VI SA/Wa 1216/14
WyrokWSA w Warszawie2014-11-24
Skład orzekający: Ewa Frąckiewicz, Piotr Borowiecki, Jacek Fronczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organizacja społeczna może zostać dopuszczona do udziału w postępowaniu w sprawie zmiany koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż, jeśli jej cele statutowe dotyczą ochrony środowiska, a interes społeczny nie został wykazany w sposób uzasadniający jej udział?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo odmówił dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu w sprawie zmiany koncesji, ponieważ nie wykazała ona bezpośredniego związku między celami statutowymi a przedmiotem postępowania, a także nie udowodniła istnienia interesu społecznego przemawiającego za jej udziałem. Samo działanie na rzecz ekologii i ochrony środowiska nie jest wystarczające, gdy nie wykazano, w jaki sposób udział organizacji przyczyniłby się do lepszego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej.Stan faktyczny
Organizacja społeczna S. złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie zmiany koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż metanu, argumentując, że planowane prace sejsmiczne mogą negatywnie wpłynąć na środowisko. Minister Środowiska odmówił dopuszczenia organizacji do udziału, uznając, że nie spełniono przesłanek z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a., tj. brak bezpośredniego związku celów statutowych z przedmiotem postępowania i brak wykazanego interesu społecznego. Po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister utrzymał swoje postanowienie w mocy. Organizacja wniosła skargę do WSA w Warszawie, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. dotyczących wyjaśnienia stanu faktycznego i oceny dowodów.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Jacek Fronczyk Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2014 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu na prawach strony w sprawie zmiany koncesji oddala skargę
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014r. [...] Minister Środowiska utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] listopada 2013 r., znak [...] odmawiające dopuszczenia S. zwanego dalej także "stowarzyszeniem", "stroną", "skarżącym", do udziału w postępowaniu w sprawie zmiany koncesji nr [...].
Powyższe postanowienia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.
W dniu [...] października 2013 r. S. z siedzibą we W. złożyło wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie zmiany koncesji nr [...] na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż metanu z pokładów węgla kamiennego i gazu ziemnego na obszarze "[...]" w województwie [...] wydanej na rzecz L. Sp. z o.o., następnie przemienionej na C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na prawach strony.
Uzasadniając wniosek stowarzyszenie podniosło, że zmiana koncesji, o którą wystąpił inwestor pociąga za sobą wykonywanie prac sejsmicznych 3 D na terenie obszarów [...] i [...] i generacja fali sejsmicznej za pomocą ciężkich pojazdów ustawionych wzdłuż linii sejsmicznych może mieć znaczący wpływ na środowisko naturalne.
Stowarzyszenie przedłożyło odpis z KRS nr [...], z którego wynika, że "działa na rzecz ekologii i ochrony zwierząt oraz ochrony dziedzictwa przyrodniczego" natomiast interes społeczny przemawiający za jego udziałem w postępowaniu na prawach strony uzasadniło zagrożeniem dla środowiska na obszarze koncesyjnym obejmujące jakość wody pitnej, zakłócenie cyklu życiowego i płoszenie zwierząt, w szczególności siedlisk gatunku bobra europejskiego, narażenie na hałas generowany przez ciężkie pojazdy wykorzystywane do prac sejsmicznych oraz drgania powierzchni ziemskiej mogące prowadzić do osuwania się ziemi, pękanie ścian okolicznych budowli i uszkodzenie szlaków komunikacyjnych. Po zapoznaniu się ze statutem organ ustalił, że celem stowarzyszenia jest m.in. sfera działań publicznych uznana za działalność pożytku publicznego, obejmująca działalność na rzecz ekologii, ochrony zwierząt, dziedzictwa przyrodniczego. Przedmiotem działalności statutowej organizacji pożytku publicznego jest m.in. udzielenie pomocy prawnej, prowadzenie działalności informacyjnej.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. Minister Środowiska odmówił dopuszczenia udziału S. na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie zmiany koncesji nr [...]. Uznał bowiem, że nie zostały spełnione przesłanki warunkujące dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu na prawach strony stosownie do treści art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a.
