VI SA/Wa 1547/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi "S." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2010 r. , nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia 1) odrzucić zażalenie; 2) zwrócić skarżącemu "S." Sp. z o.o. w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego od zażalenia. Postanowieniem z dnia 9 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę "S." Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej także: skarżąca), reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, z uwagi na nieusunięcie braków formalnych skargi. Postanowienie, od którego - zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153, poz. 1270 ze zm.) zostało prawidłowo doręczone w dniu 21 września 2010 r. Pismem z dnia 27 września 2010 r. pełnomocnik skarżącej złożył zażalenie na w.w. postanowienie o odrzuceniu skargi. Pełnomocnik skarżącej od wniesionego zażalenia uiścił wpis w wysokości 100 (sto) złotych (por. potwierdzenie przelewu – [...], poz. [...] z dnia 27 września 2010 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) od postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna. Zgodnie natomiast z przepisem art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie, jeżeli jest ono niedopuszczalne. Zażalenie wniesione w dniu 27 września 2010 r. (data nadania) przez pełnomocnika skarżącego (adwokata) Sąd uznał za niedopuszczalne, bowiem nie jest ono środkiem odwoławczym przysługującym od postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Niewątpliwie zaś, wydane w dniu 9 września 2010 r. postanowienie odrzucające skargę kończy postępowanie w niniejszej sprawie. Sąd nie był też władny uznać wniesionego przez stronę skarżącą niewłaściwego środka odwoławczego w postaci zażalenia za ewentualną skargę kasacyjną. Skoro bowiem strona skarżąca reprezentowana jest przez pełnomocnika, który jako profesjonalny pełnomocnik (adwokat) dysponuje odpowiednią wiedzą w zakresie obowiązującego prawa, to nazwanie przez niego pisma procesowego "zażaleniem" nie może być uznane za omyłkowe. Pomimo tego, że błędne nazwanie czynności procesowej nie przesądza o jej treści, to jednak reguła ta - zdaniem Sądu - nie może znaleźć zastosowania w przypadku reprezentowania skarżącej spółki przez profesjonalnego pełnomocnika. Należy dodatkowo przy tym podkreślić, że pełnomocnik strony skarżącej kilkakrotnie w w.w. piśmie powołuje się na postanowienie WSA w Warszawie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, które w niniejszej sprawie nie zostało wydane. W kwestii odrzucenia środka odwoławczego, niewłaściwie nazwanego przez profesjonalnego pełnomocnika, wypowiedział się NSA m.in. w postanowieniach z dnia 21 czerwca 2007 r. (sygn. akt I OZ 445/07, niepubl.) oraz z 24 listopada 2006 r. (sygn. akt I OSK 1777/06, niepubl.), wskazując, iż złożone przez profesjonalnego pełnomocnika zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi jest niedopuszczalne. W ocenie Sądu trzeba uznać, że orzeczenia te zachowują aktualność na gruncie niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, działając w oparciu o przepis art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zwracając skarżącemu kwotę, stanowiącą równowartość całości uiszczonego wpisu od zażalenia.