VI SA/Wa 1208/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S.L. z siedzibą w Hiszpanii o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi B. S.L. z siedzibą w Hiszpanii na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2011 r., [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 października 2012 r. oddalił skargę skarżącej B. S.L. z siedzibą w Hiszpanii na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2011 r., [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy. Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 13 lutego 2013 r., nadanym dnia 19 lutego 2013 r. poinformował, iż uzyskał telefonicznie 11 lutego 2013 r. informację, iż w niniejszej sprawie nie wpłynął wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wskazał, że przedmiotowy wniosek został nadany do Sądu w dniu 26 października 2012 r., załączając dowód nadania przesyłki listowej ww. dnia w placówce operatora pocztowego J. k. O., jako adresata wskazano Wojewódzki Sąd Administracyjny Wydział IV ul. Jasna 2/4, 03-013 Warszawa. W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy Poczta Polska S.A. Centrum Obsługi Finansowej udzieliła informacji, iż wymienioną wyżej przesyłkę należy uznać za zaginioną, nadto pełnomocnik skarżącej wszczął postępowanie reklamacyjne dotyczące wspomnianej przesyłki. W wyniku przeprowadzonego postępowania reklamacyjnego omawianą przesyłkę uznano za zaginioną – pismo Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej z dnia 8 maja 2013 r. nadesłane przez pełnomocnika skarżącej. W związku z powyższym pełnomocnik skarżącej pismem z dnia 16 maja 2013 r. wniósł o potraktowanie pisma z wnioskiem dotyczącym sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku z dnia 23 października 2012 r. jako wniesionego w dniu 26 października 2012 r. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 4 czerwca 2013 r. poinformowano pełnomocnika strony skarżącej, iż wobec braku wpływu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 23 października 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1208/12, brak jest podstaw do sporządzenia uzasadnienia. Dnia 13 czerwca 2013 r. został nadany przez pełnomocnika skarżącej wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Odnosząc się do terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej wskazał, iż gdyby Sąd uznał, że ww. termin winien być liczony od dnia wpływu do kancelarii pisma Poczty Polskiej S.A. informującego o zakończeniu postępowania reklamacyjnego, tj. od 14 maja 2013 r. – wniósł o uznanie za taki wniosek pisma z 16 maja 2013 r. W ocenie pełnomocnika strony skarżącej, termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu wpłynął 18 czerwca 2013 r., tzn. liczony od dnia otrzymania pisma informującego o braku podstaw do sporządzenia uzasadnienia, czyli 11 czerwca 2013 r. Nadto wskazano, że do czasu doręczenia niniejszego pisma, pełnomocnik skarżącego nie znajdował podstaw do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, bowiem Sąd wysyłał do pełnomocnika kolejne zobowiązania oraz wezwania, nie wykluczając uwzględnienia wniosku i sporządzenia uzasadnienia. Do czasu zajęcia ostatecznego stanowiska pełnomocnik pozostawał w niepewności co do wyniku prowadzonego przez siebie "postępowania wyjaśniającego". W ocenie pełnomocnika skarżącej, z dniem 11 czerwca 2013 r. powstała rzeczywista i uzasadniona podstawa do złożenia takiego wniosku, nadto nie ponosi on winy za zaniedbania Poczty Polskiej, a przesyłka została nadana w terminie i była prawidłowo zaadresowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku (...). W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 23 października 2012 r. ogłosił wyrok oddalający skargę. Ustawowy, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku upłynął z dniem 30 października 2012 r. Tryb złożenia wniosku o przywrócenie terminu szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 art. 87 p.p.s.a stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Stosownie zaś do § 3 wspomnianego artykułu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, nadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Pełnomocnik skarżącej dnia 11 lutego 2013 r. uzyskał telefonicznie informację, iż do niniejszej sprawy nie wpłynął wniosek o sporządzenie i uzasadnienie wyroku, nadto pismem z dnia 8 maja 2013 r. został poinformowany przez Pocztę Polską S.A. o zaginięciu przesyłki – powyższe pismo dnia 14 maja 2013 r. wpłynęło do kancelarii pełnomocnika skarżącej (tak wskazuje we wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej k. 165 akt). W ocenie Sądu, 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu należy liczy od dnia 11 lutego 2013 r. tj. od dnia kiedy pełnomocnik skarżącej uzyskał telefonicznie informację, iż do niniejszej sprawy nie wpłynął wniosek o sporządzenie i uzasadnienie wyroku. Bowiem z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Zatem ostatnim dniem na złożenie wniosku o przywrócenie terminu był dzień 18 lutego 2013 r. Tymczasem przedmiotowy wniosek pełnomocnik strony skarżącej złożył dopiero 13 czerwca 2013 r. (k. 172 akt), a zatem z przekroczeniem wspomnianego 7-dniowego terminu, liczonego od dnia ustania przyczyny uchybienia. Powyższe potwierdza postanowienie NSA z dnia 28 maja 2010 r. sygn. akt I OZ 375/10, którym oddalono zażalenie na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wskazano, że przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi ustała wraz z chwilą dowiedzenia się przez skarżącą o tym, iż do Sądu nie dotarła wspomniana przesyłka. Sąd zauważa, iż gdyby 7-dniowy termin liczony był od dnia 14 maja 2013 r. tzn. daty wpływu do kancelarii pełnomocnika skarżącej informacji Poczty Polskiej o zakończeniu postępowania reklamacyjnego, to przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu również zostałby wniesiony z uchybieniem terminu. W ocenie Sądu, pisma z dnia 16 maja 2013 r. nie można uznać za wniosek o przywrócenie terminu, bowiem z treści tego pisma nie wynika, iż pełnomocnik skarżącej wnosił o przywrócenie terminu a jedynie o potraktowanie pisma z wnioskiem dotyczącym sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku (tzn. tego, które zaginęło) jako wniesionego w dniu 26 października 2012 r. Ponadto Sąd zauważa, iż z potwierdzenia nadania k. 132 akt wynika, że adresując ww. przesyłkę podano błędny kod pocztowy i wydział orzeczniczy, tzn. zamiast kodu pocztowego 00-013 Warszawa podano 03-013 Warszawa, natomiast zamiast Wydziału VI - Wydział IV. Odnosząc się do kwestii pozostawania przez pełnomocnika strony skarżącej w niepewności, bowiem dopiero w piśmie z dnia 10 czerwca 2013 r. Sąd zajął jednoznaczne stanowisko, zaznaczyć należy, iż strona skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym a w myśl art. 6 p.p.s.a. sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.