VI SA/Wa 1498/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2011 r. sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu artykułów rolno-spożywczych o niewłaściwej jakości handlowej oddala skargę Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych decyzją z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania A. S.A. z siedzibą we [...] (zwana dalej także "skarżącą") od decyzji nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno- Spożywczych we [...] z dnia [...] września 2010 r., znak: [...], wymierzającej w/w podmiotowi, karę pieniężną w wysokości 25.000,00 zł (słownie: dwadzieścia pięć tysięcy złotych), za wprowadzenie do obrotu trzech partii artykułów rolno - spożywczych o niewłaściwej jakości handlowej: 1) [...], moc 38 % obj., a'500 ml, o wielkości partii 124.980 szt. (622.490 1), w cenie jednostkowej 10,72 zł/szt. i łącznej wartości partii 1.339.785,60 zł, oznakowana dodatkowym nadrukiem na etykiecie "[...]", 2) [...], moc 40 % obj., a'200 ml, o wielkości partii 100.380 szt. (20.076 1), w cenie jednostkowej 4,71 zł/szt. i łącznej wartości partii 472.789,80 zł, oznakowana dodatkowym nadrukiem na etykiecie "[...]", 3) [...], moc 37,5 % obj., a'500 ml, o wielkości partii 26.250 szt. (13.125 1), w cenie jednostkowej 10,72 zł/szt. i łącznej wartości partii 281.400,00 zł, oznakowana dodatkowym nadrukiem na etykiecie "[...]", postanawił uchylić decyzję organu I instancji w całości wymierzyć karę pieniężną w wysokości 8.000,00 zł (słownie: osiem tysięcy złotych) A. Spółka Akcyjna, ul. [...],[...] za wprowadzenie do obrotu dwóch partii artykułów rolno - spożywczych o niewłaściwej jakości handlowej: 1) [...], moc 38 % obj., a'500 ml, o wielkości partii 124.980 szt. (622.490 I), w cenie jednostkowej 10,72 zł/szt. i łącznej wartości partii 1.339.785,60 zł, oznakowana dodatkowym nadrukiem na etykiecie "[...]", 2) [...], moc 40 % obj., a'200 ml, o wielkości partii 100.380 szt. (20.076 1), w cenie jednostkowej 4,71 zł/szt. i łącznej wartości partii 472.789,80 zł, oznakowana dodatkowym nadrukiem na etykiecie " [...]". Decyzje organów obu instancji zapadły w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i wywody prawne: W dniach [...],[...],[...] października 2009 r. inspektor Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych we [...] przeprowadził kontrolę w zakresie jakości handlowej wyrobów spirytusowych, warunków przechowywania i transportu, w A. Spółka Akcyjna, [...], [...]. W toku przeprowadzonej kontroli, zakwestionowano oznakowanie trzech przedmiotowych partii [...], ze względu na niewłaściwe oznakowanie: 1) partii [...] oraz partii [...] ze względu na: a) naruszenie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o towarach paczkowanych, (Dz. U. z 2009 r., Nr 91, poz. 740, z późn. zm.), art. 433 § 2 Kodeksu Cywilnego (Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93, z późn. zm.), z uwagi na dane producenta niezgodne z aktualnym odpisem z KRS przedmiotowej Spółki, b) naruszenie art. 7a ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz § 2 ust. 1 pkt 8 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych z uwagi na brak czytelnego oznaczenia kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej lub wskazania umiejscowienia tej informacji, 2) partii [...], ze względu na: a) naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o towarach paczkowanych, z uwagi na pominięcie w oznakowaniu firmy producenta - paczkującego, b) naruszenie art. 7a ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz § 2 ust. 1 pkt 8 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych, z uwagi na brak czytelnego oznaczenia kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej lub wskazania umiejscowienia tej informacji. W związku z powyższym, w dniu [...] grudnia 2009 r. organ wszczął postępowanie administracyjne zakończone w dniu [...] września 2010 r. wydaniem decyzji, znak: [...], wymierzającej w/w podmiotowi, karę pieniężną w wysokości 25.000,00 zł (słownie: dwadzieścia pięć tysięcy złotych), za wprowadzenie do obrotu trzech przedmiotowych partii wyrobów spirytusowych o niewłaściwej jakości handlowej. Wymierzając tę karę organ I instancji stwierdził, że nieprawidłowości w oznakowaniu w/w partii wyrobów spirytusowych "mogły mieć decydujący wpływ na dokonywanie wyboru przy zakupie tego towaru przez nabywców, a wprowadzenie do obrotu artykułów niewłaściwie oznakowanych jest czynem o znacznym stopniu szkodliwości". Organ ten pokreślił również, iż takie działania stanowią naruszenie prawa konsumentów do rzetelnej, prawidłowej i pełnej informacji o nabywanym produkcie. Wysokość samej kary została ustalona w oparciu o wielkość przychodu, która w 2009 r. wyniosła [...] zł oraz o łączną wartość przychodu netto ze sprzedaży trzech partii artykułów o nazwie [...], [...], [...] w 2009 r. Biorąc pod uwagę dotychczasową działalność podmiotu na rynku organ I instancji uwzględnił fakt, iż do chwili wydania decyzji wobec kontrolowanego podmiotu nie stosowano żadnych kar pieniężnych z tytułu niewłaściwej jakości handlowej w odniesieniu do A. Spółka Akcyjna, [...],[...]. Od przedmiotowej decyzji odwołanie wniosła A. Spółka Akcyjna, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i odstąpienie od kary, z uwagi na brak podstaw do jej wymierzenia. Skarżąca podkreśliła, że w przedmiotowej sprawie nie miały miejsca żadne oszukańcze praktyki, a organ nie poparł żadnymi argumentami tezy, że kontrolowana Spółka dopuściła się czynu o znacznym stopniu szkodliwości. Zdaniem skarżącej, nałożona kara jest niewspółmiernie wysoka w stosunku do zarzucanych uchybień, biorąc pod uwagę, że kontrolowany podmiot nie był dotychczas karany, a wielkość obrotów spółki nie jest znaczna. Uzasadniając swoje odwołanie w odniesieniu do przedmiotowych partii artykułów o nazwie [...] i [...], skarżąca wskazała, że dane producenta zawarte na etykiecie są zgodne z obowiązującymi przepisami w zakresie znakowania. Ponadto, strona nadmieniła, że z uwagi na brak szczegółowego sposobu podania tych danych w w/w przepisach, zastrzeżenia organu I instancji są całkowicie bezpodstawne, a wszelkie wątpliwości interpretacyjne winny być interpretowane na korzyść podmiotu kontrolowanego. Ponadto skarżąca podniosła, że swoim działaniem nie wprowadza konsumenta w błąd. Zapis: "[...]" obok danych identyfikacyjnych producenta pozwala uchronić konsumenta przed popełnieniem błędu w identyfikacji firm działających na tym samym rynku. Strona podkreśliła, że w oznakowaniu umieszcza się dane identyfikacyjne producenta albo producentów, w tym firmę, a nie jedynie - firmę. Ponadto, zdaniem skarżącej powyższe określenie jest zgodne ze stanem faktycznym. Skarżąca nadmieniła również, że w/w dopisek ma znaczenie historyczne, gdyż pierwotnie Spółka posiadała nazwę: "[...]". Zdaniem skarżącej, zarzut organu dotyczący braku czytelnego podania kodu identyfikacji w przypadku wszystkich trzech wyrobów spirytusowych jest bezpodstawny. Kody identyfikacyjne jako jedyne kody umieszczane są w oznakowaniu jej wyrobów w sposób prawidłowy, czytelny i trwały, zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 13 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobu znakowania niektórych grup i rodzajów artykułów rolno-spożywczych kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej (Dz. U. z 2004 r., Nr 83, poz. 772). Pomimo tego, producent zmienił oznakowanie w/w kodu identyfikacyjnego, zgodnie z zaleceniami organu I instancji. Skarżąca podniosła również, że w przypadku etykiety partii artykułu o nazwie [...] umieszczono nazwę podmiotu wprowadzającego wyrób do obrotu handlowego, tj. [...] Sp. z o.o., co