VI SA/Wa 1358/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2007 r. oddalającego skargę I. K. na decyzję Ministra Transportu z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać pojazd postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2007 r. Wyrokiem z dnia 18 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę I. K. na decyzję Ministra Transportu z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na odstępstwo od warunków technicznych, jakim powinien odpowiadać pojazd. W dniu 12 stycznia 2008 r. pełnomocnik I. K., D. M. przesłała do Sądu pismo, w którym zwróciła się o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 października 2007 r. wnosząc zarazem o przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżącej podniosła, iż pismo sądowe informujące ją o dacie wyznaczenia rozprawy w niniejszej sprawie zostało odebrane przez osobę nieuprawnioną, która przekazała je pełnomocnikowi skarżącej dopiero w dniu 7 stycznia 2008 r. Tym samym pełnomocnik skarżącej, nie znając terminu posiedzenia w sprawie nie mogła w nim uczestniczyć a w konsekwencji nie miała możliwości zachowania terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sąd zważył, co następuje: Art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) - wprowadził zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W myśl art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony, zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Rozprawa w niniejszej sprawie, na której zapadł wyrok oddalający skargę, odbyła się w dniu 18 października 2007 r. Tym samym termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 25 października 2007 r. W powyższym terminie strona skarżąca nie zwróciła się z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 12 stycznia 2008 r. strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności, powołując się w uzasadnieniu na fakt odebrania zawiadomienia o wyznaczeniu terminu rozprawy przez osobę nieuprawnioną. Jak wynika z adnotacji poczynionej przez osobę doręczającą D. M. zawiadomienie o wyznaczeniu terminu rozprawy, przesyłkę doręczono w dniu 26 września 2007 r. administracji domu, przy czym osoba kwitująca odbiór [...] podjęła się oddać ją adresatowi. Mając powyższe na uwadze nie można podzielić stanowiska strony skarżącej o doręczeniu zawiadomienia o wyznaczeniu terminu rozprawy osobie nieuprawnionej. Zgodnie bowiem z art. 72 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Tak więc nie można uznać, iż w niniejszej sprawie doręczenie zawiadomienia administratorowi domu, który potwierdził, iż odda pismo adresatowi, nastąpiło do rąk osoby nieuprawnionej. Odnosząc się natomiast do wskazanego we wniosku jako przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia faktu przekazania zawiadomienia o wyznaczeniu terminu rozprawy D. M. w dniu 7 stycznia 2008 r. zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. składając wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (tak Bogusław Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II, str. 211). Samo uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest co prawda środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (tak NSA w wyroku z dnia 4 czerwca 2002 r. sygn. II SA/Ka 1977/00, niepubl.) Jednakże, jak podkreślił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 maja 2006 r. (sygn. III CZ 28/2006), chociaż uprawdopodobnienie jest wyjątkiem od reguły formalnego przeprowadzenia dowodu, działającym na korzyść strony powołującej się na określony fakt, to jednak nie oznacza to, że może ono w każdej sytuacji opierać się tylko na samych twierdzeniach strony. W ocenie Sądu powyższe stanowisko zachowuje aktualność również na gruncie niniejszej sprawy. O uprawdopodobnieniu okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu nie może bowiem świadczyć, zdaniem Sądu, samo zawarte we wniosku twierdzenie o oddaniu w dniu 7 stycznia 2008 r. D. M. zawiadomienia o wyznaczeniu terminu rozprawy przez osobę, która odebrała przesyłkę nie będąc ku temu uprawnioną. Pełnomocnik strony skarżącej nie sprecyzowała ponadto, od kogo otrzymała zawiadomienie o wyznaczeniu terminu rozprawy, jak również nie wykazała, iż osoba ta nie była uprawniona do odbioru przedmiotowej przesyłki. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw dla przyjęcia, iż strona skarżąca we wniosku uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.