VI SA/Wa 1401/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. J. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego na rozprawie w dniu 17 stycznia 2014 r. w sprawie ze skargi W. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wyrokiem z dnia 17 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia. Skarżący nie był obecny na rozprawie w dniu 17 stycznia 2014 r. Pismem z dnia 27 stycznia 2014 r., nadanym w Urzędzie Pocztowym tego samego dnia, skarżący zwrócił się do tutejszego Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu oraz sporządzenie i przesłanie pisemnego uzasadnienia wyroku sądu wydanego w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że chciałby złożyć odwołanie od decyzji sądu, a nie został powiadomiony o terminie 7 dni, w jakim powinien złożyć pisemny wniosek o sporządzenie uzasadnienia. O tym dowiedział się telefonicznie w dniu 27 stycznia 2014 r. przez sekretariat Sądu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu, jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 p.p.s.a.). Skarżący zachował siedmiodniowy termin do złożenia niniejszego wniosku, gdyż złożył niniejszy wniosek w dniu 27 stycznia 2014 r. po uzyskaniu w tym samym dniu informacji z sekretariatu Sądu o treści wyroku i sposobie jego zaskarżenia. Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a przesłanką od której wystąpienia Sąd uzależnia przywrócenie terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Obowiązkiem strony jest więc uprawdopodobnienie okoliczności wyłączających winę po jej stronie. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeśli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (vide: wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2000 r. I SA/Gd 794/99, postanowienie NSA z dnia 4 października 2000 r. I SA/Gd 560/00). W świetle powyższego stwierdzić należy, iż w skierowanym do Sądu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wyłączających brak jego winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu, wskazana przez skarżącego okoliczność niepowiadomienia go o terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia nie stanowi uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu i nie potwierdza, że dochował on należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Nie można stwierdzić, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku nastąpiło bez winy skarżącego. Jak wynika z akt sprawy, w doręczonym skarżącemu w dniu 11 grudnia 2013 r. zawiadomieniu o terminie rozprawy (odbiór pokwitował skarżący osobiście, k. 30), Sąd wyczerpująco pouczył stronę nie tylko o ewentualnym doręczeniu z urzędu odpisu wyroku uwzględniającego skargę - określonego w pkt 4 pouczenia - ale również o sposobie i terminie złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w przypadku oddalenia skargi przez Sąd (k. 27). Skoro skarżący nie był obecny na rozprawie, mógł w celu dochowania należytej staranności niezwłocznie skontaktować się z sekretariatem Sądu, aby zasięgnąć informacji, co do zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia oraz dalszych czynności. W niniejszej sprawie zapadł wyrok oddalający skargę, a więc termin do złożenia wniosku o uzasadnienie tego wyroku upływał z dniem 24 stycznia 2014 r. Skarżący znając tryb zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia (z ww. pisma Sądu doręczonego stronie 11 grudnia 2014 r.) oraz uzyskując informację z sekretariatu Sądu o treści zapadłego wyroku, mógł w terminie wystąpić z wnioskiem o jego uzasadnienie. Tymczasem jak wynika z treści niniejszego wniosku skarżącego, starania takie podjął dopiero w dniu 27 stycznia 2014 r. (dzwoniąc do sekretariatu VI Wydziału tutejszego Sądu), co oznacza, że nie można uznać iż dochował należytej staranności. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 maja 1998 roku, (sygn. akt IV SA 1153/96, opubl. LEX nr 45637), brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe. W ocenie Sądu uchybienie terminowi w niniejszej sprawie jest skutkiem zaniedbań skarżącego i tym samym w sprawie nie występują okoliczności uprawdopodabniające brak winy skarżącego w uchybieniu terminu (podobnie NSA w postanowieniu z dnia 24 stycznia 2008 r. sygn. akt I GZ 1/08). Przywrócenie terminu jest instytucją służącą ochronie przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Taka ochrona przysługuje jednak wyłącznie w przypadku, kiedy skarżący nie mógł dokonać czynności procesowej w terminie z przyczyn od siebie niezależnych. Z przytoczonych przez skarżącego okoliczności nie wynika, aby taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.