Zgodnie z powyższym przepisem organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.
Uzasadniając zajęte stanowisko Minister Środowiska wskazał, że w związku z toczącym się postępowaniem o zmianę koncesji uznał, że istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszary [...]. Z tego względu postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2013 r. nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska w [...] dokumentów wymagających przez art. 96 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w celu sprawdzenia, czy przedmiotowe przedsięwzięcie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar [...].
W dniu [...] września 2013 r. RDOŚ wydał postanowienie, którym nie nałożył obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar [...] dla przedsięwzięcia polegającego na poszukiwaniu i rozpoznawaniu złóż metanu z pokładów węgla kamiennego oraz gazu ziemnego w obrębie obszaru koncesyjnego "[...]" nr [...] akwizycja danych sejsmicznych 3D. W toku analizy przedłożonej dokumentacji RDOŚ stwierdził, że inwestycja nie będzie wpływać negatywnie na integralność w/w obszarów [...].
Minister Środowiska mając na uwadze stanowisko zajęte przez RDOŚ uznał, że cel stowarzyszenia określony w statucie objęty jest z punktu widzenia przedmiotowego postępowania koncesyjnego. Za wstąpieniem stowarzyszenia do udziału w postępowaniu w postępowaniu koncesyjnym nie przemawia również interes społeczny, ponieważ kwestia oddziaływania na środowisko została gruntownie zbadana w niniejszym postępowaniu. Interes społeczności lokalnej na obszarze koncesyjnym w zakresie ochrony środowiska, gatunków zwierząt w tym gatunku bobra europejskiego jak również warunków życia (hałas, osuwiska terenu, drgania powierzchni ziemskiej) zgodnie z oceną RDOŚ nie są zagrożone.
S. nie zgadzając się z wydanym postanowieniem złożyło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. o odmowie dopuszczenia do udziału na prawach strony w postępowaniu o zmianę koncesji nr [...]. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciło naruszenie przepisu art. 31 § 1 k.p.a. poprzez błędną wykładnię przesłanki związku postępowania z celami statutowymi stowarzyszenia oraz przesłanki interesu społecznego, naruszenie art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nierozpoznanie wszystkich argumentów, co doprowadziło do przyjęcia, że interes społeczny nie został wykazany oraz naruszenie art. 141 § 2 k.p.a. poprzez brak ustosunkowania się w uzasadnieniu postanowienia do twierdzeń zawartych we wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Minister Środowiska postanowieniem z [...] stycznia 2014 r. utrzymał w mocy swoje poprzednie postanowienie z dnia [...] listopada 2013 r. Organ uznał zarzuty stowarzyszenia za niezasadne. Według jego oceny rozpoznanie wniosku w zakresie pierwszej przesłanki z art. 31 k.p.a. miało charakter wyczerpujący, bowiem organ nie pominął żadnego z celów stowarzyszenia, którego brak zidentyfikowania lub pominięcie mogłoby prowadzić do uznania, że statut stowarzyszenia nie uzasadnia jego uznania na prawach strony. Odnosząc się do wskazanych przez stowarzyszenie czynności podejmowanych w postępowaniu w sprawie zmiany decyzji koncesyjnej organ II instancji przyjął zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych oraz dominującym stanowiskiem doktryny, że każdy cel działania określony w statucie może uzasadniać wystąpienie z żądaniem dopuszczenia do postępowania, jeżeli przedmiot postępowania wkracza w zakres działań organizacji społecznej, czy to ze względu na czynności postępowania, czy też ze względu na jego wynik. Badanie dokumentów przez RDOŚ, który jest organem niezależnym od organu koncesyjnego jest dokonywane w postępowaniu wpadkowym, w związku z tym nie jest to adekwatny przykład dla czynności podejmowanych przez organ koncesyjny.
