VI SA/Wa 1319/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-10-11
Skład orzekający: Joanna Kruszewska - Grońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie od kosztów sądowych) może zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie udokumentowała swojej sytuacji majątkowej pomimo wezwania sądu do uzupełnienia wniosku?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym nie może zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca nie udokumentowała swojej sytuacji majątkowej i dochodowej, pomimo wezwania sądu do uzupełnienia wniosku. Ciężar dowodu spoczywa na stronie wnoszącej o przyznanie prawa pomocy, a brak dokumentacji uniemożliwia sądowi ustalenie, czy poniesienie kosztów sądowych wiązałoby się z uszczerbkiem dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.Stan faktyczny
Skarżący W. D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej wyniku egzaminu adwokackiego. W uzasadnieniu podał swoje dochody i składniki majątkowe. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez przedstawienie dokumentów potwierdzających jego sytuację majątkową i dochodową, jednak skarżący nie wykonał tego wezwania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono skarżącemu W. D. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. D. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2010 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu W. D. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący W. D. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że pracuje na stanowisku sekretarza sądowego p.o. sekretarza sędziego za wynagrodzeniem w wysokości 2.300 zł brutto, tj. 1.623 zł netto. Samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jako składniki majątku skarżący wymienił: dom, którego budowa nie została zakończona, mieszkanie o powierzchni 68 m kw., oszczędności w kwocie ok. 400 zł, a także stanowiące współwłasność z siostrą: grunty rolne o powierzchni 2,3 ha oraz samochód marki [...] rocznik 1993 o wartości ok. 3.500 zł. Według oświadczenia skarżącego, na jego miesięczne wydatki składają się: czynsz za mieszkanie – 548 zł, energia elektryczna – 40 zł, gaz – 35 zł, telefon – 50 zł, dojazdy do pracy – 68 zł, ubezpieczenie – 300 zł, wyżywienie – 350 zł, ubranie i inne wydatki – 230 zł.
Pismem z dnia 10 sierpnia 2010 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedstawienie w terminie 21 dni następujących dokumentów:
a/ dokumentu potwierdzającego wskazaną w rubryce 10 formularza PPF aktualną wysokość otrzymywanego przez skarżącego wynagrodzenia,
b/ wyciągów z rachunków bankowych posiadanych przez skarżącego za okres ostatnich 3 miesięcy (w przypadku, jeżeli takie rachunki posiada),
c/ kopii zeznania podatkowego skarżącego za rok 2009 (ewentualnie zaświadczenia z właściwego urzędu skarbowego o wysokości dochodu osiągniętego przez skarżącego w ubiegłym roku),
d/ dokumentu potwierdzającego wskazany w rubryce 7 Formularza PPF areał gospodarstwa rolnego (np. zaświadczenia z właściwego urzędu gminy lub kopii aktualnego zobowiązania podatkowego z tytułu posiadanej
nieruchomości rolnej).
Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu 27 sierpnia 2010 r. (odbiór korespondencji kwitował osobiście skarżący [...]). Dotychczas nie zostało ono wykonane.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu (referendarza sądowego) w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004 s. 319).
W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie udokumentował swojej sytuacji majątkowej. W tym miejscu podkreślić należy, że jedyną kwestią braną pod uwagę przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej
jest stan majątkowy jej i jej rodziny. "Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej jest obowiązkiem sądu, jeśli osoba ta wykazała, że spełnia przesłanki z art. 246 § 1" (H. Knysiak-Molczyk /w:/ T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 631). Skoro instytucja prawa pomocy stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które ze względu na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania, Sąd (referendarz sądowy) musi ustalić, czy skarżący wypełnia ustawowe przesłanki przyznania tejże pomocy państwa. Tymczasem okoliczność, iż skarżący nie przedstawił dokumentów, w oparciu o które można by ustalić, jakimi środkami dysponuje miesięcznie i na jakim poziomie kształtują się koszty jego utrzymania, uniemożliwia ustalenie, czy poniesienie przez niego kosztów sądowych mogłoby się wiązać z uszczerbkiem uzasadniającym przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie Wojewódzkiego
Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 967/06).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło