznej oraz uchylającą dyrektywę 89/336/EWG (Dz.Urz. UE L 390 z 31.12.2004, s. 24, ze zm.; dalej "dyrektywa EMC"). Nie dołączono natomiast deklaracji zgodności z wymogami dotyczącymi ekoprojektu określonymi m.in. w Rozporządzeniu Komisji (WE) 278/2009 z dnia 6 kwietnia 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu w zakresie zużycia energii elektrycznej przez zasilacze zewnętrzne w stanie bez obciążenia oraz ich średniej sprawności podczas pracy (Dz.Urz. UE L 93 z 07.04.2009, str. 3-10; dalej "rozporządzenie 278/2009"). Prezes UKE w dniu [...] marca 2016 r. wszczął z urzędu w stosunku do spółki postępowanie administracyjne w sprawie wprowadzenia do obrotu wyrobu niezgodnego z wymaganiami szczegółowymi – ładowarki [...]. Prezes UKE decyzją z [...] października 2016 r. nakazał wycofanie z obrotu wyrobu niezgodnego z wymaganiami szczegółowymi, z uwagi na niepodjęcie działań polegających na usunięciu przez spółkę niezgodności tego wyrobu ze szczegółowymi wymaganiami. Prezes UKE postanowieniem z [...] stycznia 2017 r. ustalił koszty postępowania w sprawie wprowadzenia do obrotu wyrobu niezgodnego z wymaganiami szczegółowymi, na które składa się opłata związana z badaniami wyrobu w wysokości 3.570,80 złotych oraz zobowiązał spółkę do uiszczenia tej kwoty na rachunek bankowy UKE, w terminie czternastu dni od dnia otrzymania postanowienia. W uzasadnieniu wydanego postanowienia Prezes UKE przedstawił argumentację na rzecz zaistnienia w sprawie przesłanek ustalenia wysokości opłaty i podkreślił w podsumowaniu swoich rozważań, że wyrób zaliczany jest do urządzeń zasilających, co do których przeprowadza się pomiary średniej sprawności zewnętrznego zasilacza podczas pracy oraz średniego zużycia energii elektrycznej przez zasilacz zewnętrzny w stanie bez obciążenia zgodnie z wymogami rozporządzenia 278/2009 i w oparciu o metody opisane w normach PN- EN 50563:2012 oraz PN-EN 50564:2011, które są zharmonizowane z rozporządzeniem. Wyjaśnił, że wykonane w Centralnym Laboratorium Badań Technicznych UKE pomiary średniej sprawności zewnętrznego zasilacza podczas pracy oraz średniego zużycia energii elektrycznej przez zasilacz zewnętrzny w stanie bez obciążenia, były niezbędne w celu sprawdzenia zgodności ładowarki z pięcioma portami [...] w zakresie średniej sprawności zasilaczy zewnętrznych podczas pracy i jak wynika z protokołów nr [...],[...],[...] i [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., zgodności tej nie wykazały. Prezes UKE uznał, że treść przywołanych w uzasadnieniu wydanego postanowienia przepisów potwierdza trafność przyjętego sposobu ustalenia opłaty związanej z badaniami wyrobu w oparciu o koszty wykonanych badań, których zakres związany był z rodzajem badanego urządzenia i odnoszącymi się do niego wymaganiami, oraz w oparciu o koszty czynności organizacyjno-administracyjnych związanych z prowadzonymi badaniami. W konsekwencji stwierdził, że ustalona w niniejszym postanowieniu opłata związana z badaniami wyrobu w kwocie 3.570,80 złotych, została ustalona w sposób obiektywny, na podstawie uzasadnionych kosztów badań wyrobu, przy uwzględnieniu rodzaju badanego wyrobu oraz stopnia skomplikowania i zakresu przeprowadzonych badań. Jednocześnie wskazał, że w postępowaniu w sprawie wprowadzenia do obrotu wyrobu niezgodnego z wymaganiami zasadniczymi ładowarki [...], nie doszło do powstania innych kosztów postępowania, które stosowanie do treści art. 262 i art. 263 Kpa. obciążałyby stronę prowadzonego postępowania. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy spółka zarzuciła Prezesowi UKE naruszenie art. 40j ust. 4 usoz. poprzez obciążenie jej kosztami badań, które - w ocenie spółki - wykazały, że wyrób spełniał szczegółowe wymagania. W tym kontekście spółka wskazała, że nie było podstaw do badania trzech kolejnych modeli wyrobu, gdyż wyniki badania pierwszego modelu wskazywały, iż jest on zgodny z wymogami określonymi w rozporządzeniu 278/2009. Nadto spółka stwierdziła, że Prezes UKE nie dokonał oceny dowodu w postaci badań laboratoryjnych, co skutkowało obciążeniem jej nieusprawiedliwionymi kosztami. Zdaniem spółki, dowód z badań laboratoryjnych podlega jak każdy inny dowód ocenie organu prowadzącego postępowanie administracyjne. W uzasadnieniu zaskarżonego do Sądu postanowienia Prezes UKE wskazał na wstępie, że stwierdzona w przypadku wyrobu niezgodność z zasadniczymi wymaganiami dotyczyła wymagań szczegółowych określonych w dyrektywie 2009/125/WE. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 11 usoz., przepisy tej ustawy stosuje się do wyrobów wykorzystujących energię, dla których określono wymagania w aktach wykonawczych do art. 15 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (Dz. Urz. UE L 285 z 31.10.2009, str. 10, z późn. zm.). Wobec powyższego, jak podał Prezes UKE, postępowanie w sprawie wprowadzenia do obrotu wyrobu powinno być prowadzone na podstawie przepisów ustawy o systemie oceny zgodności. Prezes UKE podał, że stosownie do treści art. 38 ust. 1 usoz. system kontroli wyrobów tworzą organy wyspecjalizowane, wymienione w ust. 2 i 3 tego artykułu, oraz organy celne. Z art. 38 ust. 3 pkt 3 usoz. wynika, że jednym z organów prowadzących postępowania w zakresie wprowadzonych do obrotu lub oddanych do użytku wyrobów niezgodnych z zasadniczymi, szczegółowymi lub innymi wymaganiami jest Prezes UKE, co oznacza, że organ ten jest organem wyspecjalizowanym w rozumieniu przepisów ustawy o systemie oceny zgodności. Następnie Prezes UKE opisał zasady i podstawy prawne dopuszczalności zaskarżenia postanowienia wydanego w przedmiocie kosztów postępowania, stwierdzając, że jest upoważniony do ponownego rozpatrzenia sprawy zakończonej postanowieniem z [...] stycznia 