VI SA/Wa 1257/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi R. B. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W dniu 19 marca 2013 r. (data stempla pocztowego) R. B. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego. Na ostatniej stronie skargi skarżący nakleił znak opłaty sądowej w kwocie 200 zł. Wobec tego przy piśmie z dnia 30 kwietnia 2013 r. skarżącemu przesłano odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 kwietnia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł (w kasie Sądu bądź na rachunek bankowy Sądu) - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższa korespondencja, prawidłowo powtórnie awizowana, na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), została uznana za doręczoną w dniu 20 maja 2013 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął 27 maja 2013 r. Jak wynika z akt sądowych sprawy, skarżący uiścił wpis od skargi w dniu 3 czerwca 2013 r. (dowód wpłaty – karta 21 akt). W dniu 5 czerwca 2013 r. skarżący nadał wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wnosząc o dopuszczenie dowodów z zeznań świadków na okoliczność jego pobytu w miesiącu maju br. w O. przy budowie domu. Alternatywnie, w razie nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, skarżący zażądał, aby uznać za nieskuteczne doręczenie mu odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 kwietnia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wobec naruszenia art. 67 § 5 p.p.s.a., gdyż wezwanie to, jego zdaniem, powinno być doręczone jego pełnomocnikowi. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że niedokonanie czynności w terminie nastąpiło bez jego winy, ponieważ w dniu 5 maja 2013 r. zmuszony był wyjechać do O., gdzie trwały prace związane z budową jego domu. Z wyjazdu wrócił w dniu 29 maja 2013 r., a w dniu 5 czerwca 2013 r. złożył niniejszy wniosek, zachowując siedmiodniowy termin od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazał, że nawet w przypadku zaplanowanego wyjazdu, nie jest niedbalstwem nieupoważnienie nikogo do odbioru przesyłek nadanych w sposób szczególny, w tym korespondencji sądowej. Uzasadniając alternatywny wniosek o uznanie za nieskuteczne doręczenia mu odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 kwietnia 2013 r., skarżący podał, że w toku postępowania przed Komisją Egzaminacyjną II Stopnia ustanowił pełnomocnika w osobie swojego brata – H. B. i to na jego adres powinna być kierowana wszelka korespondencja. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2007 r., sygn. akt II OZ 91/07). Skorzystanie z art. 86 § 1 p.p.s.a. nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2012 r., II FZ 977/12, LEX nr 1240575). W świetle powyższego zaplanowany wyjazd (w celu uczestniczenia w pracach przy budowie domu) nie może uzasadniać braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie jest to bowiem przyczyna zewnętrzna ani tym bardziej niezależna od skarżącego. Dochowaniem należytej staranności przy prowadzeniu swoich spraw w przypadku planowanej absencji byłoby ustanowienie pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Takiego działania skarżący nie podjął, gdyż z akt administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika, że jego brat H. B. został ustanowiony wyłącznie do reprezentowania skarżącego przed Komisją II Stopnia (vide karta 102 akt administracyjnych). Zatem chybiony jest zarzut naruszenia art. 67 § 5 p.p.s.a. (zgodnie z którym jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom). Zauważyć przy tym wypada, iż adres brata skarżący podał dopiero we wniosku o przywrócenie terminu. Odnosząc się do wniosku skarżącego o przesłuchanie świadków na okoliczność jego pobytu w O. w maju br., podkreślić należy, że przed sądem administracyjnym postępowanie dowodowe ma wyłącznie uzupełniający charakter i ogranicza się do dowodów z dokumentów (art. 106 § 3 p.p.s.a.), niedopuszczalny jest więc zawnioskowany przez skarżącego środek dowodowy. Uznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego za nieuzasadniony, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.