VI SA/Wa 1433/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 5 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego p o s t a n a w i a: ustanowić dla W. G. radcę prawnego. W. G. (dalej jako skarżący) wniósł na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz synem, przy czym jedynym dochodem, jakim obaj dysponują jest otrzymywana przez skarżącego emerytura. Wysokość tej emerytury, wraz z dodatkami, wynosi 1729 złotych. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 50 m2. Wyliczone przez skarżącego miesięczne opłaty za mieszkanie (w tym rata za wykup mieszkania) oraz media sięgają kwoty około 1160 zł. Z pozostałych informacji podanych przez skarżącego w formularzu wynika ponadto, iż nie posiada ona poza mieszkaniem żadnego majątku, jak też oszczędności. Syn skarżącego nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, przy czym skarżący wyjaśnił, iż syn pracował wyłącznie na podstawie umów cywilnoprawnych, natomiast od roku nie może znaleźć zatrudnienia. Z przedłożonego wyciągu z rachunku bankowego wynika z kolei, iż na koniec sierpnia bieżącego roku saldo końcowe wyniosło 194 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej też jako p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W niniejszej sprawie uznać należy, iż dochód skarżącego z emerytury sięgający kwoty 1729 zł., przy uwzględnieniu koniecznych dla utrzymania dwojga osób wydatków, w tym wydatków mieszkaniowych, nie pozwala mu na poczynienie oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego. Nie sposób bowiem oczekiwać czynienia oszczędności od osoby, której dochody wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych (tak też w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 890/04). Ponadto zgodnie z oświadczeniem skarżącego nie dysponuje on oszczędnościami, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Również, jak oświadczył, pozostający z nim we wspólnym gospodarstwie domowym syn, nie uzyskuje żadnych dochodów. Zatem to otrzymywana przez skarżącego emerytura jest jedynym źródłem utrzymania zarówno dla skarżącego, jak też jego syna. Tym samym uznać należy, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W konsekwencji zasadnym będzie przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.