VI SA/Wa 1239/09
WyrokWSA w Warszawie2009-09-25
Skład orzekający: Dorota Wdowiak, Halina Emilia Święcicka, Ewa Marcinkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest ostateczne i czy służy od niego wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, mimo błędnego pouczenia strony o takiej możliwości?Ratio decidendi
Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest ostateczne z mocy art. 59 § 2 k.p.a. i nie służy od niego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nawet jeśli strona została błędnie pouczona o takiej możliwości. Błędne pouczenie może mieć znaczenie jedynie w kontekście ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) stwierdziło niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji cofającej licencję taksówkową. Strona złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy po błędnym pouczeniu przez SKO, że taki środek przysługuje. Strona skarżyła postanowienie SKO, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. i powołując się na analogiczny wyrok WSA.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2009 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy oddala skargę
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2009 Samorządowe Kolegium Odwoławcze W. na podstawie art. 134 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. stwierdziło niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
Decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. Prezydent W. cofnął A. K. licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Przesyłka pocztowa zawierająca ww. decyzję, po dwukrotnym awizowaniu, została zwrócona organowi.
Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. A. K. reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego J. C., złożył odwołanie od tej decyzji oraz odrębnym pismem z tej samej daty wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze W. po rozpatrzeniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji cofającej licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką odmówił jego przywrócenia uznając, iż strona nie dochowała terminu siedmiu dni na złożenie prośby o przywrócenie terminu. W postanowieniu zawarte zostało pouczenie o prawie wniesienia w terminie siedmiu dni do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W dniu [...] maja 2009 r. A. K., zgodnie z pouczeniem organu, złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, wnosząc o jego uchylenie oraz przywrócenie terminu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze W. stwierdzając niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazało, iż wniosek strony o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez SKO postanowienia z dnia [...] kwietnia 2009 r. jest w świetle prawa niedopuszczalny jako, że kwestionowane postanowienie jest ostateczne w administracyjnym toku instancji. SKO zauważyło, iż strona działała zgodne z pouczeniem zawartym w postanowieniu, które było błędne. Kolegium podkreśliło, iż postanowienie organu odwoławczego traktujące o odmowie przywrócenia terminu jest ostateczne i od postanowienia takiego nie przysługuje stronie środek odwoławczy, nawet jeżeli Kolegium błędnie w tym zakresie pouczyło stronę.
A. K. zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarzucił postanowieniu naruszenie przepisów procesowych:
- art. 58 § 1 i 2 k.p.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie,
- art. 7 i 77 k.p.a. poprzez błędne uznanie, iż zainteresowany nie uprawdopodobnił braku winy w złożeniu odwołania po terminie oraz nie wniósł wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu,
- art. 134 oraz 127 § 3 w zw. z art. 59 § 1 i 2 k.p.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przez uznanie, iż stronie nie przysługuje prawo do ponownego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu.
Załączył kserokopię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 161/09 podnosząc, iż w analogicznym stanie faktycznym SKO, a następnie Sąd uznali, iż od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego o odmowie przywróceniu terminu do wniesienia odwołania przysługuje stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie wskazując, iż pierwsze trzy zarzuty skargi dotyczą postanowienia z dnia [...] kwietnia 2009 r. a nie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] maja 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Badając skargę według powyższych kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga jest niezasadna, zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2009 r. stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sprawę stanowiło rozstrzygnięcie dotyczące przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej przez organ I instancji, które wydało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W..
Przepis art. 134 k.p.a., na którym oparto zaskarżone postanowienie ma zastosowanie w postępowaniu wstępnym przed organem odwoławczym, który podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w terminie.
Postanowienie z dnia [...] kwietnia 2009 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania było ostateczne, służyła od niego skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego a nie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy służy tylko od orzeczeń wydawanych w trybie, w którym przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują środek odwoławczy. Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia środka odwoławczego z mocy art. 59 § 2 k.p.a. zawsze wydawane jest w postępowaniu jednoinstancyjnym, niezależnie od tego, czy orzeka w tym przedmiocie naczelny organ administracji publicznej, czy też organ niższego stopnia. Postanowienie to kończy postępowanie administracyjne, bo jest ostateczne. Przepis ten wyraźnie stanowi, że o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania. Na postanowienie to nie służy więc środek odwoławczy, a co za tym idzie, nie ma do niego zastosowania przepis art. 127 § 3 k.p.a.
Fakt błędnego pouczenia strony o przysługującym jej prawie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może mieć wpływu na legalność zaskarżonego postanowienia. Okoliczność ta mogła mieć znaczenie w aspekcie ewentualnej prośby o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2009 r. o odmowie przywrócenia terminu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd nie mógł podzielić oceny dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w powołanym przez skarżącego wyroku.
Jak trafnie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, w skardze zawarto zarzuty wobec postanowienia z dnia [...] kwietnia 2009 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania podczas, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie z dnia [...] maja 2009 r. Zarzuty wobec tego rozstrzygnięcia nie mogły być zatem przedmiotem oceny Sądu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i dlatego orzekł jak w sentencji wyroku na mocy art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło