VI SA/Wa 1220/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. F. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia p o s t a n a w i a: odmówić przyznania W. F. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych W. F. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia. Przedmiotowy wniosek został następnie uzupełniony wskutek wezwania Sądu poprzez przedłożenie w dniu 4 grudnia 2007 r. żądanych dokumentów potwierdzających sytuację majątkową i możliwości płatnicze skarżącego. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał na bardzo niskie zarobki, przy czym z przedłożonego w dniu 4 grudnia 2007 r. zeznania PIT-28 wynika, iż w 2006 r. osiągnął przychód w wysokości 20 394 zł od którego zapłacił zryczałtowany podatek w kwocie 1 510 zł. Skarżący przedstawił ponadto wyciąg z rachunku bankowego za okres od 5 października do 10 listopada 2007 r., z którego wynika, iż kwota dostępnych na koncie środków oscylowała od 577 zł do 1396 zł. Stan majątkowy skarżącego stanowi działka [...] oraz oszczędności w kwocie 21 tysięcy złotych. [...] Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W postanowieniu z dnia 6 października 2004 r. (GZ 61/04, GZ 64/04, niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Skarżący natomiast, pomimo uzyskiwania niewielkiego dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej, dysponuje oszczędnościami pieniężnymi w kwocie 21 tysięcy złotych. Zaznaczyć przy tym należy, iż z przedstawionych dokumentów i opisu sytuacji majątkowej skarżącego nie wynika, iż uszczuplenie powyższych oszczędności poprzez przeznaczenie kwoty 320 zł na uiszczenie wpisu sądowego spowodowałoby uszczerbek utrzymania koniecznego dla skarżącego. Tym samym nie można zakwalifikować skarżącego do zakreślonego w 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kręgu osób, w przypadku których stan majątkowy nie pozwala na poniesienie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W związku z powyższym w myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.