VI SA/Wa 1418/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia patentu p o s t a n a w i a: 1. zwolnić M. S. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla M. S. adwokata. M. S. (dalej też jako skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia patentu. Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego, zarządzeniem referendarza sądowego wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie dokumentów potwierdzających podane we wniosku informacje. Z informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz przesłanych oświadczeń wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną oraz dwoma pełnoletnimi synami, przy czym jeden z synów studiuje w trybie stacjonarnym a drugi jest uczniem szkoły średniej. Żona skarżącego otrzymuje rentę w kwocie 656 zł 31 gr. W ubiegłym roku jej dochód sięgnął kwoty 8 455 zł. Skarżący nie uzyskuje żadnego dochodu, który to fakt w odniesieniu do roku 2008 r. potwierdza zaświadczenie z urzędu skarbowego. Skarżący jest wraz z żoną właścicielem gospodarstwa rolnego o pow. 3 ha., jednakże żadne z nich nie otrzymuje z tego tytułu dopłat bezpośrednich z funduszy unijnych. Rodzina skarżącego otrzymuje natomiast pomoc z [...] Ośrodka Pomocy Społecznej [...] w postaci zasiłków celowych i okresowych. Skarżący nie posiada rachunków bankowych ani oszczędności. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż zasadnym jest przyznanie skarżącemu prawa pomocy. Jedynym bowiem uzyskiwanym przez rodzinę skarżącego stałym dochodem jest renta żony skarżącego wynosząca 656 zł. Należy też zwrócić uwagę na fakt, iż sytuacja materialna skarżącego i jego rodziny uprawnia ich do otrzymywania zasiłków celowych i okresowych udzielanych przez ośrodek pomocy społecznej. Mając na względzie zwykłe koszty utrzymania, stwierdzić należy, iż w takiej sytuacji nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego. W związku z powyższym, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.