VI SA/Wa 1497/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2011 r. sprawy ze skargi A. M. i G. R. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) zwanej dalej "ustawą o świadczeniach" oraz art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję nr [...] Dyrektora L. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2010 r., oddalającą odwołanie wniesione przez lek. stom. A. M.-R. oraz lek. stom. G. R. wykonujących działalność gospodarczą pod nazwą P. P. S. s.c. w N., zwanych dalej skarżącymi, od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne, w zakresie: świadczenia ogólno stomatologiczne, o kodzie postępowania numer [...] Decyzję wydano w następujących ustaleniach . L. Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] września 2010 r. ogłosił konkurs ofert numer [...] o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od [...] stycznia 2011 r. do [...] grudnia 2013 r. na terenie gmin: [...] N., [...] N [...] N. w rodzaju: leczenie stomatologiczne, w zakresie: świadczenia ogólnostomatologiczne. W ogłoszeniu wartość zamówienia określono na kwotę nie większą niż 306 668,00 PLN w okresie rozliczeniowm od [...] stycznia 2011 r. do [...] grudnia 2011 r. Oferty w niniejszym postępowaniu należało złożyć w terminie do dnia [...] września 2010 r. Otwarcie ofert nastąpiło [...] października 2010 r. W przedmiotowym postępowaniu wpłynęły [...] oferty. Oferta skarżących po jej uzupełnieniu została przekazana do oceny w części niejawnej postępowania konkursowego. W dniu [...] listopada 2010 r. komisja konkursowa, według ustaleń organu administracji, przeprowadziła negocjacje ze skarżącymi, którzy zmniejszyli ofertę cenową do kwoty 0,90 zł za jednostkę rozliczeniową oraz utrzymali liczbę świadczeń w wysokości 90 000 punktów. Oferta skarżących została przyjęta do postępowania konkursowego, a jej ocenę dokonano według kryteriów oceny jednolitych dla wszystkich oferentów określonych w zarządzeniu nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. ze zm. w sprawie określenia kryteriów ocen ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania i wynikały z rozporządzeń Ministra Zdrowia z dnia [...] maja 2008 r., z dnia [...] grudnia 2004 r. i z dnia [...] sierpnia 2009 r. oraz z zarządzeń Prezesa Funduszu nr [...] z dnia [...] września 2010 r., nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. ze zm. i nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. Skarżący w oświadczeniu załączanym do oferty oświadczyli, iż zapoznali się z warunkami wskazanymi w wymienionych przepisach. Na skutek uszeregowania ofert w kolejności wynikającej z łącznej liczby punktów oceny i przy uwzględnieniu wyników negocjacji, komisja konkursowa dokonała wyboru oferentów w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym, aż do wyczerpania wartości zamówienia określonej w ogłoszeniu. Dokonując rozstrzygnięcia postępowania w dniu [...] listopada 2010 r., nie wybrała oferty złożonej przez skarżących ze względu na wyczerpanie środków finansowych, które przeznaczył zamawiający na świadczenia zdrowotne, będące przedmiotem zamówienia oraz ze względu na uzyskaną w postępowaniu przez ww. podmiot liczbę punktów wynoszącą łącznie 70,83 punktów - świadczeniodawca ten zajął drugie miejsce w konkursie. W poszczególnych kryteriach punktacja tego świadczeniodawcy przedstawiała się następująco: oferta cenowa - 30,00 punktów, ciągłość - 10,00 punktów, jakość - 23,33 punktów, dostępność - 7,5 punktów. Komisja konkursowa dokonała wyboru ofert celem zawarcia umowy i uwzględniła w rozstrzygnięciu postępowania ofertę MZOZ [...] N. sp. z o.o. zajmującą pozycję 1 w rankingu końcowym, która uzyskała ocenę łączną 71,33 punktów otrzymując za poszczególne kryteria: za ofertę cenową 25,5 pkt, za ciągłość 10 pkt, za kompleksowość 0 pkt, za jakość 25,83 pkt i za dostępność 10 pkt. Od powyższego rozstrzygnięcia konkursu ofert skarżący, pismem z dnia [...] listopada 2010 r., złożyli do