było zgodne z ustawą z dnia 7 maja 2009 r. o towarach paczkowanych oraz z rozporządzeniem MRiRW w sprawie znakowania środków spożywczych. Rozpoznając niniejsze odwołanie, Główny Inspektor Jakości handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych uchylił decyzje organu i instancji i orzekł co do istoty sprawy. W swojej decyzji odniósł się zarówno do argumentów zawartych w odwołaniu, jak i uzasadnił swoje rozstrzygnięcie w sprawie. Zdaniem organu odwoławczego, producent jest zobowiązany do zapewnienia jakości towaru zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa żywnościowego. Oznakowanie artykułów rolno-spożywczych jest istotnym elementem jakości handlowej. Obowiązkiem producenta jest wprowadzanie do obrotu produktów oznakowanych zgodnie z przepisami, w sposób rzetelny i nie wzbudzający wątpliwości konsumenta. Organ podkreślił, że w toku postępowania ustalono, że oznakowaniu dwóch badanych partii artykułów rolno-spożywczych, tj. [...] oraz [...], wyeksponowanym drukiem zamieszczono firmę: "[...]"[...],[...]", która jest niezgodna z informacją podaną w Odpisie Aktualnym z Rejestru Przedsiębiorców, nr KRS: [...], stan na dzień: 25.10.2010 r., pod którą Spółka prowadzi działalność gospodarczą. Zgodnie z w/w dokumentem, dane identyfikacyjne producenta w Dziale I Rubryce 1 "Dane podmiotu", pkt. 3 "Firma, pod którą spółka działa" przyjmuje nazwę: "A. Spółka Akcyjna". Zapis ten został umieszczony mniejszą czcionką poniżej nazwy: "[...]". Jak wynika z odpisu aktualnego z KRS przedmiotowa Spółka pierwotnie posiadała nazwę: "[...]"[...]". Niemniej jednak po przejęciu Spółki przez P." w dniu [...].11.2006 r., przyjęła ona nazwę "A. Spółka Akcyjna". W związku z powyższym, organ II instancji nie podzielił stanowiska skarżącej, która powołując się na znaczenie historyczne użytej w oznakowaniu w/w partii nazwy: "[...]", podniosła, że oznakowana w ten sposób etykieta nie wprowadza konsumenta w błąd. Rozpoznając odwołanie, organ przychylił się do stanowiska skarżącej w zakresie oznakowania kwestionowanych partii [...] z uwagi na brak czytelnego oznaczenia kodem identyfikacyjnym partii produkcyjnej lub wskazania umiejscowienia tej partii. Zdaniem organu, stosowane oznakowanie spełnia wymogi stawiane przez art. 7a ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych oraz § 2 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spożywczych. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych stwierdził również, że skarżąca nie naruszyła również art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o towarach paczkowanych, z uwagi na pominięcie w oznakowaniu firmy producenta - paczkującego, tj. "A. Spółka Akcyjna" w oznakowaniu partii [...]. Zdaniem organu odwoławczego, umieszczenie na partii [...] zapisu określającego podmiot zlecający paczkowanie (w tym przypadku: [...] Sp. z o.o.) jest w zupełności wystarczające. Organ odwoławczy uzasadniając wysokość kary nałożonej na skarżącą wskazał, że stosownie do art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł. Wyjaśnił również, że ustalając wysokość kary, uwzględnił stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spożywczych i wielkość jego obrotów. Wobec powyższego, organ analizując całość akt sprawy wskazał, że zakres naruszenia dotyczy dwóch kwestionowanych partii artykułu o nazwie [...] w ilości 124.980 szt. (622.490 1) i wartości partii [...] zł oraz artykułu o nazwie [...] w ilości 100.380 szt. (20.076 1) i wartości partii [...] zł. Stopień zawinienia skarżącej został oceniony na średni. Organ stwierdził, że obowiązkiem producenta jest dochowanie należytej staranności w znakowaniu wytwarzanych produktów w taki sposób, aby wprowadzany do obrotu wyrób gotowy spełniał wymagania obowiązujących przepisów w zakresie jakości handlowej. W przedmiotowej sprawie, zdaniem