VI SA/Wa 1497/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. O., J. G. Sp. j. z siedzibą w T. o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzeniu uzasadnienia wyroku z 14 grudnia 2009 r. w sprawie ze skargi A. A. O., J. G. Sp. j. z siedzibą w T. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych z [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu Dnia 14 grudnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. A. O., J. G. Sp. j. z siedzibą w T. (dalej jako skarżąca spółka) na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych z [...] czerwca 2009 r. Pismem z 4 stycznia 2010 r. – nadanym w urzędzie pocztowym 5 stycznia 2010 r. (k. 54 akt) pełnomocnik skarżącej spółki – ustanowiony w sprawie, wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie ww. wyroku z 14 grudnia 2009 r. Upradopodobniając braku winy w uchybieniu terminu do dokonania tej czynności procesowej pełnomocnik podał, że od 17 grudnia do 30 grudnia 2009 r. był niezdolny do stawiennictwa w sądzie, na dowód czego załączył zaświadczenie lekarskie (k. 52 akt). Do wniosku o przywrócenie terminu załączono wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowana dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym strona obowiązana jest uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cyt.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna także dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 cyt.). Przystępując do rozpoznania niniejszego wniosku Sąd w pierwszej kolejności musi ustalić czy został on złożony w trybie i terminie określonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz czy terminowi, o przywrócenie którego strona wnioskuje faktycznie uchybiono. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącej spółki pozostawał niezdolny do stawiennictwa w sądzie w okresie od 17 grudnia do 30 grudnia 2009 r. Wobec tego siedmiodniowy termin, przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a. rozpoczął bieg 31 grudnia 2009 r., a jego ostatnim dniem był 6 stycznia 2010 r. Zatem w ocenie Sądu wniesienie rozpoznawanego wniosku dnia 5 stycznia 2010 r. nastąpiło z zachowaniem ustawowego terminu do jego złożenia. Nadto wniosek ów został złożony – nadany na adres tutejszego Sądu, wobec czego zachowano tryb przewidziany dla jego skutecznego złożenia. Odnosząc się do kwestii czy w sprawie faktycznie uchybiono terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, Sąd uznał, że bezwątpienia tak. Wyrok zapadł 14 grudnia 2009 r. Wobec tego siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia rozpoczął bieg 15 grudnia 2009 r., a ostatnim dniem tego terminu był 21 grudnia 2009 r. Wobec powyższego Sąd uznał, że rozpoznawany wniosek jest dopuszczalny i podlega rozpoznaniu. Zdaniem Sądu przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu jest niezasadny. Pełnomocnik skarżącej spółki nie uprawdopodobnił bowiem braku winy w uchybieniu ww. terminu, gdyż wskazane przez niego problemy zdrowotne nie są wystarczającą okolicznością uprawdopodobniającą brak winy w niedotrzymaniu przez niego wnioskowanego terminu. Stanowisko takie jest tym bardziej uzasadnione, że wnioskodawca nie udowodnił pełnej niezdolności do podjęcia czynności zmierzających do terminowego wniesienia rzeczonego wniosku bądź to przez osobiste jej wysłanie, bądź to przez zlecenie tego innej osobie, w tym także skarżącej spółce. Zgodnie z orzecznictwem, jak i z przyjętym w doktrynie poglądem brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należcie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (T. Woś Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, LexisNexis 2005 r., s. 333 i nast. oraz powołane tam orzecznictwo). Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, mylne poinformowanie strony przez sąd o terminie lub trybie wniesienia środka zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie wielokrotnie podkreślał, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2000 r. sygn. akt I SA/Gd 794/99 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 października 2000 r. sygn. akt I SA/Gd 560/00). Wobec tego Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie wnioskodawca nie dołożył należytej staranności i dbałości o interesy własne oraz swojego mocodawcy przy dokonaniu czynności wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Jak wynika z akt sprawy wyrok zapadł 14 grudnia 2009 r., a niezdolność do stawiennictwa w sądzie nastąpiła 17 grudnia 2009 r. – tj. cztery dni po oddaleniu ww. skargi. Zdaniem Sądu nic nie stało na przeszkodzie aby złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku w ciągu tych czterech dni, a nawet gdyby przyjąć, że niezdolność do stawiennictwa w sądzie nastąpiła w otwartym terminie do złożenia ww. wniosku to pełnomocnik mógł posłużyć się w tym zakresie bądź swoimi pracownikami, bądź poinformować o konieczności jego złożenia skarżącą spółkę. Takie stanowisko w ocenie Sądu jest tym bardziej zasadne, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest pismem procesowym nie wymagającym znajomości przepisów prawa i nie wymaga dla swej skuteczności sporządzenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Nadto należy podnieść, że zgodnie z ustalonym orzecznictwem problemy zdrowotne lub zły stan zdrowia nie przesądzają o braku winy w uchybieniu terminowi dokonania czynności procesowej (vide postanowienie Sądu Najwyższego z 29 stycznia 2002 r., sygn. akt II UZ 90/01 OSNPUS 2003, nr 24, poz. 602). Jednocześnie na uwagę zasługuje, że ww. zaświadczenie dotyczyło braku zdolności do stawiennictwa w sądzie, a czynność złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku dla swojej skuteczności takiego stawiennictwa nie wymaga, bowiem wniosek taki może zostać nadany na adres sądu za pośrednictwem urzędu pocztowego. W tym stanie rzeczy, Sąd postanowił odmówić przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 14 grudnia 2009 r., czyniąc to na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.