Statut stowarzyszenia wśród różnych form realizacji swoich celów nie przewiduje występowania w postępowaniach administracyjnych i sądowo-administracyjnych. Stowarzyszenie przyjęło, że cele związane z działalnością na rzecz ekologii i ochrony zwierząt, ochrony dziedzictwa przyrodniczego będzie realizować m.in. poprzez inicjowanie i poprzedzanie działań obywatelskich i samorządowych do stosowania nowoczesnych technik ochrony przyrody, gromadzenie zbiorów informacyjnych z zakresu ochrony środowiska, zrównoważonego rozwoju, prowadzenie działalności informacyjnej i inne, jednakże żadne z form działania nie wskazuje choćby w drodze dalszej analogii na udział w postępowaniach administracyjnych, co najwyżej na nawiązywanie kontaktów i współpracę z władzami samorządowymi i państwowymi.
Ponownie badając argumenty stowarzyszenia, które według jego oceny przemawiają, za jego udziałem w postępowaniu o zmianie koncesji organ stwierdził, że należy wyważyć interesy inwestora, który przy spełnieniu warunków określonych w Prawie geologicznym i górniczym ma prawo realizować przedsięwzięcie koncesyjne w szczególności mając na uwadze swobodę działalności gospodarczej wynikającą z Konstytucji RP oraz z ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.
Zaangażowanie stowarzyszenia w innych postępowaniach administracyjnych samo przez się ma świadczyć o tym, iż dopuszczenie stowarzyszenia do niniejszego postępowania służyć będzie interesowi społecznemu i w ocenie organu automatycznie nie uzasadnia interesu społecznego w postępowaniu koncesyjnym.
Również wieloletnie doświadczenie stowarzyszenia nie jest argumentem uzasadniającym jego udział w niniejszym postępowaniu, ponieważ w ocenie organu decydujące znaczenie ma kwestia przyczyniania się do lepszego wypełniania przez postepowanie administracyjne jego istotnych funkcji, natomiast kwestia badania doświadczenia organizacji społecznej nie jest przez organ rozpoznawana w związku z czym w świetle przesłanek art. 31 k.p.a. nie ma żadnego wpływu na dopuszczenie organizacji społecznej do udziału na prawach strony.
Jeżeli chodzi o argumenty dotyczące informowania społeczeństwa o działaniach podejmowanych przez organy administracyjne należy zauważyć, że przedstawiciele społeczności lokalnej jak i stowarzyszenie po wykazaniu interesu prawnego na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2001.112.1198 z późn. zm.) mają zagwarantowany dostęp do informacji o środowisku i działaniach administracji publicznej, a więc w ocenie Ministra Środowiska nie jest to argument przemawiający za udziałem stowarzyszenia w niniejszym postępowaniu, ponieważ obowiązujące przepisy przewidują szereg instrumentów prawnych pozwalających uzyskać informacje w zakresie działalności koncesyjnej.
Zdaniem organu, gołosłowne jest również twierdzenie strony, iż w niniejszym postępowaniu faworyzowany jest inwestor zaś lekceważy się interesy społeczności lokalnej. Obowiązujący k.p.a. wyklucza możliwość uwzględniania interesów wyłącznie jednej strony postępowania oraz gwarantuje obiektywne procedowanie przez organ.
Odnosząc się do wskazywanych przez stowarzyszenie przykładów możliwych zagrożeń dla środowiska naturalnego organ ustalił, że planowane przez inwestora badania sejsmiczne nie będą miały zdecydowanie negatywnego oddziaływania na środowisko naturalne co wynika jednoznacznie z postanowienia RDOŚ w [...], a więc brak jest interesu społecznego, który przemawiałby za udziałem stowarzyszenia w niniejszym postępowaniu.
Zdaniem organu niezasadne są zarzuty strony odnośnie naruszenia art. 77 § 1 k.p.a., art. 124 § 2 k.p.a. albowiem rozpatrzone zostały wszystkie dowody zgromadzone w aktach sprawy, zaś motywy podjętego rozstrzygnięcia dostatecznie przedstawione.
