VI SA/Wa 1302/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant st. ref. Paulina Stylińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2013 r. sprawy ze skargi A. W. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie VISA/WA 1117/11 1. oddala skargę o wznowienie postępowania sądowoadmnistracyjnego; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100), w tym kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23% podatku VAT. Pismami z dnia 21, 22 i 25 czerwca 2012 r. A. W. (skarżąca) wniosła o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2012 r. (sygn. akt: VI SA/Wa 1117/11). Następnie skarga o wznowienie postępowania została sprecyzowana przez skarżącą w piśmie z 2 października 2012 r. zatyt.: "skarga o wznowienie postępowania sądowo-administracyjnego w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Ministra Sprawiedliwości dotyczącą odwołania z funkcji biegłego sądowego". W treści ww. pisma skarżąca podała, iż jej wniosek dotyczy wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem oddalającym skargę od decyzji, której przedmiotem było zwolnienie z funkcji biegłego sądowego w zakresie zarządzania i księgowości zarządczej. Skarżąca wskazała, iż o wyroku WSA dowiedziała się w dniu 20 kwietnia 2012 r. Skarżąca podała jako podstawy swojego żądania przepisy art. 399, 401 pkt 2, 403 § 2 i 3, 406, 407, 408 k.p.c. oraz art. 63, 67, 86 § 1, 2, 4 oraz art. 133 § 3, art. 134, 145 pkt 1 a, b, c pkt 3 i 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Wskazała, iż sprawa została przez Sąd rozpoznana w sposób nienależyty, gdyż jej pełnomocnik nie uzupełnił wypowiedzi skarżącej odpowiednimi wnioskami wymagającymi zawieszenia postępowania do czasu wskazania nowych dowodów w sprawie. Wyrok został wydany pomimo niedostatecznego wyjaśnienia sprawy. Wskazała na przewidzianą w art. 126 p.p.s.a. możliwość zawieszenia sprawy na zgodny wniosek stron, czego wymagał tok sprawy. Uzasadniając dotrzymanie trzymiesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania wskazała, iż do dnia 14 lutego 2012 r. opracowywała stosowny wniosek dowodowy na podstawie akt sprawy karnej, która toczyła się w Lublinie. Wniosła o dołączenie do akt sprawy niniejszej akt sprawy karnej – sygn. akt IXK 858/11, celem przeprowadzenia dowodu ze wskazanych stron tych akt. Następnie, pismem z dnia 9 kwietnia 2013 r. pełnomocnik z urzędu skarżącej uzupełnił skargę o wznowienie postępowania, wnosząc o załączenie do akt niniejszego postępowania sądowego akt następujących spraw karnych: - sprawy prowadzonej przez Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie, IX Wydział Karny pod sygn. akt IXK 858/11, - sprawy prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Woli w Warszawie, IV Wydział Karny pod sygn. akt IVK 164/07. Pełnomocnik uzasadnił powyższy wniosek "potrzebą wykazania dowodów stanowiących podstawę do wznowienia postępowania prowadzonego przez tut. Sąd pod sygn. akt VI SA/Wa 117/11". Zaznaczył, że powołanie się na ww. dowody przed WSA w Warszawie nie było możliwe, gdyż skarżąca zapoznała się z nimi na 4 dni przed wydaniem wyroku. Podkreślił, że podstawą żądania wznowienia jest przepis art. 273 § 2 p.p.s.a. – późniejsze wykrycie środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Pismem z dnia 10 maja 2013 r. zatyt. "zdanie odrębne", skarżąca wskazała na zawarte w aktach sprawy sygn. IXK 858/11 ustalenia Sądu będące podstawą faktyczną zwolnienia jej z funkcji biegłego sądowego, z którymi nie sposób zgodzić się. Wyraziła pogląd, iż pracę swoją wykonywała prawidłowo. Wykonując zobowiązanie Sądu do sprecyzowania wniosku dowodowego, pełnomocnik skarżącej złożył pismo z dnia 21 maja 2013 r., w którym podał, iż wnioskowane pismem z dnia 9 kwietnia 2013 r. dowody zostały zgłoszone na okoliczność posiadania przez A. W. kwalifikacji zawodowych do pełnienia funkcji biegłego sądowego, zaufania publicznego, a także sumienności i bezstronności, braku podstaw do utraty zaufania Sądu do A. W. oraz zapewnienia przez nią rękojmi należytego wykonywania obowiązków biegłego sądowego. Nadto pełnomocnik z urzędu skarżącej podał, iż sprecyzowanie wniosku dowodowego poprzez wskazanie konkretnych dokumentów będzie możliwe dopiero po załączeniu akt spraw karnych do akt sprawy niniejszej. Na rozprawie w dniu 13 września 2013 r. Sąd oddalił wnioski dowodowe skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lutego 2012 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1117/11) nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą żądania był przepis art. 273 § 2 p.p.s.a., w myśl którego "można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu". Środki dowodowe, które wskazuje skarżąca w swoich pismach, to akta spraw karnych, które były podstawą oceny jej pracy jako biegłego sądowego, będącej podstawą wydania niekorzystnej dla niej decyzji. Decyzja ta była przedmiotem kontroli przed WSA w Warszawie, który wydał wyrok oddalający skargę. Skarżąca powyższych okoliczności nie tylko nie kwestionuje, lecz w swoich pismach przywołuje ustalenia sądu karnego, które jej zdaniem niezasadnie zostały przyjęte jako podstawa ustaleń faktycznych w sprawie, w której zapadła decyzja o zwolnieniu jej z funkcji biegłego sądowego. Okoliczności, na które pragnie powoływać się skarżąca nie są zatem nowe, podlegały już badaniu przez WSA w Warszawie w postępowaniu sygn. akt VI SA/Wa 1117/11. To samo należy stwierdzić w odniesieniu do środków dowodowych, jakimi są akta spraw karnych, wskazywane przez skarżącą oraz jej pełnomocnika z urzędu. Z całą pewnością nie jest spełniona przesłanka braku możliwości skorzystania z nich w poprzednim postępowaniu, jak również "późniejszego wykrycia" tych okoliczności i środków dowodowych (art. 273 § 2 p.p.s.a.). Przeciwnie, strona mogła skorzystać z dostępnych środków dowodowych w poprzednio prowadzonym postępowaniu, a w razie niekorzystnego dla niej rozstrzygnięcia złożyć skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego – czego nie uczyniła. Postępowanie o wznowienie postępowania nie zastępuje postępowania, które toczy się ze skargi w sprawach, o których mowa w art. 3 p.p.s.a. W szczególności jego celem nie jest sanowanie błędów czy zaniechań strony, poprzedzających wydanie niekorzystnego dla niej wyroku. Świadczą o tym restrykcyjne unormowania działu VII p.p.s.a., nie podlegające wykładni rozszerzającej, gdyż w myśl art. 170 p.p.s.a. zasadą jest związanie sądu, stron oraz innych podmiotów prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego. Końcowo zaznaczenia wymaga, iż zdaniem Sądu, stwierdzenie niezasadności skargi z przyczyn, o których mowa w art. 273 p.p.s.a. oznacza konieczność oddalenia - a nie odrzucenia – skargi kasacyjnej (vide: Postanowienie NSA z 26 października 2012 r. sygn. akt II OSK 2577/12, publ. LEX nr 1240714). Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji.