VI SA/Wa 1424/09

Dnia 19 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi A. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2009 r., Nr [...] w przedmiocie zawieszenia praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia postanawia odmówić przywrócenia terminu Postanowieniem z dnia 16 września 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę A. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie zawieszenia praw wynikających z licencji pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia, z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego po terminie. Postanowienie to zostało doręczone stronie dnia [...] września 2009 r. Pismem nadanym w dniu [...] listopada 2009 r., strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu strona wyjaśniła, iż uchybienie terminowi nie nastąpiło z jej winy, z przyczyn od niej niezależnych. Skarżący oświadczył, iż charakter pracy oraz fakt zawarcia związku małżeńskiego, nie pozwalał mu regularnie przebywać w domu rodzinnym. Wskazał, iż do odbioru korespondencji upoważnił członków swojej rodziny, jednak zastrzegł, iż nie mogą zapoznawać się z treścią nadsyłanych przesyłek. Wyjaśnił, iż korespondencję stanowiącą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego odebrała jego siostra, która błędnie poinformowała go o otrzymaniu korespondencji w dniu [...] sierpnia 2009 r. Ponadto oświadczył, iż informacje o korespondencji zawierającej odpis postanowienia z dnia [...] września 2009 r., uzyskał również od siostry dopiero w dniu [...] października 2009 r. Na potwierdzenie ww. okoliczności załączył oświadczenie siostry – M. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wymogi te muszą być spełnione łącznie, brak któregokolwiek z nich uniemożliwia przywrócenie terminu. Wymóg zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu w powyższym siedmiodniowym terminie jest warunkiem formalnym rozpoznania wniosku, który sąd ma obowiązek badać w pierwszej kolejności, przed dokonaniem jego oceny merytorycznej, a więc przed rozpoznaniem czy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy strony. Niezachowanie siedmiodniowego terminu powoduje odrzucenie wniosku na podstawie art. 88 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu, należy zbadać kwestię terminowości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, bowiem od tego zależy możliwość jego merytorycznego rozpoznania przez Sąd. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, (patrz m.in. orzeczenie z dnia 28 lutego 2005 r., sygn. akt II FZ 1/2005), niedopuszczalnym jest merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu, jeżeli Sąd pozostaje w przekonaniu o złożeniu tego wniosku po terminie zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu, za pierwszy dzień terminu siedmiodniowego należy przyjąć datę powzięcia informacji o postanowieniu odrzucającym skargę z dnia [...] września 2009 r. czyli dzień [...] października 2009 r., zgodnie z oświadczeniem złożonym przez członka rodziny. Termin, do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu mijał zatem [...] listopada 2009 r., jednak z uwagi na fakt, iż termin ten przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy ( art. 83 § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.), (patrz J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 451). W konsekwencji należy przyjąć, iż nadając wniosek przywróceniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego w dniu [...] listopada 2009 r., skarżący nie uchybił temu terminowi. W niniejszej sprawie wniosek strony został złożony w terminie, zaś kwestią wymagającą ustalenia było istnienie okoliczności wskazujących na brak winy strony w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. We wniosku z dnia [...] października 2009 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu strona wskazała, że przyczynę uchybienia terminu stanowiła błędna informacja członka rodziny o terminie otrzymania pisma z sądu. Ponadto strona oświadczyła, iż nie przebywała stale pod adresem wskazanym do korespondencji. W myśl poglądu utrwalonego w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2006 r., II OSK 1397/05, wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 1559/05), brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W świetle powołanych stanowisk sądów administracyjnych, okoliczności powołane we wniosku o przywrócenie terminu z dnia [...] października 2009 r. nie wskazują na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do dokonania czynności złożenia skargi. Fakt, że skarżący we wniosku powołał się na działanie siostry nie jest przesłanką uzasadniającą brak winy. Strona powierzyła bowiem członkom rodziny obowiązek odbioru korespondencji, wierząc w ich dobre intencje. Ponadto, jak oświadczył skarżący od kwietnia 2009 r., pozostaje w związku małżeńskim, zatem jego kontakt z rodziną uległ ograniczeniu. Skarżący winien zatem szczególnie zwrócić uwagę, na terminowość odbioru korespondencji i dołożyć wszelkiej staranności aby czynić to regularnie, bądź też wskazać aktualny adres do korespondencji. Błędne przekonanie strony, że otrzymał wezwanie w innej dacie, niż rzeczywiście to nastąpiło, nie usprawiedliwia uchybienia terminowi. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia terminu (szerzej. red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2005, s. 334). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie dokonania wpisu. Takiego zachowania skarżącego nie można zatem uznać za nacechowanego starannością, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy procesowe. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odmówić przywrócenia terminu.