VI SA/Wa 1310/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędzia WSA Jacek Fronczyk Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2014 r. sprawy z wniosku P. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 1310/14 w sprawie ze skargi P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej uzupełnia wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 1310/14 w ten sposób, że: 1. w wierszu 15 od góry po numerze zaskarżonej decyzji dopisać: "oraz decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...]"; 2. w punkcie 1 sentencji wyżej wymienionego wyroku po słowach "uchyla zaskarżoną decyzję" dopisać "z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] oraz decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...]"; 3. w punkcie 2 sentencji wyżej wymienionego wyroku po słowach "uchylona decyzja" dopisać "z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] oraz decyzja z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...]". Zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] stycznia 2012 r. o numerach: [...] oraz [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołań wniesionych przez [...] (dalej także: "skarżące Nadleśnictwo" lub "strona skarżąca") - utrzymał w mocy decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego - odpowiednio - z dnia [...] października 2011 r., nr [...] wydaną w przedmiocie nałożenia na stronę skarżącą kary pieniężnej w wysokości 20.500 złotych, a także z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...], wydaną w przedmiocie nałożenia na stronę skarżącą kary pieniężnej w wysokości 11.100 złotych. Skarżące Nadleśnictwo, działając za pośrednictwem organu odwoławczego, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na obie powyższe decyzje Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2012 r. Na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie przepisu art. 111 § 2 p.p.s.a., postanowił połączyć sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 697/12 oraz sygn. akt VI SA/Wa 698/12 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzić ją pod sygn. akt VI SA/Wa 697/12. Następnie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 697/12, oddalił obie skargi, uznając, że nie zasługują one na uwzględnienie. W wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej wniesionej przez skarżące Nadleśnictwo, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 marca 2014 r., wydanym w sprawie sygn. akt II GSK 2047/12, działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 203 pkt 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji oraz przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania, jednocześnie zwracając stronie skarżącej koszty postępowania kasacyjnego. Rozpoznając sprawę ponownie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał w dniu 25 czerwca 2014 r. wyrok w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1310/14. W uzasadnieniu wydanego orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając ex officio, zauważył, że przez omyłkę nie orzekł w sentencji wyroku z dnia 25 czerwca 2014 r. o całości skargi. Sąd wskazał bowiem, że pomimo, iż skarżące Nadleśnictwo objęło przedmiotem swojej skargi obie decyzje Głównego Inspektora Transportu Drogowego, a więc zarówno decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], jak i decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], Sąd w komparycji wyroku, jak również w jego sentencji wskazał wyłącznie decyzję organu odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...]. W konsekwencji, Sąd uznał, że doszło do nieprawidłowego rozstrzygnięcia polegającego na uchyleniu wyłącznie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], zamiast uchylenia obu wadliwie wydanych decyzji tego organu, a więc również decyzji nr [...]. Jednocześnie Sąd wskazał wyraźnie w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku, że intencją składu Sądu orzekającego w niniejszej sprawie było uchylenie obu spornych decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego, o czym świadczy zarówno uzasadnienie tego wyroku, jak i świadomość Sądu o zaistnieniu obowiązku wynikającego z przepisu art. 190 p.p.s.a. W związku z powyższym, w uzasadnieniu wyroku wydanego w dniu 25 czerwca 2014 r. Sąd zwrócił uwagę, że zgodnie z przepisem art. 157 § 1 p.p.s.a., strona skarżąca może w ciągu czternastu dni od doręczenia tego wyroku z urzędu zgłosić wniosek o jego uzupełnienie. W piśmie procesowym z dnia [...] września 2014 r. strona skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 1310/14 poprzez: 1) wskazanie w komparycji wyroku także drugiej zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] wydanej w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, 2) uzupełnienie w sentencji wyroku, w ten sposób, aby w pkt. 1 tej sentencji orzec także o uchyleniu drugiej zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego, a więc decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...]; 3) uzupełnienie w sentencji wyroku, w ten sposób, aby w pkt. 2 tej sentencji orzec także, iż uchylona druga zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2012 r., a więc decyzja nr [...], nie podlega wykonaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku się nie doręcza stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, że w rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wydając w dniu 25 czerwca 2014 r. wyrok w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1310/14, nie orzekł w sentencji tego wyroku o całości skargi. Należy bowiem zauważyć, że pomimo, iż skarżące Nadleśnictwo objęło przedmiotem swojej skargi obie decyzje Głównego Inspektora Transportu Drogowego, a więc zarówno decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], jak i decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], Sąd w komparycji wyroku, jak również w jego sentencji wskazał wyłącznie decyzję organu odwoławczego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...]. W konsekwencji, należy uznać, że doszło do nieprawidłowego rozstrzygnięcia polegającego na uchyleniu wyłącznie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...], zamiast uchylenia obu wadliwie wydanych decyzji tego organu, a więc również decyzji nr [...]. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zachodzi podstawa do odpowiedniego uzupełnienia zarówno komparycji, jak i sentencji wspomnianego wyroku z dnia 25 czerwca 2014 r. i w tej sytuacji, działając zgodnie z art. 157 § 1 i § 3 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji niniejszego wyroku.