VI SA/Wa 1338/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia odrzucić skargę S. S., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: S. (dalej także: "skarżący") wniósł w dniu 8 czerwca 2016 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem, w określonym w art. 53 § 1 powyższej ustawy trzydziestodniowym terminie liczonym od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W ramach przyjętej konstrukcji uruchamiania postępowania sądowoadministracyjnego, przewidzianej przez art. 54 § 1 p.p.s.a., tylko wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu automatycznie wszczyna postępowanie przed tym sądem. Dlatego, gdy skarga została zaadresowana i skierowana bezpośrednio do [...] Inspektora Transportu Drogowego, to nie zostało wszczęte postępowanie sądowoadministracyjne uruchamiane skargą, a przekazanie skargi pismem innemu podmiotowi np. organowi, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, nie następuje w ramach postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt II FSK 1352/07, Baza NSA). Sąd badając termin do wniesienia skargi musi brać pod uwagę termin, w jakim została ona przekazana do organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność – dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego, w tym również do sądu administracyjnego (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/Gl 647/04, ONSAiWSA 2005, Nr 6, poz. 116) Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego została doręczono skarżącemu w dniu 6 maja 2016 r. W zaskarżonej decyzji pouczono skarżącego, że ma on prawo wnieść - za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego - skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 od dnia jej doręczenia. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. rozpoczął bieg 7 maja i upłynął z dniem 5 czerwca 2016 r. Jak wskazano wyżej wniesienie skargi bezpośrednio do Sądu było nieskuteczne. Dopiero przekazanie skargi w dniu 8 czerwca 2016 r. (data stempla pocztowego) do właściwego organu, tj. Głównego Inspektora Transportu Drogowego wywołało skutki prawne w postaci wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Powyższa skarga została więc wniesiona z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. powyższej ustawy odrzucił skargę.