VI SA/Wa 1418/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] i [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego w sprawie ze skargi [...] i [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia[...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z 20 czerwca 2016 r. [...] i [...] (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z [...] maja 2016 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. W treści skargi skarżący będący wspólnikami spółki cywilnej zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 dalej: "p.p.s.a."). W jego uzasadnieniu skarżący wskazali na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżących, zwolnienia z pracy trojga pracowników oraz utraty przychodów, które mogą doprowadzić skarżących jako przedsiębiorcę do upadłości, pozbawiając głównego źródła utrzymania. Skarżący podali, że rachunek w okresie od [...] stycznia do [...]kwietnia 2016 r. apteka, co do której cofnięto zezwolenie na jej prowadzenie uzyskała przychód w kwocie [...]złotych przy kosztach jego uzyskania na poziomie [...]złotych. Skarżący zauważyli, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji będzie wiązał się z koniecznością zwolnienia zatrudnionych pracowników (3), jak również z zaprzestaniem spłaty zaciągniętych zobowiązań finansowych (w tym kredytu i pożyczki bankowych). Do wniosku skarżący załączyli rozliczenie remanentu za okres styczeń -kwiecień 2016 r., trzy umowy o pracę, listy płac za okres styczeń - maj 2016 r., deklaracje ZUS za okres styczeń - maj 2016 r., umowę najmu lokalu, faktury za najem i opłaty eksploatacyjne, faktury za usługi telekomunikacyjne, dwie umowy kredytowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza ich wstrzymanie. Użycie przez ustawodawcę w powyższym przepisie pojęć nieostrych takich jak "niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" powoduje konieczność konkretyzacji i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych w każdej sprawie. Przesłanki wstrzymania wykonania decyzji zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie zaskarżonego aktu przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy wywoła nieodwracalną szkodę dla wnioskodawcy. Chodzi więc o sytuację, gdy przywrócenie stanu poprzedniego nie będzie w ogóle możliwe lub związane będzie ze znacznym nakładem sił i środków. W ocenie Sądu, powołane w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji ryzyko zwolnienia pracowników, a następnie likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżących w formie spółki cywilnej mogą być uznane za okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt II GZ 179/16 (www.orzeczenia.nsa.gov.pl) wznowienie działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, a następnie poszukiwanie osób w miejsce wcześniej zwolnionych pracowników oraz powrót do dotychczasowej pozycji na rynku jest przedsięwzięciem trudnym i czasochłonnym, wymagającym dużych nakładów finansowych. Zlikwidowanie działalności gospodarczej na skutek natychmiastowego wykonania decyzji administracyjnej prowadzi także do utraty klienta zaopatrującego się w aptece, którego pozyskanie jest dla przedsiębiorcy trudne, a czasem wręcz niemożliwe w szczególności, gdy wykonana decyzja administracyjna została późniejszym prawomocnym orzeczeniem sądu wyeliminowana z obrotu prawnego. Sytuacja skarżących oraz okoliczności sprawy pozwalają więc stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego przed prawomocnym zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie tej decyzji, może obiektywnie doprowadzić do nieodwracalnych skutków (vide też postanowienie NSA z 2 sierpnia 2016 r., sygn. akt II GZ 747/16 www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.