VI SA/Wa 1449/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 25 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia odrzucić skargę W dniu [...] lipca 2006r. (data stempla pocztowego) skarżący – radca prawny M. S. złożył, za pośrednictwem Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], zwana dalej ORA lub Radą skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), cytowana dalej jako p.p.s.a., za bezczynność po wydaniu wyroku z dnia 28 marca 2006 r. w sprawie VISAB/Wa 48/05 w przedmiocie wypisu na listę adwokatów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Jednakże warunkiem skuteczności wniesienia takiej skargi jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Komentowany przepis nie określa terminu, w jakim należy wnieść to wezwanie, zatem przyjąć należy – w ślad za doktryną (por. J. P. Tarno Komentarz - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006, s. 333 oraz T. Woś Komentarz - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 481), że warunek ten jest spełniony, jeżeli wezwanie to nastąpiło po doręczeniu organowi odpisu orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem prawomocności. Od tego dnia zaczyna bowiem biec termin do załatwienia sprawy przez organ administracji przewidziany w przepisie art. 286 § 2 p.p.s.a.. Jak wynika z akt sprawy VISAB/Wa 48/05 ORA wyrok zobowiązujący ją do podjęcia uchwały w przedmiocie wniosku skarżącego o wpis na listę adwokatów wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, odebrała w dniu [...] czerwca 2006 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru karta 42 akt). Z kolei z akt sprawy o sygn. VISA/Wa 1449/06 wynika, że skarżący wezwał organ w dnia [...] lipca 2006 r. (data stempla pocztowego), tj. po doręczeniu Radzie prawomocnego wyroku, zatem wezwanie nastąpiło w sposób prawidłowy. Na kanwie niniejszej sprawy podnieść należy, że zgodnie z treścią art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga podlegała opłacie stałej w wysokości 100 złotych, stosownie do § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), którą skarżący - radca prawny M. S., zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. obowiązany był uiścić gotówką w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tutejszego Sądu. Na uwagę zasługuje fakt, że § 5 ust. 2 przywoływanego powyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., który stanowił, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, został skreślony w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. z 2006 r. Nr 45, poz. 322). Trybunał Konstytucyjny uznał bowiem, że § 5 ust 2 cyt. rozporządzenia jest niezgodny z art. 221 p.p.s.a oraz z art. 2 Konstytucji RP. W uzasadnieniu Trybunał Konstytucyjny wskazał, iż "...przepis rozporządzenia stanowi, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, co pozostaje w sprzeczności z regulacją ustawową. Art. 221 p.p.s.a. wyraźnie bowiem stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej". Zatem wpis od skargi - bez wzywania - powinien być uiszczony przez adwokata lub radcę prawnego w takim terminie, jaki jest dopuszczalny do złożenia pisma podlegającego takiemu wpisowi (por. postanowienie SN z dnia 16 maja 1969 r., sygn. akt III CRN 136/69; tak też SN w uchwale z dnia 25 września 1970 r., sygn. akt III CZP 58/70, OSNCP 1971, nr 9, poz. 146 oraz T. Woś Komentarz – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa, 2005 r., str. 608). Ponadto należy zaznaczyć, iż skarżący będąc radcą prawnym miał obowiązek nie tylko przedsięwziąć wszystkie niezbędne czynności zapewniające wpłynięcie należnej opłaty na konto lub do kasy sądu, lecz także wykazać, że opłata taka do sądu wpłynęła. W niniejszej sprawie na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. skarżący - radca prawny M. S., uprawniony był do wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim pisemnym wezwaniu Rady do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W/w wezwanie stanowiło przesłankę dopuszczalności zaskarżenia sensu stricto. Skarżący w dniu [...] lipca 2006 r. (data stempla pocztowego) złożył do ORA wezwanie "do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawi sygn. akt VISAB/Wa 48/05", które wpłynęło do Rady w dniu [...] lipca 2006 r. - tym samym zadośćuczynił wymogowi przewidzianemu w art. 154 § 1 p.p.s.a.. Należy przyjąć, że do wezwania przewidzianego w art. 154 § 1 p.p.s.a. znajdują per analogium zastosowanie przepisy art. 52 § 4 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszeń prawa, a termin czternastodniowy na odpowiedź organu na to wezwanie nie ma zastosowania. Zatem skarga w przedmiotowej sprawie mogła być wniesiona zgodnie z postanowieniami art. 53 § 2 w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania. W powyższym ustawowym terminie, którego pierwszym dniem był [...] lipca 2006 r. a ostatnim [...] września 2006 r., winien zostać uiszczony także wpis stały od przedmiotowej skargi. Zgodnie z notatką służbową sporządzoną w dniu [...] września 2006 r. przez pracownika sekretariatu wydziału VI (karta 14 akt) w okresie od [...] lipca do [...] września 2006 r. nie został uiszczony wymagany wpis stały od skargi w kwocie 100 złotych, zatem skarga podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 221 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.