VI SA/Wa 1369/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 11 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. K. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W dniu [...] maja 2010 r. W. K. (zwany dalej skarżącym), reprezentowany przez adwokata D. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym. Zarządzeniem zastępcy Przewodniczącego Wydziału VI stosowanie do § 1 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) pełnomocnik strony został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie 873 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższy odpis zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 lipca 2010 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania z dnia 6 lipca 2010 r., k: [...]). Skarżący uiścił wpis sądowy w dniu 27 lipca 2010 r. W dniu [...] lipca 2010 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wskazał, iż w dniach od 14 do 28 lipca 2010 r. przebywał poza W.. Przedmiotowy odpis zarządzenia odebrała żona pełnomocnika, gdyż adres prowadzenia działalności zawodowej jest jednocześnie miejscem jego zamieszkania. Ponadto podkreślił, że działalność prowadzi samodzielnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin (w tym również do usunięcia braków formalnych skargi) należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin (w tym przypadku usunie braki formalne skargi), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Sformułowanie "łączne" oznacza, że w sytuacji, gdy którakolwiek z wymienionych wyżej przesłanek nie zostanie spełniona, zasadnym jest wydanie orzeczenia odmownego. Brak winy jako przesłanka możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym polega na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. Oceniając wskazaną przesłankę Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Podkreślić należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonywujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 465/10). Analizując okoliczności wskazane przez pełnomocnika skarżącego Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, gdyż zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, a taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Pełnomocnik skarżącego jako przyczynę niemożności uiszczenia wpisu sądowego wskazał, fakt przebywania w okresie od dnia 14 lipca do 28 lipca poza W.. Tymczasem przedmiotowy wpis został uiszczony w dniu 27 lipca 2010 r. (vide: wydruk polecenia przelewu, K: [...]), czyli właśnie we wspomnianym wyżej okresie. Uzasadnia to twierdzenie, iż wskazana przez pełnomocnika skarżącego okoliczność nie umożliwiała mu dokonanie w terminie czynności procesowej. Zważywszy powyższe, w ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił, że nieuiszczenie wpisu sądowego w zakreślonym przez Sąd terminie było niemożliwe ze względu na przebywanie pełnomocnika poza miejscem prowadzenia działalności gospodarczej (Kancelarii adwokackiej) w dniach 14 – 28 lipca 2010 r. Zdaniem Sądu w niniejszym postępowaniu incydentalnym stan faktyczny sprawy pozwala na przyjęcie, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w postaci uiszczenia należnego wpisu sądowego do dnia 23 lipca 2010 r. Pełnomocnik skarżącego powołuje się również, że prowadzi kancelarię adwokacką jednoosobowo. Odnosząc się do tego argumentu należy stwierdzić, że pełnomocnik skarżącego jako profesjonalista winien zapewnić taki system pracy, by jego nieobecność w kancelarii, zwłaszcza jeżeli jest zaplanowana nie wpływała na terminowe wykonanie zarządzeń Sądu. Należy podkreślić, iż z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego nie wynika, że przebywanie pełnomocnika poza kancelarią adwokacką w dniach przez niego wskazanych było spowodowane okolicznościami nagłymi i niezaplanowanymi. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt II GZ 184/09 wskazał, że obiektywny miernik staranności, której należy oczekiwać od każdego pełnomocnika należycie dbającego o interesy swojego mandata, w tym od profesjonalisty – radcy prawego będącego pełnomocnikiem strony skarżącej, obejmuje wymóg właściwego zorganizowania pracy kancelarii. W pojęciu tym niewątpliwie mieści się także odpowiednia organizacja odbioru korespondencji. Wiąże się to z odpowiedzialnością za prowadzenie sprawy strony skarżącej oraz odpowiedzialnością za prawidłowy przebieg całego postępowania sądowego. W rozpatrywanej sprawie według twierdzeń pełnomocnika skarżącego, adres prowadzenia kancelarii adwokackiej jest jednocześnie miejscem jego zamieszkania. W tym stanie rzeczy uznać należy, że przedmiotowa przesyłka sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu została wydana osobie uprawnionej albowiem pełnomocnik skarżącego przyznaje, że wymieniona korespondencja została wydana domownikowi (vide: art. 72 ppsa). Z tego też względu Sąd na podstawie art. 86 § 1 ppsa postanowił jak w sentencji.