organu, skarżący nie dochował tego obowiązku, co było wynikiem zaniedbania, a nie winy umyślnej. Uwzględniając wszystkie kryteria określone w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno- Spożywczych wymierzył A. Spółka Akcyjna karę pieniężną w wysokości 8.000,00 zł (słownie: osiem tysięcy złotych). Jak podkreślił organ, wymierzona kara wynosi tylko 0.08% kary maksymalnej, która w przedmiotowej sprawie mogłaby wynosić w tym przypadku 9.062.877,00 zł (5-krotna łączna wartość korzyści majątkowej). Następnie skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zaskarżyła w całości decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno- Spożywczych z dnia [...] maja 2011 r. wydaną w sprawie [...] i zarzuciła jej: 1) obrazę przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię przepisu: art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych czyli mylne zrozumienie przez Organ II instancji normy prawnej wypływającej z przepisu prawa materialnego, i dojście przez Organ II instancji do wniosku, że ww. przepis zabrania umieszczania przez skarżącą na etykietach innych oznaczeń niż nazwa firmy uwzględniona w KRS; 2) art. 43 3 § 2 k.c. który w wyniku nieprawidłowej interpretacji został wskazany jako naruszony. Wskazując na te zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego. Uzasadniając zarzuty skarżąca wskazała, że w przytoczonych przez organ II instancji przepisach prawnych, tj. art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 2, art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno – spożywczych brak jest szczegółowego sposobu podania danych, w tym wielkości czcionki w porównaniu do innych zawartych na etykiecie zapisów, zakwestionowanie poprawności nazwy jest całkowicie bezpodstawne i stanowi tworzenie uregulowań, które nie istnieją w przepisach prawa, wszelkie wątpliwości interpretacyjne winny być interpretowane na korzyść podmiotu kontrolowanego. Przedsiębiorstwo skarżącej złożone jest z dwóch zakładów produkcyjnych w [...] i we [...] i tylko w zakładzie we [...] produkowane są [...], stąd tak ważne jest wskazanie [...] wytwórni [...]. Zarzucane przez organ błędne dodanie oznaczenia "[...]", w ocenie skarżącej jest bezpodstawne, bowiem oznaczenie to odróżnia się od nazwy przedsiębiorstwa tym, że nazwa stanowi oznaczenie przedsiębiorstwa w sensie przedmiotowym, rozumianego jako zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, natomiast stosowane oznaczenie jest oznaczeniem zakładu, a więc zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wbrew twierdzeniom organu II instancji nie można pominąć znaczenia historycznego, które indywidualizuje podmiot. Dodać należy, że nie istnieje żadna inna osoba prawna, której nazwa brzmiałaby "[...]" z tego też względu nie można mówić o błędzie. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno – Spożywczych wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę m.in. decyzji administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, stosując przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej zwana p.p.s.a. Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi i orzeka w granicach danej sprawy. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji nakładającej na stronę karę pieniężną stanowiły przepisy art. 4 ust 1, art. 6. ust. 2, art. 7 ust. 2 pkt. 2 i art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych (Dz. U. z 2005 r., Nr 187 poz. 1577 z późn. zm.). W myśl art. 4 ust. 1 w/w ustawy wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Przez jakość handlową rozumie się cechy artykułu rolno-spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi (art. 3 pkt. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych). Z powyższej definicji wynika więc, że oznakowanie produktu wchodzi w zakres pojęcia jakości handlowej. Przepis art. 6 ust. 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych jeżeli chodzi o oznakowanie produktów odsyła do niektórych przepisów ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2006 r. Nr 171 poz. 1225). Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w tej ustawie oznakowanie środka spożywczego obejmuje wszelkie informacje w postaci napisów i innych oznaczeń, w tym znaki towarowe, nazwy handlowe, elementy graficzne i symbole, dotyczące środka spożywczego i umieszczone na opakowaniu, etykiecie, obwolucie, ulotce, reklamie oraz w dokumentach, które są dołączone do tego środka spożywczego lub odnoszą się do niego (art. 45 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia). W myśl przepisu art. 46 ust. 1 pkt. 10) w/w ustawy oznakowanie środka spożywczego nie może wprowadzać konsumenta w błąd w szczególności co do charakterystyki środka spożywczego, w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji. Oznakowanie środków spożywczych powinno być zrozumiałe dla konsumenta, napisy muszą być wyraźne, czytelne i nieusuwalne, umieszczone w widocznym miejscu, a także nie mogą być w żaden sposób ukryte, zasłonięte lub przesłonięte innymi nadrukami lub obrazkami (art. 48 ust. 1 w/w ustawy). Oznakowanie artykułu rolno-spożywczego zawiera informacje istotne z punktu widzenia jakości handlowej artykułu rolno-spożywczego m. in. co do producenta lub producentów – w tym firmę albo nazwę i adres, albo imię, nazwisko i adres (art. 7 ust. 2 pkt. 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych). W niniejszej sprawie w przypadku dwóch partii [...] tj. [...] i [...] organy obu instancji uznały, że nie spełniają one wymogów jakości handlowej albowiem zawierają mylne dane co do ich producenta. Na w/w produktach wyeksponowanym drukiem zamieszczono firmę : "[...]"[...],[...]", która jest niezgodna z informacją podaną w Odpisie Aktualnym z Rejestru Przedsiębiorców, nr KRS [...], stan na dzień 25 października 2010 r., pod którym spółka prowadzi działalność gospodarczą. Zgodnie z w/w dokumentem dane identyfikacyjne producenta w dziele I Rubryce 1 "Dane podmiotu", pkt. 3 "Firma, pod którą spółka działa" przyjmuje nazwę "A. Spółka Akcyjna" Zapis ten został umieszczony mniejszą czcionką poniżej nazwy "[...]". Sąd podzielił stanowisko Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, iż oznakowana w ten sposób etykieta może wprowadzić konsumenta w błąd. Wprawdzie art. 7 ust. 2 pkt. 2 ustawy o jakości handlowej artykułów Rolno-Spożywczych dopuszcza podawanie innych danych identyfikujących producenta poza firmą albo nazwą i adresem bądź imieniem, nazwiskiem i adresem jednakże nie w sposób mylący konsumentów. W niniejszej sprawie zamieszczenie firmy pod nazwą "[...]"[...],[...]" może przekazywać nabywcy błędną informację co do firmy producenta, tym bardziej, że etykieta nie zawiera precyzyjnego określenia, że daną [...] wytwarza się w zakładzie produkcyjnym o nazwie "[...]". Tym samym błędnie skarga zarzuca, że doszło do naruszenia art. 7, ust. 2 pkt. 2 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych oraz art. 43 3 § 2 k.c. Tym samym istniały podstawy do nałożenia na stronę kary pieniężnej na podstawie art. 40a, ust. 1 pkt. 3 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych prawidłowo uznał, że stopień stwierdzonego naruszenia nie jest znaczny, co znalazło wyraz w wysokości kary pieniężnej, przy ustalaniu której organ miał na uwadze kryteria, o których mowa w art. 40a, ust. 5 ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Reasumując Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja została wydana na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego w sprawie, do którego organ zastosował właściwe przepisy prawa materialnego. W tym stanie rzeczy skargę należało oddalić w oparciu o art. 151 p.p.s.a.