VI SA/Wa 1364/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Skarżący – K. R., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2012 r. o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej w dniu [...] stycznia 2012 r. po odcinku autostrady [...], węzeł [...] – węzeł [...]. Podstawę prawną nałożenia na skarżącego kary pieniężnej stanowił przepis art. 13k ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 260, cytowanej dalej jako "u.d.p."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w powyższym przepisie ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, zatem rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracynego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Uznanie to jednak nie może być dowolne. Powinno być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości oraz ekonomii procesowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 1015/12, Lex nr 1240473). Należy podkreślić, że przyczyny zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. mają prejudycjalny charakter w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu, co oznacza, że orzeczenie które zapadnie w innym toczącym się postępowaniu stanowić będzie podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym z tych przyczyn postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zatem, postępowanie sądowoadministracyjne może być zawieszone, na podstawie wskazanego przepisu, ze względu na jego zależność (prejudycjalność) od innego postępowania wskazanego w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 201/13, skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne w związku z powziętą wątpliwością, czy art. 13k ust. 1 u.d.p., jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej Wątpliwości Sądu orzekającego w niniejszej sprawie budzi kwestia nakładania kar pieniężnych na kierującego pojazdem w sytuacji, gdy świadczy on jedynie usługę przewozową w ramach łączącego go stosunku pracy lub innej formy zatrudnienia z podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych, zawierającym umowę z firmą K. Sp. z o.o., odpowiedzialną za obsługę krajowego systemu elektronicznego poboru opłat, działającą w imieniu i na rzecz Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad. Innymi słowy, kwestią sporną pozostaje zrównanie odpowiedzialności kierowcy - pracownika przedsiębiorcy z przedsiębiorcą, jak również karanie jedynie kierowcy za stwierdzone naruszenia, nawet tego, który wykonuje przejazd na rzecz pracodawcy. Z uwagi na tożsamość stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy i sprawy VI SA/Wa 201/13, w której zadano pytanie prawne, oraz prejudycjalny charakter rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego, wyrażający się w jego niezbędności do stwierdzenia, czy zaskarżona w przedmiotowej sprawie decyzja odpowiada prawu, zasadnym jest, zdaniem Sądu, zawieszenie niniejszego postępowania, do czasu rozstrzygnięcia zaistniałej wątpliwości prawnej przez Trybunał Konstytucyjny, zwłaszcza z uwagi na fakt, że skarżący jest pracownikiem przedsiębiorcy wykonującego przewóz drogowy. W ocenie Sądu, wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Konstytucyjnego spełnia przesłankę zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, bowiem treść tego pytania związana jest w całej rozciągłości z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie oraz podstawą prawną kwestionowanych decyzji, w związku z czym rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania. Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.