2017 r. Prezes UKE wyjaśnił, że zgodnie z art. 40j ust. 1 usoz. w przypadku stwierdzenia, że wyrób nie spełnia zasadniczych lub szczegółowych wymagań, opłaty związane z badaniami ponosi osoba, która wprowadziła wyrób do obrotu lub oddała go do użytku. Stosownie natomiast do art. 40j ust. 2 usoz. opłaty, o których mowa w ust. 1, organ wyspecjalizowany ustala na podstawie uzasadnionych kosztów badań, z uwzględnieniem rodzaju badanego wyrobu oraz stopnia skomplikowania i zakresu przeprowadzonych badań. Jednocześnie zwrócił uwagę, że przepisy ustawy o systemie oceny zgodności, poza materialnymi przesłankami ustalenia wysokości omawianej opłaty określonymi w ww. art. 40j ust. 2 usoz., nie normują kwestii dotyczących formy ustalenia ww. opłaty. Oznacza to, że w sprawach tych bezpośrednie zastosowanie znajdują przepisy działu IX Kpa. dotyczące opłat oraz kosztów postępowania. Prezes UKE wyjaśnił, że na koszty postępowania administracyjnego, stosownie do treści art. 263 § 1 Kpa., składają się koszty podróży i inne należności świadków i biegłych oraz stron w przypadkach przewidzianych w art. 56 tej ustawy, a także koszty spowodowane oględzinami na miejscu, jak również koszty doręczenia stronom pism urzędowych. Zgodnie natomiast z art. 262 § 1 Kpa. stronę obciążają te koszty postępowania, które wynikły z winy strony, zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Prezes UKE, odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych, wskazał, że zgodnie z art. 40h usoz. organ wyspecjalizowany może poddać wyrób badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie akredytowanemu laboratorium w celu stwierdzenia, czy wyrób spełnia zasadnicze lub szczegółowe wymagania. Działania takie mogą być podjęte zarówno w przypadku, gdy osoba zobowiązana do przechowywania dokumentów związanych z oceną zgodności nie przedstawi tych dokumentów osobie kontrolującej lub z przedstawionych dokumentów nie wynika, że wyrób spełnia zasadnicze lub szczegółowe wymagania (art. 40h ust. 1 usoz.), jak i z pominięciem weryfikowania dokumentów związanych z oceną zgodności (art. 40h ust. 2 usoz.). Prezes UKE dodał, że zgodnie z art. 200 ust. 4 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 1489 ze zm.; dalej "Pt.") do pobierania i badania próbek aparatury w zakresie spełniania przez nią zasadniczych wymagań stosuje się odpowiednio przepisy art. 27-31 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 1059 ze zm.; dalej "ustawa o Inspekcji Handlowej"). Zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy i Inspekcji Handlowej próbki produktów w celu poddania badaniom pobiera się w ilościach i w sposób określony w przepisach odrębnych albo dokumentach normalizacyjnych, a w razie braku takiego określenia - w ilościach niezbędnych do przeprowadzenia badań. Jeżeli zostanie stwierdzone, że wyrób nie spełnia zasadniczych lub szczegółowych wymagań, opłaty związane z badaniami, zgodnie z art. 40j ust. 1 usoz., ponosi osoba, która wprowadziła wyrób do obrotu lub oddała go do użytku. Jednocześnie Prezes UKE podkreślił, że przepis art. 40j ust. 1 usoz. w przypadku wystąpienia określonych w nim przesłanek w postaci niespełniania przez wyrób zasadniczych lub szczegółowych wymagań, powinien być uznany za przepis szczególny, który w sposób wyraźny i jednoznaczny nakłada na osobę odpowiedzialną za wprowadzenie do obrotu lub oddanie go do użytku – obowiązek uiszczenia opłaty związanej z badaniami wyrobu. Dalej Prezes UKE wskazał, że zgodnie z art. 5 pkt 1 usoz. pod pojęciem wyrobu należy rozumieć rzecz, niezależnie od stopnia jej przetworzenia, która przeznaczona jest do wprowadzenia do obrotu lub oddania do użytku, z wyłączeniem artykułów rolno-spożywczych oraz środków żywienia zwierząt. Ustawa o systemie oceny zgodności wymaga, aby wprowadzane do obrotu lub oddawane do użytku wyroby podlegały obowiązkowej ocenie zgodności z wymaganiami zasadniczymi lub szczegółowymi określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 i art. 10 ust. 1 tej ustawy oraz w ustawach odrębnych, zaś dokonanie oceny zgodności w tym zakresie jest obowiązkowe przed wprowadzeniem wyrobu do obrotu lub oddaniem do użytku (art. 6 ust. 1 i 2 usoz.). Przez zasadnicze wymagania, jak podał Prezes UKE, zgodnie z art. 5 pkt 16 usoz., należy rozumieć wymagania w zakresie cech wyrobu, jego projektowania lub wytwarzania, określone w dyrektywach nowego podejścia. Natomiast wymaganiami szczegółowymi w rozumieniu art. 5 pkt 17 ww. ustawy są wymagania, które powinien spełniać wyrób, określone w aktach prawnych Wspólnot Europejskich innych niż dyrektywy nowego podejścia (przykładowo można tu wskazać dyrektywy starego podejścia oraz inne akty prawne Wspólnot Europejskich np. przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 107/2009 z dnia 4 lutego 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla prostych set- top boksów (Dz. Urz. UE L 36 z 05.02.2009, s. 8) w odniesieniu do urządzeń stanowiących proste set-top boksy). Mając na uwadze powyższe Prezes UKE wskazał, że podstawową cechą większości unijnych przepisów jest ograniczenie harmonizacji prawnej do wymagań, leżących w interesie publicznym w tym dotyczących ochrony zdrowia i bezpieczeństwa użytkowników (przede wszystkim konsumentów i pracowników), a czasem również innych podstawowych wymagań (ochrona własności, rzadkich zasobów lub środowiska naturalnego). Wymagania w tym zakresie stworzone zostały w celu osiągnięcia i zapewnienia wysokiego poziomu ochrony podmiotów wykorzystujących dane wyroby. Wynikają one albo z pewnych zagrożeń związanych z produktem (np. odporność fizyczna i mechaniczna, łatwopalność, właściwości chemiczne, elektryczne lub biologiczne, higiena, radioaktywność, dokładność), albo