VI SA/Wa 132/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia zawieszającego z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego p o s t a n a w i a: 1. zwolnić skarżącego W. S. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego W. S. adwokata. W. S. (dalej jako skarżący) wniósł w niniejszej sprawie na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący powadzi samodzielne gospodarstwo. Podstawą jego utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 903,74 zł, z którego pokrywa między innymi koszt lekarstw na poziomie około 200 złotych miesięcznie i koszty rehabilitacji, też na poziomie 200 złotych miesięcznie. Skarżący nie posiada jakiegokolwiek majątku i zamieszkuje u syna, który z kolei wynajmuje mieszkanie od matki. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od lat jest inwalidą niezdolnym do pracy. Od czerwca 2011 r. przebywa na emeryturze. W wyniku długoletniego leczenia kardiologicznego i neurologicznego nie potrafi obecnie sam przedstawiać i bronić swoich interesów. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż zasadnym jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy w żądanym zakresie. Skarżący prowadzi bowiem samodzielnie gospodarstwo domowe a jedynym jego dochodem jest emerytura w kwocie 903, 74 złotych. Okoliczność tę potwierdza załączony wyciąg z rachunku bankowego, przy czym z jego zapisów wynika, że środki te wydatkowane są na bieżące potrzeby bytowe skarżącego. Skarżący nie dysponuje także oszczędnościami, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. W tej sytuacji uznać należy, iż kwota uzyskiwana z tytułu emerytury przy uwzględnieniu skali wydatków wynikających z konieczności chociażby zakupu żywności i odzieży, a nadto leków i rehabilitacji, nie pozwala skarżącemu na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.