VI SA/Wa 1506/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 stycznia 2011 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1506/10) o odrzuceniu skargi E. S. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie Skarżąca - E. S. - wniosła skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 stycznia 2011 r. odrzucił skargę ze względu na jej wniesienie po terminie. Postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 19 stycznia 2011 r. W dniu 31 stycznia 2011 r. wpłynęło do Sądu sporządzone przez skarżącą zażalenie na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 173 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej cyt. jako p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończących postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sadu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z przepisem art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie jeżeli uzna, że jest ono z jakiś przyczyn niedopuszczalne. W świetle powyższego zażalenie wniesione skarżącą należało uznać za niedopuszczalne, bowiem postanowienie z dnia 4 stycznia 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1506/10 o odrzuceniu skargi należy do postanowień kończących postępowanie w sprawie i w związku z tym przysługuje na nie skarga kasacyjna (patrz: postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2006 r. sygn. akt I OSK 1777/06). Mając powyższe na uwadze należało zażalenie odrzucić, orzekając w tym zakresie na podstawie przepisu art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.