odnoszą się do produktu lub jego charakterystyk (np. przepisy dotyczące materiałów, projektu, budowy, procesu produkcji, instrukcji stworzonych przez producenta), albo określają główny cel ochrony. Powyższe wymagania muszą być stosowane jako funkcja ryzyka nierozerwalnie związana z danym wyrobem. Z tego też względu, w ocenie Prezesa UKE, producent ma obowiązek przeprowadzać analizę ryzyka i ustalać wymaganie mające zastosowanie w przypadku danego produktu. Taką analizę należy udokumentować i dołączyć do dokumentacji technicznej, chyba że w odniesieniu do określonej grupy wymagań szczegółowych istnieje norma zharmonizowana. Jeżeli zastosowanie do danego wyrobu znajduje tylko część normy zharmonizowanej, należy udokumentować, w jaki sposób traktowane są zagrożenia nieobjęte tą częścią. Jednocześnie Prezes UKE podkreślił, że zgodnie z art. 13 ust. 1 usoz. domniemywa się, że wyrób spełnia określone zasadnicze wymagania, jeżeli jest zgodny z odpowiednimi postanowieniami norm zharmonizowanych lub specyfikacji zharmonizowanych. W kontekście powyższego Prezes UKE wskazał, że zgodnie z art. 2 pkt 1 rozporządzenia 278/2009, ładowarka [...] wypełnia definicję "zasilacza zewnętrznego", a zatem zalicza się do urządzeń, do których zastosowanie znajdują przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/32/WE z dnia 6 lipca 2005 r. ustanawiające ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów wykorzystujących energię oraz zmieniająca dyrektywę Rady 92/42/EWG, oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 96/57/WE i 2000/55/W (Dz. U. UE L 191/29 z 22.07.2005 r.), zastąpionej dyrektywą 2009/125/WE (art. 24 dyrektywy 2009/125/WE). Wyrób należy zatem, jak podał Prezes UKE, do kategorii zasilaczy zewnętrznych obejmującej wszystkie urządzenia zasilające, zaprojektowane do przetwarzania prądu przemiennego pobieranego z sieci zasilającej na prąd stały lub przemienny o niższym napięciu, które są przeznaczone do współpracy z oddzielnymi urządzeniami elektrycznymi i elektronicznymi, które stanowią odbiornik podstawowy, posiadają znamionową moc wyjściową nieprzekraczającą 250 watów i umieszczone są w obudowie fizycznie oddzielnej od urządzenia, które stanowi odbiornik podstawowy. Wymogami dotyczącymi ekoprojektu odnoszącymi do tego typu urządzeń są wymogi w zakresie zużycia energii elektrycznej przez wprowadzane na rynek zasilacze zewnętrzne w stanie bez obciążenia oraz średniej sprawności podczas pracy, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia 278/2009. W związku z powyższym, jak stwierdził Prezes UKE, wyrób podlega obowiązkowej ocenie zgodności z wymogami dotyczącymi ekoprojektu określonymi m.in. w rozporządzeniu 278/2009. Prezes UKE podał, że z uwagi na rodzaj badanego wyrobu, a także zapisy rozporządzenia nr 278/2009, wyrób poddano badaniom, których zakres obejmował średnią sprawność zewnętrznego zasilacza podczas pracy oraz średnie zużycie energii elektrycznej przez zasilacz zewnętrzny w stanie bez obciążenia. Podniósł, że zgodnie z pkt 1 lit. b) zał. I rozporządzenia 278/2009 średnia arytmetyczna sprawność w zdefiniowanych warunkach obciążenia, podczas kontroli w ramach nadzoru rynku nie może być niższa od wartości granicznej 0,063*1n(Po)+0,622 o więcej niż 5%. Wartość graniczna zaś (podczas kontroli w ramach nadzoru rynku) średniej sprawności podczas pracy wynosi [0,063*1n(Po)+0,622]*0,95= [0,063*1n(5*6,8)+ 0,622]*0,95= 0,844*0,95= 0,802. W świetle powyższego, jak zaznaczył Prezes UKE, przeprowadzone badania wyrobu pozwoliły na stwierdzenie, że nie spełnia on wymogów dotyczących ekoprojektu określonych w (pkt 1 lit. b) załącznika I oraz w pkt 4 lit. b) załącznika II do rozporządzenia 278/2009 w zakresie średniej sprawności podczas pracy. Jak wynika z załączonego do akt sprawy sprawozdania z badań nr [...] i protokołu nr [...], średnia sprawność zewnętrznego zasilacza podczas pracy wynosi 0,771, podczas gdy określona równaniem przedstawionym w rozporządzeniu 278/2009 wartość graniczna dla badanego zasilacza zewnętrznego AC-AC i AC-DC wynosi 0,802. Prezes UKE, odnosząc się do zarzutów spółki podniesionych w zakresie nieuzasadnionego obciążenia jej kosztami badań wynikającymi z nieprawidłowego ustalenia dopuszczalnej wartości granicznej sprawności wyrobu, wskazał, że argumentacja spółki oparta jest na błędnej interpretacji informacji zawartych w postanowieniu z [...] stycznia 2017 r. Zdaniem Prezesa UKE, spółka niewłaściwie przyjmuje, że wartość graniczna średniej sprawności podczas pracy - 0,802 - przywołana w tym postanowieniu, odnosi się do wymagań określonych w załączniku I do rozporządzenia 278/2009 i wynika z wzoru zamieszczonego w tabeli 1 lit. b) tego załącznika. Zdaniem spółki, jak podał Prezes UKE, dopiero od wartości średniej sprawności podczas pracy, tj. 0,802, wszystkie wyniki badań niższe o więcej niż 5% można uznać za negatywne w świetle wymagań określonych w ww. rozporządzeniu. Prezes UKE stanął na stanowisku, że wartość graniczna 0,802 przywołana w postanowieniu z [...] stycznia 2017 r. odnosi się bezpośrednio do procedury weryfikacji opisanej w załączniku II pkt 2 lit. b) do rozporządzenia 279/2009 i określa limit dla średniej ze średnich arytmetycznych sprawności w warunkach obciążenia 1-4, określonych w załączniku I do przedmiotowego rozporządzenia, pomniejszony o 5%. To oznacza, że żaden uzyskany wynik badania nie może być niższy od wartości 0,802. Wartość graniczna zaś (podczas kontroli w ramach nadzoru rynku) średniej sprawności podczas pracy wynosi [0,063*1n(Po)+0,622]*0,95 = [0,063*1n(5*6,8)+0,622]*0,95 = 0,844*0,95 =0,802. Przytoczone zapisy zawarte w postanowieniu z [...] stycznia 2017 r. jednoznacznie wykazują, że wartość 0,802 określa wartość graniczną, którą należy zastosować w procedurze weryfikacji podczas przeprowadzania kontroli w ramach nadzoru rynku (II załącznik rozporządzenia 278/2009) zmniejszoną o 5% w stosunku do wartości granicznej z załącznika I (w tym przypadku równą 0,844), jaka byłaby zastosowana w procedurze oceny zgodności producenta, gdyby ten taką przeprowadził. Prezes UKE podniósł, że w związku z uzyskaniem negatywnego wyniku pomiaru w przypadku pierwszego egzemplarza, na podstawie "procedury weryfikacji" opisanej w II załączniku do rozporządzenia 278/2009, Centralne Laboratorium Badań Technicznych (dalej "CLBT"), przeprowadziło badania dodatkowych trzech egzemplarzy tego samego modelu ładowarki z pięcioma portami USB, typu [...]. Badania dodatkowych trzech egzemplarzy Wyrobu również nie przyniosły wyników, o których mowa w pkt 4 lit. b) załącznika II do rozporządzenia 278/2009. Zauważyć bowiem należy, jak podał Prezes UKE, że w zakresie drugiego z badanych egzemplarzy wyrobu średnia sprawność zewnętrznego zasilacza podczas pracy wynosi 0,770 podczas, gdy wyznaczona wartość graniczna dla badanych zasilaczy zewnętrznych AC-AC i AC-DC wynosi 0,802. W zakresie trzeciego z badanych egzemplarzy wyrobu, jak wynika z załączonego sprawozdania z badań nr [...] i protokołu nr [...], średnia sprawność zewnętrznego zasilacza podczas pracy wynosi 0,772 podczas, gdy wyznaczona wartość graniczna dla badanych zasilaczy zewnętrznych AC-AC i AC-DC wynosi 0,802. W zakresie czwartego z badanych egzemplarzy wyrobu, jak wynika z załączonego sprawozdania z badań nr [...] i protokołu nr [...], średnia sprawność zewnętrznego zasilacza podczas pracy wynosi 0,768 podczas, gdy wyznaczona wartość graniczna dla badanych zasilaczy zewnętrznych AC-AC i AC-DC wynosi 0,802. Zatem, jak podkreślił Prezes UKE, również w przypadku dodatkowych trzech badanych egzemplarzy wyrobu stwierdzone zostało, że średnia sprawność podczas jego pracy Wyrobu jest niższa od wartości granicznej średniej sprawności podczas pracy ustalonej dla wyrobu na podstawie pkt 1 lit. b) zał. I oraz w zał. II rozporządzenia 278/2009, która wynosi 0,802 przy kontroli wyrobów w ramach nadzoru rynku. W wyniku przeprowadzonych pomiarów stwierdzono, na co zwrócił uwagę Prezes UKE, że średnia ze średnich sprawności w warunkach obciążenia 25%, 50%, 75% i 100% jest niższa od wartości granicznej średniej sprawności podczas pracy o więcej niż 5%. Wykonane badania wykazały naruszenie wymogów dotyczących ekoprojektu określonych w rozporządzeniu dla średniej sprawności podczas pracy. Średnia sprawność ładowarki z pięcioma portami [...] podczas pracy wyniosła dla kolejnych czterech egzemplarzy 0,771 oraz 0,770, 0,772 i 0,768, podczas gdy wartość graniczna średniej sprawności dla takich zasilaczy zewnętrznych AC-DC wyznaczona zgodnie z procedurą weryfikacji opisaną w Załączniku II rozporządzenia 278/2009 wynosi 0,802. Wobec sformułowanego przez spółkę zarzutu dotyczącego nieuzasadnionego poddania badaniom kolejnych trzech modeli wyrobu, Prezes UKE wskazał, że procedura badawcza zastosowana w CLBT UKE była zgodna z procedurą weryfikacji podczas przeprowadzania kontroli w ramach nadzoru rynku opisaną w rozporządzeniu 278/2009. Laboratorium przeprowadziło badanie jednego urządzenia, a następnie, ponieważ nie uzyskano wyników, o których mowa w pkt 4 lit. b) załącznika II do rozporządzenia 278/2009, dodatkowych trzech egzemplarzy tego samego modelu. Z uwagi na fakt, iż w wyniku tych badań nie uzyskano wyników, o których mowa w pkt. 4 lit. b) załącznika II do ww. rozporządzenia, zasadnie uznano, że model nie spełnia szczegółowych wymogów. Badania przeprowadzono znormalizowaną metodą badawczą dotyczącą zużycia energii elektrycznej przez zasilacze zewnętrzne w stanie bez obciążenia oraz ich średniej sprawności podczas pracy przez akredytowane laboratorium CLBT UKE. Prezes UKE podkreślił, że CLBT posiada stosowne uprawnienia do przeprowadzenia badania wyrobu, w szczególności uczestniczy ono w krajowym systemie akredytacji oraz kontroli, a także podlega okresowym ocenom przeprowadzanym przez podmiot akredytujący laboratoria pomiarowe i badawcze w Polsce, czyli Polskie Centrum Akredytacji. Co do zarzutu dotyczącego niedokonania oceny dowodu w postaci badań laboratoryjnych, Prezes UKE wyjaśnił, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ustalenie wysokości kosztów postępowania w sprawie wprowadzenia do obrotu wyrobu niezgodnego z wymaganiami zasadniczymi. Postępowanie to jest prowadzone na skutek stwierdzenia w postępowaniu w przedmiocie wprowadzenia do obrotu wyrobu niezgodnego z zasadniczymi wymaganiami okoliczności, iż dany wyrób nie spełnia zasadniczych, szczegółowych lub innych wymagań, zaś celem takiego postępowania jest ustalenie przez Prezesa UKE podmiotu zobowiązanego do poniesienia kosztów badań wyrobu oraz wysokości opłaty związanej z ww. badaniami. W toku przedmiotowego postępowania nie przeprowadza się natomiast postępowania dowodowego w zakresie okoliczności niespełniania przez dany wyrób zasadniczych lub szczegółowych wymagań. Powyższa okoliczność została bowiem, jak podkreślił Prezes UKE, ustalona w toku postępowania w przedmiocie wprowadzenia do obrotu wyrobu niezgodnego z zasadniczymi wymaganiami i tylko w tym postępowaniu dokonywana była przez Prezesa UKE ocena dowodów w postaci wyników badań wyrobu. Prezes UKE wskazał, że zgodnie z art. 40j ust. 2 usoz., opłaty związane z badaniami wyrobu na podstawie uzasadnionych kosztów badań, z uwzględnieniem rodzaju badanego wyrobu, oraz stopnia skomplikowania i zakresu przeprowadzonych badań. W związku z powyższym, w pierwszej kolejności Prezes UKE wyjaśnił, że wysokość opłaty związanej z badaniami wyrobu została ustalona na kwotę 3.570,80 złotych, którą