Na postanowienie Ministra Środowiska z [...] stycznie 2014 roku S. z siedzibą we W. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając na naruszenie:
1) art. 31 § 1 k.p.a. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie braku związku postępowania z celami statutowymi skarżącego, wprowadzenie nieprzewidzianej w przepisie przesłanki realizacji celów statutowych w postaci udziału w postępowaniach administracyjnych oraz bezpodstawne przyjęcie braku interesu społecznego przemawiającego za dopuszczeniem skarżącego do takiego postępowania,
2) art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie wszystkich argumentów przytoczonych przez skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz brak wnikliwej oceny całokształtu materiału dowodowego w sprawie a w konsekwencji przyjęcie, że nie istnieje związek postępowania z celami statutowymi skarżącego oraz interes społeczny w udziale stowarzyszenia w postępowaniu,
3) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewystarczające wyjaśnienie stanu faktycznego i nieustalenie, że za udziałem skarżącego w postępowaniu przemawia interes społeczny pomimo tego, że taki obiektywnie występuje.
Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o:
1) uchylenie w całości postanowienia z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] listopada 2013 r.,
2) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Uzasadniając podniesione zarzuty skarżący wskazał, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, że "udział organizacji społecznej, do której celów statutowych należy m.in. działalność ekologiczna" stanie się bezprzedmiotowy w momencie, w którym organ zobowiąże inwestora do przedłożenia dokumentacji do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w celu rozważenia wpływu przedsięwzięcia na obszar [...] lub w momencie, w którym na danym etapie postępowanie zakończy analizę potencjalnych zagrożeń dla środowiska.
Działalność ekologiczna skarżącego nie ogranicza się bowiem do zagadnień związanych z ewentualnym przeprowadzeniem oceny habitatowej.
Zdaniem stowarzyszenia sprzeczną zarówno z literą prawa jak i zasadami prawidłowej wykładni jest forsowane przez organ a wynikająca z art. 12 k.p.a. zasada szybkości działania organów administracji – argumentacja, że w momencie zgłoszenia wniosku dysponował on wszelkimi informacjami pozwalającymi na załatwienie sprawy, co z kolei, pozbawiło stowarzyszenie możliwości zrealizowania jego celów statutowych. Zasada szybkości postępowania pozostaje immanentnie związana z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.) czy zasadą pogłębiania zaufania obywateli (art. 8 k.p.a.) i dlatego też stowarzyszenie może wstąpić do postępowania na każdym jego etapie, po to aby zaprezentować swoje stanowisko w sprawie.
Według oceny skarżącego, organ bezzasadnie stwierdza, że rozstrzygnięcie kwestii środowiskowych na etapie złożenia wniosku pozbawia stowarzyszenie możliwości realizacji jego celów statutowych. Skarżący mógłby bowiem podjąć się realizacji swoich celów kwestionując stanowisko organu w odwołaniu czy też odwoływać się od postanowienia z dnia [...] września 2011 r. wydanego przez RDOŚ, które nie zwalniało organu koncesyjnego z rozważenia we własnym zakresie zagrożeń dla środowiska w szerszym kontekście, aniżeli w odniesieniu do tych obszarów.
Stowarzyszenie podkreśliło, że powołując się na sferę uznania administracyjnego organ nie powinien mylić go z dowolnością. Poprawa analiza zawartych w statucie postanowień powinna doprowadzić organ do konkluzji, że przesłanka związku celów statutowych skarżącego z przedmiotem postępowania została spełniona.
Skarżący nie zgodził się też z argumentacją organu, jakoby brak w statucie określenia formy działania poprzez występowanie w postępowaniach administracyjnych i sądowo-administracyjnych pozbawiał go możliwości realizacji jego celów poprzez czynny udział w postępowaniach przed tymi organami.
Wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 lutego 2008 r., IV SA/Wa 2477/07, na którym oparł się organ został uchylony wyrokiem NSA z 7 lipca 2009 r.
Mając na uwadze § 5 pkt 5 statutu, że stowarzyszenie realizuje swoje cele m.in. "w formie udzielenia pomocy prawnej" należy przyjąć, że chodzi tutaj m.in. o występowanie w postępowaniach administracyjnych i sądowo-administracyjnych w obronie interesów wspólnot i społeczności lokalnych.
Zdaniem strony, myli się organ, że brak jest interesu społecznego, który przemawiałby za wstąpieniem stowarzyszenia do toczącego się postępowania o zmianę koncesji. Nie budzi bowiem wątpliwości, iż udział skarżącego w postępowaniu jest motywowany właśnie koniecznością ochrony praw "pewnej grupy ludności" – mieszkańców terenów znajdujących się w zasięgu obszaru koncesyjnego. Organ po raz kolejny pominął fakt, że w sprawie zachodzi konflikt społeczny, spowodowany sprzeciwem mieszkańców wobec zamierzeń inwestora. Konflikt ten może zostać złagodzony poprzez udział reprezentanta społeczeństwa w postępowaniu.
Uchybieniem ze strony organu było również to, że nie rozważył należycie dołączonego do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pisma z dnia [...] listopada 2013 r. skierowanego do Głównego Geologa Kraju, w którym jego autorzy podkreślali szczególną wagę reprezentowania ich interesów i zabezpieczenie interesu społecznego poprzez organizacje pozarządowe, w szczególności przez stowarzyszenie "[...]".
Minister Środowiska z odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Uczestnik postępowania C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1, 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 p. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Mając powyższe kryteria na uwadze, Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] listopada 2013 r. nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.
Skarżące stowarzyszenie zarzuca postanowieniom wydanym przez Ministra Środowiska naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, 77 § 1, 80 k.p.a. poprzez niewystarczające wyjaśnienie stanu faktycznego w sprawie, nierozpatrzenie wszystkich argumentów podnoszonych w toku sprawy przez skarżącego co w efekcie doprowadziło do naruszenia art. 31 § 1 k.p.a. w wyniku uznania, że nie zachodzą przewidziane w tym przepisie przesłanki warunkujące udział stowarzyszenia w toczącym się postępowaniu o zmianę koncesji.
Według oceny Sądu, Minister Środowiska dokonał wyczerpującej analizy materiału dowodowego w sprawie, w uzasadnieniach wydanych postanowień wskazał, jakie dowody przyjął za podstawę rozstrzygnięcia, jakie środki przedsięwziął celem należytego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w szczególności do stwierdzenia czy sprawa należy do celów statutowych skarżącego oraz czy interes społeczny przemawia za dopuszczeniem stowarzyszenia do postępowania na prawach strony.
Nie doszło zatem do naruszenia wskazanych przez stronę przepisów postępowania, w tym art. 31 § 1 k.p.a.
W myśl ww. przepisu organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem:
1) wszczęcia postępowania,
2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny.
W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu w sprawie zmiany koncesji nr [...] na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż metanu z pokładów węgla kamiennego i gazu ziemnego na obszarze "[...]" w województwie [...].
Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa sądowoadministracyjnego (B. Adamiak/J. Borkowski kodeks postępowania administracyjnego komentarz 5 wydanie, Wydawnictwo C.H. Beck str. 254, wyrok WSA w Warszawie z 17 grudnia 2012 r., VII SA/Wa 1641/12) ustalenie, czy zakres działalności statutowej danej organizacji uzasadnia jej udział w postępowaniu powinno sprowadzać się do porównania zakresu tej działalności z przedmiotem danej sprawy. Każdy cel działania określony w statucie nadanym czy przyjętym zgodnie z obowiązującym prawem może uzasadniać wystąpienie z żądaniem dopuszczenia do postępowania, jeżeli przedmiot postępowania wkracza w zakres działań organizacji społecznej, czy to ze względu na czynności postępowania, czy to ze względu na jego wynik.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że określone w statucie stowarzyszenia cele jego działania nie wykazują bezpośredniego związku z przedmiotem postępowania administracyjnego, do którego skarżący zamierzał dołączyć na prawach strony. Postępowanie to dotyczy zmiany koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż metanu z pokładów węgla kamiennego i gazu ziemnego. Celem zaś stowarzyszenia jest podejmowanie działań na rzecz ekologii i ochrony zwierząt oraz ochrony dziedzictwa przyrodniczego. Brak jest zatem zbieżności przedmiotu postępowania i celów statutowych stowarzyszenia. Poszukiwanie i rozpoznawanie złóż metanu z pewnością ma wpływ na środowisko naturalne, ale ocena oddziaływania przedsięwzięcia na przyrodę stanowi niejako wpadkową kwestię, którą organ winien rozważyć w toku postępowania koncesyjnego.
W niniejszej sprawie Minister Środowiska nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia stosownych dokumentów RDOŚ w [...] a organ ten w dniu [...] września 2013 r. wydał postanowienie, którym nie nałożył obowiązku przeprowadzania i oceny oddziaływania na obszar [...] dla przedsięwzięcia polegającego na poszukiwaniu i rozpoznawaniu złóż metanu z pokładów węgla kamiennego oraz gazu ziemnego w obrębie obszaru koncesyjnego "[...]" nr [...] – akwizycja danych sejsmicznych 3D uznając tym samym, że inwestycja nie będzie wpływać negatywnie na integralność obszarów [...] oraz nie dojdzie do utraty spójności sieci [...].
Niezależnie od braku bezpośredniego powiązania przedmiotu postępowania i celów działania stowarzyszenia trafnie Minister Środowiska podniósł, że skarżąca w sposób szczegółowy nie wykazała jakie posiada predyspozycje z uwagi na osiągnięcie, specjalizację, aby brać udział w tym konkretnym postępowaniu.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że organ prawidłowo ocenił przesłankę "celów statutowych skarżącego i postanowienie o niedopuszczeniu stowarzyszenia do udziału w postępowaniu jest w tym zakresie zasadne i nie narusza prawa.
Sąd nie zgodził się również ze stanowiskiem skarżącego, że organ bezpodstawnie przyjął brak interesu społecznego przemawiającego za dopuszczeniem stowarzyszenia do postępowania.
Jak trafnie podnosi Minister Środowiska, w orzecznictwie i doktrynie podkreśla się, że ocena czy interes społeczny przemawia za dopuszczeniem organizacji społecznej do udziału w postępowaniu należy do organu administracji i zależy od okoliczności danej sprawy (wyrok NSA z 23 września 2010 r., II OSK 1339/09). Udział organizacji społecznej w postępowaniu nie może służyć partykularnym interesom samej organizacji społecznej, lecz musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w sprawach indywidualnych i działaniem w nim organów administracyjnych (patrz B. Adamiak/J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. 5 wydanie, Wydawnictwo C.H. Beck str. 255, wyrok NSA z 16 lipca 2008 r., II OSK 843/07).
W tym stanie rzeczy Minister Środowiska słusznie uznał, że skarżący nie wykazał interesu społecznego mającego przemawiać za dopuszczeniem go do postępowania albowiem nie podał w jaki sposób jego udział może przyczynić się do lepszego wypełnienia przez postępowanie administracyjne jego celów tj. rozstrzygnięcia sprawy zgodnie ze stanem faktycznym oraz prawnym. Działanie w interesie lokalnej społeczności nie jest wystarczające dla uznania istnienia interesu społecznego do udziału w postępowaniu przez stowarzyszenie. Samo zaś zapoznanie się z aktami postępowania i prowadzenie działalności informacyjnej może nastąpić w oparciu o ustawy zapewniające dostęp do informacji publicznej i informacji o środowisku.
Z tych wszystkich względów wobec bezskuteczności zarzutów skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło