VI SA/Wa 1388/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a: zwolnić J. S. od kosztów sądowych. J. S. (dalej też jako skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej wnioskodawcy, zarządzeniem referendarza sądowego wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie dokumentów potwierdzających podane we wniosku informacje. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz przesłanych dokumentów wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz dwójką małoletnich dzieci. Jak wynika z przedłożonych przez skarżącego zeznań podatkowych dochód z prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej osiągnięty w roku 2007 wyniósł 1 560 zł, a dochód żony skarżącego z działalności gospodarczej w 2007 r. sięgnął kwoty 11 335 zł. W 2008 r. do miesiąca września skarżący uzyskał dochód w wysokości 5 645 zł, natomiast żona skarżącego poniosła z prowadzonej działalności gospodarczej stratę przekraczającą 10 tys. zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie. Mając bowiem na względzie konieczność pokrycia niezbędnych kosztów utrzymania (w tym wydatków związanych z zabezpieczeniem potrzeb małoletnich dzieci), nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania. Nie pozwala na to poziom uzyskiwanych przez skarżącego i jego żonę dochodów. W związku z powyższym, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.