to kwotę ustalono w oparciu o koszty przeprowadzonych badań, na które złożyły się, w odniesieniu do każdego badanego egzemplarza, koszty następujących czynności, a mianowicie, formalne przyjęcie zlecenia delegatury na wykonanie badań laboratoryjnych wyrobu pobranego podczas kontroli, tj. rejestracja zlecenia w wewnętrznym systemie informatycznym obiegu dokumentów, dokonanie identyfikacji wyrobu i oględzin jego stanu technicznego (brak widocznych uszkodzeń, zgodność zawartości opakowania z instrukcją obsługi, typ, model, numer seryjny), ustalenie zakresu badań w oparciu o odpowiednie normy zharmonizowane, łącznie w kwocie 51,57 zł (pracownik - 0,5 roboczogodziny), oraz przeprowadzenie badania średniego zużycia energii elektrycznej ładowarki [...], w stanie bez obciążenia w kwocie 738,00 zł, na którą składają się 5,5 roboczogodziny pracownika i 2 roboczogodziny użytej aparatury, jak i wystawienie sprawozdania z badań w kwocie 103,13 zł (1 roboczogodzina). Nadto Prezes UKE wskazał, że koszt jednej roboczogodziny pracownika w 2016 r. przy uwzględnieniu narzutu kosztów pośrednich na godzinę pracy pracownika w kwocie 67,73 zł, łącznie wynosił 103,13 zł. Koszt pięciu i pół roboczogodzin pracy pracownika w 2016 r. wynosił zatem 567,22 zł, tj. 5,5x103,13 zł. Koszt jednej roboczogodziny aparatury pomiarowej w 2016 r. wynosił 85,39 zł. Łącznie, koszty badania jednego egzemplarza wyrobu, na które składają się koszty pracy pracownika, aparatury pomiarowej, formalnego przyjęcia wniosku i wystawienia sprawozdania z badań w przedmiotowej sprawie wyniosły 892,70 zł, tj. 567,22 zł + 170,78 zł + 51,57 zł + 103,13 zł. Z uwagi na fakt, iż badanie zostało wykonane na czterech egzemplarzach wyrobu łączny koszt badań wyrobu wyniósł 3.570, 80 zł (892,70 zł x 4). Następnie, biorąc pod uwagę wskazania zawarte w przepisie art. 40j ust. 2 usoz., przedstawione powyżej koszty były uzasadnione z uwzględnieniem rodzaju badanego wyrobu oraz stopnia skomplikowania i zakresu przeprowadzonych badań. Odnosząc się do kwestii rodzaju badanego wyrobu, Prezes UKE wyjaśnił, że w przypadku wyrobu - ładowarki z pięcioma portami [...] - należało przeprowadzić pomiary poboru mocy wyrobu w stanie bez obciążenia i średniej sprawności zasilacza zewnętrznego podczas pracy w celu sprawdzenia zgodności z wymogami dotyczącymi ekoprojektu określonymi w rozporządzeniu 278/2009. Jak wynika z protokołów nr [...],[...],[...] i [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., wyrób nie spełnia wymagań rozporządzenia 278/2009. Dokonując natomiast oceny stopnia skomplikowania przeprowadzonych badań Prezes UKE podał, że w przypadku tego rodzaju badań, zgodnie z zaleceniami rozporządzenia 278/2009 (zał. I pkt 2) zużycie energii w stanie bez obciążenia oraz średniej sprawności zasilacza zewnętrznego podczas pracy ustala się w drodze dokładnej i powtarzalnej procedury pomiarów, uwzględniającej powszechnie uznane najnowocześniejsze metody. Zgodnie z Komunikatem Komisji w ramach wykonania rozporządzenia 278/2009 w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu w zakresie- zużycia energii elektrycznej przez zasilacze zewnętrzne w stanie bez obciążenia oraz ich średniej sprawności podczas pracy (Dz. Urz. UE C 120 z 15.4.2015, s. 2-3)1, są to metody określone w normach: • PN-EN 50563:2012 (Zewnętrzne zasilacze AC-DC i AC-AC - Określenie poboru mocy bez obciążenia i średniej sprawności w stanie obciążenia), • PN-EN 50564:2011 (Elektryczny sprzęt domowy - Pomiar poboru mocy sprzętu w stanie gotowości do pracy). Prezes UKE podał, że pomiary zużycia energii w warunkach obciążenia 0% oraz sprawności w warunkach obciążenia 25%, 50%, 75% i 100%, wykonano z marginesami niepewności i przy poziomie ufności zgodnymi z marginesami niepewności określonymi w pkt 2 załącznika I rozporządzenia 278/2009. Ponadto, w myśl zaleceń norm PN-EN 50563:2012 i PN-EN 50564:2011 pomiary wykonano odpowiednim analizatorem mocy z dwoma modułami pomiarowymi typu [...] z wykorzystaniem źródła zasilania typu NSG 1007-5-400 SCHAFFNER, obciążenia regulowanego BK-8500 [...] oraz termoanemometru i termohigrometru. Wyżej przedstawiona metoda dokonywania badania wyrobu została zastosowana w stosunku do ładowarki z pięcioma portami [...]. Z powyższych okoliczności wynika, że badania musiały zostać przeprowadzone z zastosowaniem odpowiednich metod dokonywania pomiaru za pomocą specjalistycznej aparatury (analizator mocy z dwoma modułami pomiarowymi, programowalne źródło zasilania, obciążenie elektroniczne), a wyniki pomiaru wymagały szczegółowej analizy. Samo przeprowadzenie badań pojedynczej próbki, jak wynika z przedstawionej uprzednio kalkulacji kosztów, wymagało 5,5 roboczogodziny pracownika i 2 roboczogodziny użytej aparatury. W konsekwencji Prezes UKE uznał przeprowadzone badania za skomplikowane, co uzasadnia poniesienie kosztów badań w ustalonej w sentencji wydanego postanowienia wysokości. Jak wskazał Prezes UKE, zgodnie z pkt I załącznika II rozporządzenia 278/2009 organy państw członkowskich przeprowadzają badanie tylko jednego urządzenia. W przypadku natomiast nieuzyskania wyników, o których mowa w pkt 2 lit. a) i b), przeprowadza się badanie dodatkowych trzech egzemplarzy tego samego modelu (pkt 3 i 4 załącznika II rozporządzenia 278/2009). Dopiero przeprowadzone w taki sposób badania wyrobu pozwalają w sposób miarodajny stwierdzić, czy kontrolowany wyrób rzeczywiście spełnia związane z nim wymagania. Prezes UKE ponownie podkreślił, że w okolicznościach niniejszej sprawy za obiektywnie uzasadnione należało uznać poddanie badaniom łącznie czterech egzemplarzy kontrolowanego wyrobu. Skoro wyniki pomiaru w przypadku pierwszego egzemplarza wyrobu uzyskano negatywne, to zasadnie przeprowadzono badanie pozostałych trzech egzemplarzy wyrobu średniej sprawności podczas pracy, a osiągnięte wyniki wyniosły odpowiednio dla kolejnych trzech egzemplarzy wyrobu: 0,770, 0,772 oraz 0,768, a zatem, jak podał Prezes UKE, osiągnęły wartości niższe od wartości granicznej dla badanych zasilaczy zewnętrznych AC- AC i AC-DC, (która wynosi 0,802) o więcej niż 5%. Negatywne wyniki badań wskazane powyżej dały wystarczające podstawy do stwierdzenia, że wyrób nie spełnia wymogów dotyczących ekoprojektu, a ponadto pozwoliły stwierdzić, iż zakres przeprowadzonych badań wynikał z obecnie obowiązujących przepisów prawa. W konkluzji Prezes UKE stwierdził, że koszty postępowania w sprawie wprowadzenia do obrotu wyrobu niezgodnego z wymaganiami szczegółowymi - ładowarki [...], zostały prawidłowo ustalone na kwotę 3.570,80 złotych. W skardze na postanowienie Prezesa UKE z [...] kwietnia 2017 r. skarżąca spółka sformułowała zarzut naruszenia przepisów postępowania, a mianowicie, art. 11 Kpa. poprzez brak wyjaśnienia, na podstawie jakich elementów wyliczono wartość graniczną średnią sprawności podczas pracy na 0,844 oraz art. 107 § 3 Kpa. w związku z art. 126 Kpa. poprzez brak wyjaśnienia, na podstawie jakich elementów wyliczono ww. wartość graniczną. Postawiła też zarzut naruszenia art. 40j ust. 1 usoz. poprzez obciążenie spółki kosztami badań, pomimo że nie wykazano na podstawie jakich elementów wyliczono wspomnianą wyżej wartość graniczną średnią sprawności podczas pracy na 0,844. Zdaniem spółki, powyższa wartość nie wynika z matematycznego przeliczenia wzoru (0,063*(5*6,8)+0,0622), a ponadto nie wyjaśniono, dlaczego za 1n(Po) przyjęto (5*6,8). Wobec postawionych wyżej zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia z [...] stycznia 2017 r. i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych przepis art. 262 § 1 Kpa. ustanawia zasadę podziału kosztów postępowania pomiędzy organ i stronę, stanowiąc, że stronę obciążają te koszty postępowania, które wynikają z winy strony albo zostały poniesione w interesie lub na żądanie strony, a nie wynikają z ustawowego obowiązku organów prowadzących postępowanie. Obciążenie strony kosztami postępowania wymaga wykazania okoliczności dowodzących zawinienia strony, np. gdy z powodu nieusprawiedliwionego niestawienia się strony konieczne było ponowne wezwanie świadków łub biegłych i pokrycia związanych z tym kosztów (np. podróży, utraconego zarobku). Koszty postępowania poniesione w interesie strony, to koszty dodatkowych czynności dowodowych, np. dodatkowych biegłych powołanych na żądanie strony na okoliczności faktyczne w ocenie organu w pełni ustalone. Zatem ogólną zasadą jest, że koszty postępowania administracyjnego ponosi organ – w takich granicach w jakich wypełnia swoje obowiązki dowodowe, będące jednocześnie jego obowiązkami ustawowymi (vide: wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Kr 1493/12). Jednocześnie zauważyć należy, że odstąpienie od powyższej zasady ogólnej, określającej na kim spoczywa obowiązek ponoszenia wskazanych w art. 262 § 1 Kpa. kosztów postępowania administracyjnego, może nastąpić tylko na podstawie przepisu szczególnego, który wyraźnie i jednoznacznie nakłada na stronę obowiązek pokrycia wskazanych w nim kosztów postępowania (vide: wyroki NSA z dnia 15 czerwca 2011 r. sygn. OSK 1547/10 i I OSK 88/11 oraz uchwała NSA z dnia 11 grudnia 2006 r., sygn. akt IOPS 5/06, ONSAiWSA z 2007 r., nr 2, poz. 26). Zgodnie z art. 40h usoz. organ wyspecjalizowany może poddać wyrób badaniom lub zlecić ich przeprowadzenie akredytowanemu laboratorium w celu stwierdzenia, czy wyrób spełnia zasadnicze lub szczegółowe wymagania. Działania takie mogą być podjęte zarówno w przypadku, gdy osoba zobowiązana do przechowywania dokumentów związanych z oceną zgodności nie przedstawi tych dokumentów osobie kontrolującej lub z przedstawionych dokumentów nie wynika, że wyrób spełnia zasadnicze lub szczegółowe wymagania (art. 40h ust. 1 usoz.), jak i z pominięciem weryfikowania dokumentów związanych z oceną zgodności (art. 40h ust. 2 usoz.). Podkreślenie wymaga, że zgodnie z art. 200 ust. 4 Pt. do pobierania i badania próbek aparatury w zakresie spełniania przez nią zasadniczych wymagań stosuje się odpowiednio przepisy art. 27-31 ustawy o Inspekcji Handlowej. Zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej próbki produktów w celu poddania badaniom pobiera się w ilościach i w sposób określony w przepisach odrębnych albo dokumentach normalizacyjnych, a w razie braku takiego określenia – w ilościach niezbędnych do przeprowadzenia badań. Jeżeli zostanie stwierdzone, że wyrób nie spełnia zasadniczych lub szczegółowych wymagań, opłaty związane z badaniami, zgodnie z art. 40j ust. 1 usoz., ponosi osoba, która wprowadziła wyrób do obrotu lub oddała go do użytku. Opłata związana z badaniami wyrobu z wynikiem negatywnym stanowi w istocie należność związaną z kosztami prowadzonego postępowania kontrolnego w sprawie spełnienia przez wyroby zasadniczych oraz szczegółowych wymagań (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 maja 2011 r., sygn. akt VSAAVa 2638/10, LEX nr 996016). Należy również zwrócić uwagę, że art. 40j ust. 1 usoz., w przypadku wystąpienia określonych w nim przesłanek w postaci niespełniania przez wyrób zasadniczych lub szczegółowych wymagań, powinien być uznany za przepis szczególny, który w sposób wyraźny i jednoznaczny nakłada na osobę odpowiedzialną za wprowadzenie do obrotu lub oddanie go do użytku - obowiązek uiszczenia opłaty związanej z badaniami wyrobu. Natomiast, jeśli zostanie stwierdzone, że wyrób spełnia zasadnicze lub szczegółowe wymagania, opłaty związane z jego badaniami, zgodnie z art. 40j ust. 4 usoz., są ponoszone przez Skarb Państwa. Z brzmienia powyższych przepisów wynika zatem, że ustawodawca zdecydował, iż obowiązek uiszczania opłat związanych z badaniami wyrobów w ramach systemu kontroli wyrobów unormowanego przepisami ustawy o systemie oceny zgodności uzależniony jest od wyników przeprowadzonych badań. Opłaty te nakładane są przez organ wyspecjalizowany w drodze postanowienia, które może być wydane zarówno w trakcie toczącego się postępowania, jak i po jego zakończeniu. W tym zakresie, podstawę materialną do obciążenia strony opłatą za badanie wyrobu stanowi art. 40j ust. 1 usoz., natomiast podstawę proceduralną do takiego działania stanowią art. 123 § 1 i 2 Kpa. oraz art. 264 § 1 Kpa., do których stosowania odsyła art. 43b usoz. Stosownie do treści przepisu art. 40j ust. 2 usoz. opłaty, o których mowa w ust. 1 tego przepisu, są ustalane przez organ wyspecjalizowany na podstawie uzasadnionych kosztów badań przy uwzględnieniu rodzaju badanego wyrobu oraz stopnia skomplikowania i zakresu przeprowadzonych badań. W tym zakresie, zgodnie ze wskazaniem zawartym w wyroku NSA z dnia 18 grudnia 2012 r. (sygn. akt II GSK 1845/11, LEX nr 1367192), obowiązek ponoszenia przez osobę, która wyrób wprowadziła do obrotu lub oddała do użytku, opłat związanych z badaniem wyrobu w okolicznościach konkretnej sprawy nie może podlegać wykonaniu w sposób niejako automatyczny, poprzez przeniesienie ciężaru ekonomicznego związanego z kosztami wspomnianych badań z organu kontrolującego, który uprzednio pokrył te koszty, na kontrolowany podmiot, który - w ocenie organu - wprowadził do obrotu lub oddał do użytku wyrób niespełniający zasadniczych wymagań dla wyrobów podlegających ocenie zgodności. Wynika to wprost z normy prawnej zawartej w przepisie art. 40j ust. 1 i 2 usoz., której treść stanowi, że opłaty ustala organ wyspecjalizowany na podstawie uzasadnionych kosztów badań, z uwzględnieniem rodzaju badanego wyrobu oraz stopnia skomplikowania i zakresu przeprowadzonych badań. Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 5 pkt 1 usoz. pod pojęciem wyrobu należy rozumieć rzecz, niezależnie od stopnia jej przetworzenia, która przeznaczona jest do wprowadzenia do obrotu lub oddania do użytku, z wyłączeniem artykułów rolno-spożywczych oraz środków żywienia zwierząt. Ustawa o systemie oceny zgodności wymaga, aby wprowadzane do obrotu lub oddawane do użytku wyroby podlegały obowiązkowej ocenie zgodności z wymaganiami zasadniczymi lub szczegółowymi określonymi w przepisach wydanych na podstawie art. 9 ust. 1 i art. 10 ust. 1 tej ustawy oraz w ustawach odrębnych, zaś dokonanie oceny zgodności w tym zakresie jest obowiązkowe przed wprowadzeniem wyrobu do obrotu lub oddaniem do użytku (art. 6 ust. 1 i 2 usoz.). Podzielić należy stanowisko Prezesa UKE, że zgodnie z art. 2 pkt 1 rozporządzenia 278/2009, ładowarka [...] wypełnia definicję "zasilacza zewnętrznego", a zatem zalicza się do urządzeń, do których zastosowanie znajdują przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/32/WE z dnia 6 lipca 2005 r. ustanawiające ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów wykorzystujących energię oraz zmieniająca dyrektywę Rady 92/42/EWG, oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 96/57/WE i 2000/55/W (Dz. U. UE L 191/29 z 22.07.2005 r.), zastąpionej dyrektywą 2009/125/WE (art. 24 dyrektywy 2009/125/WE). Wyrób należy zatem do kategorii zasilaczy zewnętrznych obejmującej wszystkie urządzenia zasilające, zaprojektowane do przetwarzania prądu przemiennego pobieranego z sieci zasilającej na prąd stały lub przemienny o niższym napięciu, które są przeznaczone do współpracy z oddzielnymi urządzeniami elektrycznymi i elektronicznymi, które stanowią odbiornik podstawowy, posiadają znamionową moc wyjściową nieprzekraczającą 250 watów i umieszczone są w obudowie fizycznie oddzielnej od urządzenia, które stanowi odbiornik podstawowy. Wymogami dotyczącymi ekoprojektu odnoszącymi do tego typu urządzeń są wymogi w zakresie zużycia energii elektrycznej przez wprowadzane na rynek zasilacze zewnętrzne w stanie bez obciążenia oraz średniej sprawności podczas pracy, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia 278/2009. W związku z powyższym wyrób należący do skarżącej podlega obowiązkowej ocenie zgodności z wymogami dotyczącymi ekoprojektu określonymi m.in. w rozporządzeniu 278/2009. Z uwagi na rodzaj badanego wyrobu, a także zapisy rozporządzenia nr 278/2009, wyrób poddano badaniom, których zakres obejmował średnią sprawność zewnętrznego zasilacza podczas pracy oraz średnie zużycie energii elektrycznej przez zasilacz zewnętrzny w stanie bez obciążenia. Zgodnie z pkt 1 lit. b) zał. I rozporządzenia 278/2009 średnia arytmetyczna sprawność w zdefiniowanych warunkach obciążenia, podczas kontroli w ramach nadzoru rynku nie może być niższa od wartości granicznej 0,063*1n(Po)+0,622 o więcej niż 5%. Wartość graniczna zaś (podczas kontroli w ramach nadzoru rynku) średniej sprawności podczas pracy wynosi [0,063*1n(Po)+0,622]*0,95= [0,063*1n(5*6,8)+ 0,622]*0,95= 0,844*0,95= 0,802. W ocenie Sądu, zarówno w zaskarżonym postanowieniu, jak i utrzymanym nim w mocy, w sposób szczegółowy wskazano w jaki sposób została wyliczona wartość graniczna średniej sprawności podczas pracy. Poszczególne elementy stanowiące podstawę przyjętych przez Prezesa UKE obliczeń zawierając się we wzorze 0,063*1n(Po)+0,622 określonym w rozporządzeniu 278/2009 i wyznaczającym wartość graniczną dla średniej sprawności podczas pracy oraz we wzorze [0,063*1n(Po)+0,622]*0,95 określającym wartości graniczne dla średniej sprawności podczas pracy, stosowanym przez organy nadzoru rynku przy weryfikacji spełnienia wymogów (zgodnie z załącznikiem II pkt 2 i 4 lit. b) do rozporządzenia 278/2009), która nie może być niższa od wartości granicznej dla potrzeb oceny zgodności o więcej niż 5% i na podstawie którego badania zostały wykonane. Jak wynika z powyższego wzoru wartości liczbowe: 0,063; 0,622 są wskazane bezpośrednio w rozporządzeniu 278/2009, natomiast "Po" określa znamionową moc wyjściową badanego urządzenia, którą w przypadku urządzenia (wyrobu) należy wyliczyć mnożąc znamionowe napięcie wyjściowe i znamionowy maksymalny prąd wyjściowy. Wartość "Po" wynika z parametrów zadeklarowanych przez producenta ładowarki [...], a mianowicie 5V znamionowego napięcia wyjściowego oraz 6,8A znamionowego maksymalnego prądu wyjściowego dla wszystkich gniazd badanej ładowarki. Stąd działanie matematyczne 1n(5*6,8) podstawione do wzoru określonego w rozporządzeniu 278/2009. W konsekwencji przyjąć należy, że przedstawiony w wydanych przez Prezesa UKE postanowieniach wzór matematyczny, czyli [0,063*1n(Po)+0,622]*0,95 = [0,063*1n(5*6,8)+0,622]*0,95 = 0,844*0,95= 0,802, jest zgodny z wymaganiami rozporządzenia 278/2009 i w sposób wystarczający wyjaśnia zastosowaną procedurę kontroli parametrów technicznych ładowarki [...], prawidłowo wyznacza dla średniej sprawności podczas pracy w toku kontroli w ramach nadzoru rynku (0,802), która nie może być niższa od wartości granicznej dla potrzeb oceny zgodności o więcej niż 5%, ponieważ 0,844 - (5%*0,844) = 0,844*0,95 = 0,802. Zdaniem Sądu, Prezes UKE precyzyjnie wskazał, jak przedstawione koszty związane z opłatami za badanie wyrobu były uzasadnione z uwagi na rodzaj badanego wyrobu, stopień skomplikowania oraz zakres przeprowadzonych badań. I tak, odnosząc się do kwestii rodzaju badanego wyrobu wyjaśniono, że w przypadku wyrobu – ładowarki [...], przeprowadzenie badań w zakresie średniego zużycia energii elektrycznej przez zasilacz zewnętrzny w stanie bez obciążenia i średniej sprawności zasilacza zewnętrznego podczas pracy, wymagało przeprowadzenia pomiarów poboru mocy wyrobu w stanie bez obciążenia i średniej sprawności zasilacza zewnętrznego podczas pracy w celu sprawdzenia zgodności z wymogami dotyczącymi ekoprojektu, określonymi w rozporządzeniu 278/2009. Co do oceny stopnia skomplikowania przeprowadzonych badań wykazano, że w przypadku tego rodzaju badań, zgodnie z zaleceniami rozporządzenia 278/2009 (zał. I pkt 2) zużycie energii w stanie bez obciążenia oraz średniej sprawności zasilacza zewnętrznego podczas pracy ustala się w drodze dokładnej i powtarzalnej procedury pomiarów, uwzględniającej powszechnie uznane najnowocześniejsze metody. Zgodnie z Komunikatem Komisji w ramach wykonania rozporządzenia 278/2009 w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu w zakresie zużycia energii elektrycznej przez zasilacze zewnętrzne w stanie bez obciążenia oraz ich średniej sprawności podczas pracy, są to metody określone w normach: • PN-EN 50563:2012 (Zewnętrzne zasilacze AC-DC i AC-AC - Określenie poboru mocy bez obciążenia i średniej sprawności w stanie obciążenia), • PN-EN 50564:2011 (Elektryczny sprzęt domowy - Pomiar poboru mocy sprzętu w stanie gotowości do pracy). W myśl ww. norm pomiary wykonano odpowiednim analizatorem mocy z dwoma modułami pomiarowymi typu WT3000 [...] z wykorzystaniem źródła zasilania typu NSG 1007-5-400 [...], obciążenia regulowanego BK-8500 [...] oraz termoanemometru i termohigrometru. Wyżej przedstawiona metoda dokonywania badania wyrobu została zastosowana w stosunku do ładowarki z pięcioma portami [...]. Przyznać należy rację Prezesowi UKE, że badania musiały zostać przeprowadzone z zastosowaniem odpowiednich metod dokonywania pomiaru za pomocą specjalistycznej aparatury (analizator mocy z dwoma modułami pomiarowymi, programowalne źródło zasilania, obciążenie elektroniczne), a wyniki pomiaru wymagały szczegółowej analizy. Samo przeprowadzenie badań, jak wynika z przedstawionej przez Prezesa UKE kalkulacji kosztów, wymagało 5,5 roboczogodziny pracownika i 2 roboczogodziny użytej aparatury. Przeprowadzone badania zasadnie uznano zatem za skomplikowane, co uzasadniało poniesienie kosztów badań w ustalonej w treści zaskarżonego postanowienia wysokości. Szczegółowo odniósł się również Prezes UKE do zakresu przeprowadzonych badań, wskazując, że w przypadku kontrolowanego wyrobu istniała konieczność wykonania badań na czterech egzemplarzach tego samego wyrobu. Zgodnie bowiem z pkt 1 załącznika II rozporządzenia 278/2009 organy państw członkowskich przeprowadzają badanie tylko jednego urządzenia. W przypadku natomiast braku uzyskania wyników, o których mowa w pkt 2 lit. a) i b), przeprowadza się badanie dodatkowe trzech egzemplarzy tego samego modelu (pkt 3 i 4 załącznika II rozporządzenia 278/2009). Dopiero przeprowadzone zgodnie z powyższym modelem badania czterech egzemplarzy wyrobu, jak w niniejszej sprawie, pozwalają w sposób miarodajny i zgodny z ww. rozporządzeniem stwierdzić, czy kontrolowany wyrób rzeczywiście spełnia związane z nim wymagania. W konsekwencji stwierdzić należy, że w okolicznościach badanej sprawy za obiektywne i uzasadnione należało uznać poddanie badaniom łącznie wszystkich czterech egzemplarzy kontrolowanego wyrobu. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie nie doszło do naruszenia art. 11 i art. 107 § 3 Kpa., Prezes UKE dokonał bowiem wszechstronnej oceny materiału dowodowego, a w wydanych postanowieniach uzasadnił swoje stanowisko w sposób wymagany przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W żadnym stopniu nie dopuścił się zatem naruszenia przepisów prawa procesowego, jak i materialnego. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a które sąd ma obowiązek badać z urzędu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o jej oddaleniu.