Dyrektora L. Oddziału Wojewódzkiego NFZ odwołanie z wnioskiem o zawarcie umowy. W odwołaniu podnosili, że wybranie jednego świadczeniodawcy spowoduje obniżenie dostępność do usług stomatologicznych. Wskazywali na bardzo dobre wyposażenie ich gabinetu podkreślając świadczenie usług na terenie objętym konkursem od 10 lat dla 2,5 tys pacjentów. Jednocześnie ich zdaniem w trakcie konkursu kryteria ocen zmieniały się i były niejasne. Nadto pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. zarzucili, iż lokalizacja aparatu RTG wskazana przez [...] pod adresem N. ul. [...] nie odpowiadała prawdzie, gdyż aparat mieścił się na ul. [...]. W dniu [...] grudnia 2010 r. Dyrektor L. Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, wydał decyzję Nr [...]. oddalającą odwołanie. Opisując przebieg postępowania przed komisją organ stwierdził, że oferentom były znane wymagania określone w przepisach wskazanych w ogłoszeniu. Oferty oceniane były z zachowaniem zasad art. 148 ustawy o świadczeniach i zarządzeniem nr [...]. Ocena za poszczególne kryteria dokonana została na podstawie ankiet wypełnionych przez oferentów i w wyniku przeprowadzonych negocjacji. Wyboru świadczeniodawcy dokonano na podstawie łącznej ilości uzyskanych punktów – skarżący otrzymali 70,83 pkt [...]. 71,33 pkt. Z uwagi na ilość środków finansowych przeznaczonych na świadczenia można było wybrać tylko jednego świadczeniodawcę. Organ Funduszu stwierdził, że skarżący zapoznali się z aktami sprawy. Odnosząc się do zarzutu skarżących o innej niż wskazanej przez [...] lokalizacji aparatury RTG, organ stwierdził, iż lokalizacja ta jest zgodna z materiałem dowodowym będącym w dyspozycji komisji. Zgodnie z bezterminowym zezwoleniem Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] października 2005 r. wskazana w nim lokalizacja tej aparatury to teren Uzdrowiska N. ([...]) ul. [...], który to adres jest tożsamy z miejscem udzielania świadczeń przez [...]. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skarżących organ stwierdził, że komisja nie naruszyła zasad przeprowadzania konkursu przez nierówne traktowanie skarżących. Oferty wszystkich świadczeniodawców zostały porównane zgodnie z kryteriami ustawowymi i wskazanymi w rozporządzeniach Ministra Zdrowia oraz w zarządzeniach Prezesa Funduszu. Od decyzji Dyrektora LOW NFZ A. M.-R. i G. R. pismem z dnia [...] grudnia 2010 r., po zapoznaniu się z aktami sprawy, złożyli odwołanie do Prezesa Narodowego Funduszu, wnosząc o jej uchylenie. Zdaniem skarżących ich oferta została odrzucona z naruszeniem interesu prawnego skarżących. Stwierdzili, że po zapoznaniu się dokumentami przedstawionymi w siedzibie organu, błędnie oceniono lokalizację aparatury RTG [...]. Zdaniem skarżących tzw. [...] znajduje się na ul. [...], a nie pod nr [...]. Jako dowód na tę okoliczność przedstawiono zaświadczenie z Urzędu Miasta N. i wydruk strony internetowej [...]. Z zaświadczenia Urzędu Miasta wynika, że tzw. [...] znajduje się na działce nr ew. [...] pod numerem porządkowym [...], zatem również nieprawdziwe są informacje adresowe zawarte w decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] października 2005 r., w której organ ten stwierdza, że pracownia [...] posiadająca aparaty RTG mieści się w [...] na terenie Uzdrowiska N. przy ul. [...]. W związku z tym ocena oferty [...] została zbyt wysoko oceniona ze względu na nieprawidłowo podaną przez oferenta lokalizację aparatu RTG. Wymienioną na wstępie decyzją Prezes Funduszu, na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję. Podkreślając, że Prezes Funduszu nie przeprowadza ponownie konkursu lecz bada czy rozstrzygnięcie postępowania przez komisję nie naruszyło zasad postępowania przez naruszenie interesu prawnego skarżących, organ stwierdził, że ocena obu ofert została dokonana z zachowaniem jednolitych kryteriów przy niezmienności warunków tej oceny. Odnosząc się do zarzutu skarżących o lokalizacji pracowni RTG [...] Prezes Funduszu podkreślał, iż komisja opierała się w tym zakresie na decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] października 2005 r. stwierdzającej miejsce uruchomienia pracowni rentgenowskiej oraz używania aparatury RTG. Według tego dokumentu miejsce udzielania świadczeń przez [...] i lokalizacja tej pracowni były tożsame. W trakcie postępowania komisja nie była zobowiązana do przeprowadzenia kontroli u obu oferentów i tej kontroli nie przeprowadziła. Zgodnie natomiast z załącznikiem nr [...] do zarządzenia nr [...] oferenci składają oświadczenie o prawdziwości danych przedstawianych w ofertach. Jeżeli zatem po podpisaniu umowy organ Funduszu stwierdzi nieprawdziwość przedłożonych w ofercie danych przez świadczeniodawcę, zgodnie z § 36 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 81, poz. 481), może rozwiązać umowę w części lub w całości bez zachowania okresu wypowiedzenia. Zgodnie z ustaleniami komisji, oferta skarżących nie została wybrana, pomimo faktu, że spełniała wszystkie wymagania formalnoprawne. W przedmiotowym konkursie złożono bowiem ofertę ([...]), która uzyskała wyższą ocenę punktową i ta oferta, jako najkorzystniejsza została wybrana w celu zawarcia umowy. Reasumując Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdził, że LOW NFZ nie naruszył w toku postępowania konkursowego zasad, określonych w ustawie o świadczeniach, aktach wykonawczych wydanych na jej podstawie, czy też zarządzeniach wydanych przez Prezesa NFZ. Nie został naruszony interes prawny odwołującego. Nie zostały naruszone podstawowe zasady takie jak równe traktowanie świadczeniodawców, niezmienność warunków, które podlegają ocenie w toku postępowania oraz przestrzeganie określonych w ogłoszeniu procedur. Na decyzję A. M.-R. i G. R. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o uchylenie obu decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie: 1. art. 28 k.p.a. poprzez nie uznanie NZOZ [...] - Uzdrowisko N. sp. z o.o. w N. za stronę postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją; 2. art. 29 k.p.a. poprzez uznanie P. P. S. s.c. za stronę postępowania i skierowanie do niej zaskarżonej decyzji tak, jakby spółka cywilna mogła być stroną postępowania administracyjnego; 3. art. 7, art. 8, art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art 152 ust l ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez brak wyjaśnienia dokładnie stanu faktycznego, a jedynie zebranie i rozpatrzenie tylko części materiału dowodowego bez okoliczności faktyczne mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a przez to nie mogły być 4. podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa, to jest prawidłowego ustalenia, czy interes prawny skarżących doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; 5. art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki i zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w zw. z art. 3 ust. 1 i art. 14, ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie gwarantujący zachowania uczciwej konkurencji; 6. art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez nie odrzucenie oferty NZOZ [...]- Uzdrowisko N. sp. z o.o. w sytuacji, gdy ta zawierała nieprawdziwe informacje. W uzasadnieniu strona skarżąca zwróciła uwagę na zaniechanie przez organy administracji prowadzenia postępowania dowodowego, w szczególności pomimo wyraźnych wniosków zawartych w składanych odwołaniach, mających na celu wyjaśnienie rozbieżności wynikających w znajdujących się w aktach dokumentach i oświadczeniach uczestników konkursu, a tym samym zaniechanie jednoznacznego ustalenia, czy NZOZ [...] - [...] sp. z o.o., uzyskało decydujący o wyniku konkursu jeden punkt na podstawie oświadczenia (oferty) złożonego zgodnie z prawdą, czy też zawierającego nieprawdziwe informacje, co stanowi rażące naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż takie sprzeczne z prawem zachowanie organów doprowadziło do tego, że nie został wzruszony niesprawiedliwy i niesłuszny wynik przeprowadzonego postępowania konkursowego. W myśl art. 134 ust. 1 ustawy Fundusz obowiązany jest prowadzić postępowanie konkursowe w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Tymczasem z akt postępowania administracyjnego, a w szczególności z uzasadnień zaskarżonych decyzji wynika, że Fundusz prowadził całe postępowanie w sposób (zarówno na etapie cywilnym, jak i administracyjnym) nierzetelny to jest nie weryfikując tego, czy oferty wszystkich uczestników są zgodne ze stanem faktycznym. Gdyby było inaczej, to podlegająca odrzuceniu na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy oferta NZOZ [...] - [...] sp. z o.o. jako zawierająca nieprawdziwą informację na temat lokalizacji pracowni rentgenowskiej zostałaby odrzucona. Nieodrzucenie oferty tego podmiotu i zaniechanie ustalenia stanu faktycznego w zakresie, który rozstrzygnąłby tę kwestię jednoznacznie stanowi o tym, że reguły postępowania ustalone przez Fundusz nie odpowiadają dyspozycji art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, gdyż nie gwarantują, zachowania uczciwej konkurencji przez oferentów. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają, w pierwszej instancji, wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona niezasadna. Jak podkreśla Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 grudnia 2009 r. wydanym w sprawie II GSK 1012/09 (por. także postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie III SA/Gd 57/11), Prezes NFZ jest organem Narodowego Funduszu Zdrowia (art. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach). Z kolei, sam NFZ jest państwową jednostką organizacyjną, posiadającą osobowość prawną (stanowi o tym art. 96 ust. 1 ustawy o świadczeniach). Nie jest zatem organem administracji publicznej w rozumieniu ustrojowym i nie przyznano mu generalnie kompetencji do stosowania środków prawnych właściwych dla tych organów. Dopiero na mocy konkretnych przepisów, jak np. art. 33 ust. 2, art. 154 ust. 6 powołanej ustawy, stosuje środki prawne właściwe organom administracji publicznej. Stanowisko takie zostało wyrażone także w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 470/07 oraz z dnia 17 października 2008 r., sygn. akt II GSK 394/08 (oba publikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zatem rozstrzygnięcia zapadłe w imieniu Narodowego Funduszu Zdrowia (przez dyrektora wojewódzkiego oddziału NFZ i następnie przez Prezesa NFZ) wówczas mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie tak wskazuje (art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach). Przyjąć w związku z tym należy, że dopiero odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania przez komisję, składane na podstawie art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach, otwiera postępowanie administracyjne, do którego zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, w zakresie niewyłączonym przez przepisy ustawy. Z tego powodu odwołanie oceniać należy w kategoriach wniosku rozpoczynającego postępowanie administracyjne. Należy przez to rozumieć, że organ rozpoznający odwołanie bada jedynie, gdyż nie przeprowadza ponownie konkursu, czy w postępowaniu tym nie doszło do naruszenia obowiązujących zasad, w wyniku którego to naruszenia oferent doznał uszczerbku interesu prawnego (art. 134 ustawy o świadczeniach). W myśl powołanego przepisu Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej udostępniane są świadczeniodawcom na takich samych zasadach. W ocenie składu orzekającego Sądu przepis ten nie został naruszony. Wszelkie informacje o zasadach przeprowadzania konkursu zostały udostępnione obu oferentom i z tymi informacjami oferenci się zapoznali. Także w trakcie już postępowania administracyjnego skarżący nie zostali pozbawieni możliwości wglądu do akt sprawy. Po przeprowadzeniu konkursu skarżący stwierdzili, że [...] podał niezgodne ze stanem faktycznym dane co do lokalizacji pracowni rentgenowskiej. Jak dowodzili nie mieści się ona pod adresem [...] lecz w tzw. [...] przy ul. [...]. Stosownie do nadmienionych wyżej uwag zarówno Dyrektor LOW NFZ, jak i Prezes Funduszu mogli wyłącznie oceniać prawidłowość przeprowadzenia postępowania przez komisję. Natomiast w żadnym przypadku nie mogli ponownie dokonywać ustaleń faktycznych, gdyż to nie oni są właściwi w tym zakresie – nie przeprowadzają samego konkursu. Jak podkreślał bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 lutego 2009 r. wydanym w sprawie II GSK 748/08 podjęcia decyzji na skutek odwołania wniesionego na podstawie art. 154 w związku z art. 152 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych nie poprzedza ponowne przeprowadzenie postępowania konkursowego. Ustalenia komisji konkursowej, co do spornej lokalizacji pracowni rentgenowskiej [...], wynikały z dostarczonych przez oferenta danych oraz z decyzji (zezwolenia) Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] października 2005 r., w której organ ten podał, że zezwala na użytkowanie w owej pracowni aparatów rentgenowskich znajdującej się w [...] na terenie Uzdrowiska w N. przy ul. [...]. Należy zauważyć, że w wymienionej decyzji Inspektor Sanitarny jednoznacznie określił lokalizację pracowni rentgenowskiej przez wskazanie dwóch jej elementów – [...] i numeru [...] ulicy [...] – zatem te dane jednoznacznie korespondowały z oświadczeniem zawartym w ofercie [...]. Komisja konkursowa będąc w posiadaniu tego dokumentu nie miała powodu do przeprowadzania kontroli oferenta, jako że taką kontrolę mogłaby przeprowadzić w sytuacji powzięcia wątpliwości co do zgodności ze stanem faktycznym oświadczenia [...]. Podobnie także z tych przyczyn nie przeprowadziła kontroli u skarżących na zgodność ze stanem faktycznym danych zawartych w ich ofercie. Zatem w tym zakresie zarzut skarżących nierównego traktowania obu oferentów, jak i zarzut nieodrzucenia oferty [...], należało uznać za nietrafne. W tych okolicznościach, jak zasadnie podkreślał Prezes Funduszu, nie można zarzucić komisji naruszenia zasad przeprowadzania postępowania konkursowego, przez zaniedbanie lub niezgodne z posiadanym materiałem dowodowym dokonanie ustaleń faktycznych, a w konsekwencji przez naruszenie przepisów, na podstawie których komisja ta działała. Nie można było również zarzucić komisji naruszenia przepisu art. 134 ustawy o świadczeniach przez nierówne traktowanie obu oferentów, gdyż dokonując oceny ich ofert komisja nie stosowała odrębnych kryteriów i wymagań dla każdego z oferentów, w szczególności nie stosowano w stosunku do skarżących odmiennych (bardziej wymagających) kryteriów od tych, które zastosowano do [...]. Organy Funduszu obu instancji nie miały zatem podstaw do stwierdzenia, że komisja dokonała oceny obu ofert niezgodnie z zebranym materiałem i dowodami, lub na podstawie materiału niekompletnego, a także niezgodnie z ustawą o świadczeniach, właściwymi rozporządzeniami Ministra Zdrowia i zarządzeniami Prezesa Funduszu. Własne ustalenia faktyczne skarżących, co do lokalizacji pracowni rentgenowskiej [...], dokonane po zakończeniu prac komisji konkursowej w relacji do ustaleń komisji, mogą stanowić podstawę do weryfikacji, w trybie § 36 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z 6 maja 2008 r., umowy zawartej z [...], o której to ewentualności wspominał Prezes Funduszu. Sąd nie podzielił zarzutu naruszenia przez Prezesa Funduszu przepisu art. 29 k.p.a. Jak wynika z decyzji administracyjnej została ona skierowana na nazwisko i imię każdego ze skarżących z dodatkiem P. P. S. s.c., gdyż w taki sposób w odwołaniach skarżący się określali. Także w skardze do Sądu po wskazaniu własnych nazwisk i imion skarżący dodatkowo podali nazwę swojej spółki. Zatem decyzja nie była skierowana bezimiennie na samą spółkę lecz z określeniem nazwisk i imion wspólników. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.