VI SA/Wa 1546/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej p o s t a n a w i a ustanowić dla A. R. radcę prawnego z urzędu Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 2012 r. oddalono skargę A. R. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Skarżący A. R. złożył w dniu [...] września 2012 r. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie z przedmiotowej skargi Z informacji podanych przez A. R. w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z córką oraz wnuczką. Skarżący uzyskuje dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł brutto miesięcznie (załączono kopię PIT-36L, z której wynika, iż skarżący w roku 2012, przy przychodach w wysokości 84.099 zł osiągnął dochód w wysokości 28.376 zł brutto). Ponadto skarżący pobiera świadczenie emerytalne w wysokości 1393 zł brutto miesięcznie (załączono potwierdzenie wypłaty ww. świadczenia). Córka i wnuczka skarżącego studiują (załączono zaświadczenia uczelni potwierdzające powyższe). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W sytuacji, gdy skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze studiującymi córką i wnuczką, a jedynym źródłem utrzymania rodziny skarżącego jest łączny dochód uzyskiwany z tytułu prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej oraz pobieranego świadczenia emerytalnego wynosi 3757 zł brutto miesięcznie, zważając na konieczność pokrycia niezbędnych kosztów utrzymania (w tym wydatków związanych z nauką córki i wnuczki), w ocenie rozpoznającego wniosek skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając zatem powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), należało postanowić jak w sentencji.