VI SA/Wa 1283/16
PostanowienieWSA w Warszawie2016-07-12
Skład orzekający: Urszula Wilk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien wstrzymać wykonanie decyzji o cofnięciu licencji doradcy restrukturyzacyjnego, jeśli skarżący nie wykazał, że jej wykonanie spowoduje znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji, jeśli skarżący wykaże, że jej wykonanie spowoduje znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Brak takiego uzasadnienia ze strony skarżącego uniemożliwia sądowi merytoryczną ocenę wniosku i skutkuje jego oddaleniem. Sąd nie może wyręczać strony w wykazaniu przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji.Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości o cofnięciu licencji doradcy restrukturyzacyjnego. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, powołując się na art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Minister Sprawiedliwości nie uwzględnił wniosku skierowanego do niego i wniósł o nieuwzględnienie wniosku sądowego. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi K. F. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji doradcy restrukturyzacyjnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.
Pismem z [...] maja 2016 r. K. F. (dalej: "skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] maja 2016 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia licencji doradcy restrukturyzacyjnego. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skierowany w trybie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), dalej: "p.p.s.a.", do organu administracji, a także wniosek o wstrzymanie wykonania aktu przez sąd z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku nieuwzględnienia wniosku przez organ.
Minister Sprawiedliwości w złożonej odpowiedzi na skargę poinformował, że nie uwzględnił skierowanego do niego wniosku oraz zwrócił się o nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożonego w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. z uwagi na brak uzasadnienia wniosku skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę, gdyż to na stronie ciąży obowiązek wykazania, że zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08).
Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi, nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaistnienie ustawowych przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej. W ocenie Sądu dokumentacja zawarta w aktach administracyjnych sprawy również nie pozwoliła na ustalenie, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło