VI SA/Wa 1279/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w U. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji udzielającej zezwolenia na urządzenie i prowadzenie działalności w zakresie zakładów bukmacherskich postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne VISA/Wa 1279/08 UZASADNIENIE Decyzją z [...] września 2006 r. nr[...] Minister Finansów udzielił T. Spółce z o.o. z siedzibą w U. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie przyjmowania zakładów bukmacherskich w miejscach wymienionych w pkt III decyzji. T. Spółka z o.o. z siedzibą w U., wnioskiem z 10 września 2007 r., zwróciła się do Ministra Finansów o zmianę powyższej decyzji poprzez zmianę jej w pkt III ppkt 12 i 15 tj. Punkty Przyjmowania Zakładów w P. przy ulicy [...] oraz w C. przy ulicy [...] na Punkty Przyjmowania Zakładów w R. przy ulicy [...] oraz w W. przy ulicy [...]. Po rozpoznaniu wniosku strony Minister Finansów decyzją z [...] stycznia 2008 r. nr [...] odmówił zmiany przedmiotowej decyzji we wnioskowanym zakresie. Uzasadniając swoje stanowisko Minister Finansów podkreślił, że wnioskowanym zmianom sprzeciwiają się szczególne uregulowania zawarte w art. 7 ust. 1 a, art. 9 pkt 2 i pkt 3 ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Organ wskazał, że ww. przepisy określają miejsca, w których dozwolone jest urządzanie poszczególnych kategorii gier oraz zakładów wzajemnych, objętych wymogiem uzyskania stosownych zezwoleń. Zgodnie z art. 7 ust. 1 a ustawy o grach i zakładach wzajemnych urządzanie gier na automatach o niskich wygranych jest dozwolone wyłącznie "w punktach gier na automatach o niskich wygranych". Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy o grach i zakładach wzajemnych przyjmowanie zakładów wzajemnych dozwolone jest wyłącznie w punktach przyjmowania zakładów. Podkreślił też, iż w art. 9 ustawy o grach i zakładach wzajemnych zdefiniowane zostały miejsca prowadzenia działalności w zakresie określonych kategorii gier i zakładów wzajemnych, wskazujące na wyraźne rozdzielenie pojęcia punktu gier na automatach o niskich wygranych oraz punktu przyjmowania zakładów wzajemnych. W związku z powyższym organ stwierdził, iż poszczególne gry i zakłady wzajemne nie mogą być prowadzone w jednym lokalu. T. Spółka z o.o. z siedzibą w U. złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. W uzasadnieniu skarżąca spółka zarzuciła decyzji Ministra Finansów naruszenie prawa materialnego (art. 7 ust. 1 a i art. 7 ust. 3 w związku z art. 9 ustawy o grach i zakładach wzajemnych) poprzez błędną wykładnię, że punkt gier na automatach o niskich wygranych nie może być usytuowany w lokalu, w którym prowadzony jest punkt przyjmowania zakładów wzajemnych. Na poparcie swojego stanowiska przywołała wyrok WSA w Warszawie z 29 maja 2007 r. wydany w sprawie VI SA/Wa 405/07 oraz wyrok NSA z 26 lutego 2008 r. oddalający skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z 29 maja 2007 r. Minister Finansów decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ stwierdził, że rozstrzygnięcie organu odmawiające stronie dokonania zmiany decyzji ostatecznej w trybie art. 155 kpa, w części dotyczącej miejsca prowadzenia punktu przyjmowania zakładów wzajemnych, mimo że błędnie uzasadnione, należy uznać za prawidłowe. Nie jest bowiem dopuszczalna zmiana w trybie art. 155 kpa zezwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w przedmiocie gier i zakładów wzajemnych w zakresie elementów związanych z prowadzeniem działalności objętej zezwoleniem wymienionym w art. 35 ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Na decyzję Ministra Finansów z [...] kwietnia 2008 r. T. Spółka z o.o. z siedzibą w U. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Strona zarzuca zaskarżonej decyzji: - naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 35 ust. 1 ppkt 3 oraz art. 37 ustawy z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych w związku z art. 155 kpa, - naruszenie art. 6 i 8 kpa poprzez ich niezastosowanie. W konkluzji skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z [...] stycznia 2008 r. w sprawie odmowy zmiany decyzji z [...] września 2006 r. w zakresie zmiany pkt III ppkt 12 i 15. W dniu 21 kwietnia 2008 r. Spółka złożyła dwa wnioski o dokonanie zmiany decyzji Ministra Finansów z [...] września 2006 r. nr [...] poprzez zmianę pkt III decyzji w zakresie adresu punktu przyjmowania zakładów bukmacherskich określonego w ppkt 12 tj. w P. przy ul. [...] na punkt zlokalizowany w J. przy ulicy [...] oraz określonego w ppk 15 tj. C. przy ulicy [...] na punkt zlokalizowany w W. przy ulicy [...]. Decyzjami z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] i [...] Minister Finansów dokonał wnioskowanej zmiany. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wnosił o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, albowiem żądanie strony zostało uwzględnione. T. Spółka z o.o. z siedzibą w U. podtrzymuje skargę podkreślając, iż decyzje Ministra Finansów z [...] maja 2008 r. zostały wydane w oddzielnym, od zaskarżonego postępowaniu administracyjnym i w odniesieniu do innego stanu faktycznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) – dalej "p.p.s.a", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przyczyną umorzenia postępowania jest jego bezprzedmiotowość. Sytuację tę może wywołać jedynie zdarzenie zaszłe w toku postępowania sądowoadministracyjnego, tzn. takie, które nie istniało przed jego wszczęciem, a wystąpiło dopiero w toku rozpoznawania skargi.(...) W przepisie tym chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność dalszego toku postępowania. (tak J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Wyd. Prawnicze, Warszawa 2004, str. 235, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 marca 2004 r., III SA 1600/02). W przedmiotowej sprawie skarga na decyzję Ministra Finansów wpłynęła 19 maja 2008 r. W dniu [...] maja 2008 r. Minister Finansów dokonał zmiany decyzji z [...] września 2006 r. poprzez zmianę adresu punktu przyjmowania zakładów bukmacherskich określonego w pkt III ppkt 12 tj. w P. przy ulicy [...] i ppkt 15 tj. w C. przy ulicy [...]. Zmiana nastąpiła więc po wszczęciu postępowania sądowoadministracyjnego. Żądanie strony zostało uwzględnione odrębną decyzją. Okoliczności powyższe wskazują na to, że postępowanie, którego przedmiotem była zmiana adresu punktu przyjmowania zakładów bukmacherskich stało się bezprzedmiotowe. Należy bowiem uznać, że przedmiotowe żądanie strony w kwestii zmiany decyzji z [...] września 2006 r. poprzez zmianę adresu punktu przyjmowania zakładów bukmacherskich, które zostało uwzględnione przez Ministra Finansów w decyzjach wydanych w dniu [...] maja 2008 r. mieści się w przewidzianej w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przyczynie uzasadniającej umorzenie postępowania. Okoliczność ta wywołała istotną zmianę stanu faktycznego sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym. Uwzględnienie żądania strony oznacza, że przestał istnieć przedmiot postępowania, a co za tym idzie – w rozumieniu powołanego przepisu - postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zrealizowała się materia postępowania przez zmianę decyzji. Zaistniałe zdarzenie stało się przeszkodą, i to o charakterze trwałym, skutkującą niemożnością dalszego postępowania. Bezprzedmiotowość, o której wyżej mowa, wystąpiła dopiero w toku postępowania i nie istniała przed jego wszczęciem. Spełnione zostały zatem przesłanki umorzenia postępowania w sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.