VI SA/Wa 1433/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Ministra Aktywów Państwowych z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia organu I instancji od rozpoznania sprawy postanawia odrzucić skargę Skarżąca, V. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 20 kwietnia 2021 r. wniosła skargę na postanowienie Ministra Aktywów Państwowych z [...] kwietnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia organu I instancji od rozpoznania sprawy wynikającej z przeprowadzonej kontroli wykonania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych. W odpowiedzi na skargę organ wskazywał na bezzasadności skargi oraz brak podstaw do jej uwzględnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Kwestie wyłączenia pracownika oraz organu administracji publicznej uregulowane zostały w art. 25 i 26 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.; dalej: "k.p.a."). Badając dopuszczalność skargi w związku z powyższymi regulacjami uwzględnić należy, że orzeczenie w przedmiocie wyłączenia organu zapada w związku z konkretnym postępowaniem administracyjnym (w jego toku lub na etapie wszczęcia). W podejmowanym w tym względzie postanowieniu, rozpoznawana jest kwestia wpadkowa a zatem nie stanowi ono rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, ani też nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Z przepisów k.p.a. nie wynika też, aby przysługiwało na nie zażalenie. Jak wynika z treści art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Objęte przedmiotową skargą postanowienie nie mieści się w zakresie kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne i co za tym idzie nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Postanowienie o odmowie wyłączenia organu strona może kwestionować wyłącznie w trybie odwoławczym, dotyczącym orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art. 142 k.p.a.), a następnie ewentualnie w trybie skargowym, przed sądem administracyjnym (v. postanowienie NSA z 4 października 2012 r., II OSK 1911/12 – dostępne w CBOSA). Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.