VI SA/Wa 1541/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. Z. o wyłączenie sędziego WSA w Warszawie Pameli Kuraś-Dębeckiej, sędziego WSA w Warszawie Grażyny Śliwińskiej, sędziego WSA w Warszawie Danuty Szydłowskiej, w sprawie ze skargi Z. Z. i K. Z. na decyzję Ministra Środowiska z [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wstrzymania wydobywania kopaliny bez wymaganej koncesji postanawia oddalić wniosek Skarżący – Z. Z. i K. Z., wnieśli skargę na decyzję Ministra Środowiska z [...] czerwca 2004 r., w przedmiocie nakazu wstrzymania wydobywania kopaliny bez wymaganej koncesji. Na rozprawie w dniu 10 lutego 2011 r. skarżący Z. Z. złożył wniosek o wyłączenie składu orzekającego Sądu, tj. sędziów WSA w Warszawie Pameli Kuraś-Dębeckiej, Grażyny Śliwińskiej i Danuty Szydłowskiej. Wniosek ów został zgłoszony po tym, jak Sąd oddalił wniosek skarżących o dopuszczenie dowodów z wyroku Sądu sygn. akt VI SA/Wa 1007/07; wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II GSK 508/07; wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sygn. akt IV SA/Po 304/10 oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach sygn. akt II SA/Gl 396/07. Uzasadniając wyłączenie składu orzekającego skarżący podał, że naruszono jego prawo do obrony. W dniu 10 lutego 2011 r. Sędziowie, o których wyłączenie wniesiono, złożyli do akt stosowne oświadczenia, z których wynika, iż nie łączył ich z żadną ze stron postępowania, jak również z żadnym z ich przedstawicieli taki stosunek, który mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziów (k. 491-493 akt sądowoadministracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1. w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2. swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3. osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4. w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5. w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6. w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 7. w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Ponadto, jak stanowi art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Wniosek o wyłączenie sędziego, w myśl art. 20 p.p.s.a., strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Jak już wskazano Sędziowie, o których wyłączenie wniesiono, złożyli pisemne wyjaśnienia w trybie art. 22 § 2 p.p.s.a., że nie łączy ich z wnioskodawcą oraz jego przedstawicielem stosunek osobisty, mogący wywołać wątpliwości co do ich bezstronności. Zdaniem Sądu także skarżący nie podniósł, ani nie uprawdopodobnił zaistnienia żadnych okoliczności wymienionych w powołanych przepisach, które mogłyby stanowić podstawę wyłączenia wymienionych na wstępie Sędziów, z mocy ustawy lub na wniosek. Za taką okoliczność z pewnością nie może zostać uznana wątpliwość skarżącego, której źródło upatruje on w oddaleniu wniosków dowodowych, co w konsekwencji - w jego odczuciu, spowodowało pozbawienie go prawa do rzetelnego procesu sądowego. Odmowa przeprowadzenia zawnioskowanych dowodów nie może i nie stanowi postawy wyłączenia sędziego. Niniejszy wniosek jest kolejnym składanym przez skarżącego, opartym na tych samych zarzutach, co poprzednie. Żaden z dotychczasowych wniosków nie doprowadził do wyłączenia sędziego. W tych okolicznościach, skarżący powinien mieć świadomość, iż kolejny wniosek zawierający takie same argumenty nie uprawdopodabnia przyczyn wyłączenia sędziego, określonych w art. 18 § 1 i art. 19 p.p.s.a. W ocenie Sądu złożenie kolejnego wniosku o wyłączenie ma na celu przedłużenie postępowania w sprawie. Przedmiotowa skarga wpłynęła bowiem do Sądu 26 sierpnia 2004 r. i wielokrotnie była kierowana na rozprawę, celem jej rozpoznania, jednak z uwagi na owe wnioski o wyłączenie sędziów, nie było możliwe jej rozpoznanie. Podkreślić zatem należy, iż samo przeświadczenie – wątpliwość, skarżącego o prowadzeniu przez Sąd postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny, nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej w myśl art. 19 p.p.s.a. wyłączenie sędziego. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 września 2008 r., sygn. akt I OZ 665/08, LEX nr 440113). Niezadowolenie skarżącego ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty takie może podnosić w stosownych trybach odwoławczych. Mając powyższe na uwadze, na postawie art. 22 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.