VI SA/Wa 1546/11

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. C. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanowił: odmówić radcy prawnemu A. C. przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1546/11 oddalił skargę A. R. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W dniu [...] września 2012 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcę prawnego. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia [...] maja 2013 r. ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego z urzędu. W piśmie z dnia [...] czerwca 2013 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Rada Izby Radców Prawnych [...] poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego A. C. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu [...] lipca 2014 r. wpłynęła do sądu skarga kasacyjna skarżącego od ww. wyroku z dnia [...]mkwietnia 2012 r., sporządzona przez radcę prawnego A. C. Natomiast w dniu [...] sierpnia 2013 r. do Sądu wpłynęło pełnomocnictwo substytucyjne sporządzone przez radcę prawnego A. C. a uprawniające radcę prawnego M. O. do reprezentowania skarżącego w przedmiotowym postępowaniu. Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] września 2015 r. sygn. akt II GSK 1681/14 oddalono przedmiotową skargę kasacyjną. W dniu [...] września 2015 r. wpłynął do Sądu wniosek radcy prawnego M. O. o przyznanie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym II instancji (sporządzenie skargi kasacyjnej i udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym). Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia [...] września 2016 r. odmówiono radcy prawnemu M. O. przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, wskazując, że pełnomocnik substytucyjny nie może w swoim imieniu wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu [...] listopada 2016 r. wpłynął do Sądu wniosek radcy prawnego A. C. z dnia [...] października 2016 r. o wypłatę wynagrodzenia za świadczenie pomocy prawnej za obie instancje. Do wniosku załączono "Formularz dla pełnomocników świadczących pomoc prawną z urzędu do wypłaty wynagrodzenia" wypełniony przez radcę prawnego A. C.. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805). W myśl § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Tym samym w niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 roku, poz. 490). Stosownie do treści § 16 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Wynika z tego, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi, konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści. Takie oświadczenie pozwala bowiem określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa (por. postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II GZ 133/09 LEX nr 563521). Wymaga przy tym podkreślenia, że brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości lub w części jest bowiem nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. II OZ 17/15 LEX nr 1640576, z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. I OZ 390/08 LEX nr 493827, z dnia 28 sierpnia 2008 r. sygn. I OZ 615/08 LEX nr 527807). Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, że wniosek radcy prawnego A. C. zawarty w piśmie z dnia [...] października 2016 roku nie zawiera oświadczenia, o którym mowa w § 16 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Brak oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, wywołuje zatem skutek w postaci odmowy przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia z tytułu udzielonej z urzędu pomocy prawnej. Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji