VI SA/Wa 155/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S.A. z/s w W. o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. S.A. z/s w W. na postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dot. odmowy przywrócenia terminu do złożenia odpowiedzi na sprzeciw postanawia: odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dot. odmowy przywrócenia terminu do złożenia odpowiedzi na sprzeciw wniesiony przez S., Inc z/s w W., N., Stany Zjednoczone Ameryki wobec decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy słowny "[...]" na rzecz K. S.A. wniosła reprezentowana przez rzecznika patentowego A. F. – K. S.A. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącej spółki – rzecznik patentowy A. F. został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wskazane wezwania została doręczona osobiście pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 4 lutego 2013 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się na k. 14 akt sądowych. W dniu 18 lutego 2013 r. pełnomocnik spółki wniósł o przywrócenie terminu do złożenia pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki oraz do uiszczenia wpisu sądowego, dopełniając jednocześnie tych czynności. Podał, że w dniu 2 lutego 2013 r. miał [...], tj. chwilowe zatrzymanie [...], a w kolejnych kilku dniach od tego zdarzenia poddawany był wielogodzinnym badaniom [...], [...], [...], [...], a jego tętno wynosiło wielokrotnie poniżej 40/min., co zmuszało go do leżenia. Sytuacja ta, jak pełnomocnik uzasadniał uniemożliwiła mu dostarczenia żądanych przez Sąd dokumentów w ciągu 7 dni po tym zdarzeniu. Na poparcie swoich twierdzeń załączył do wniosku kserokopię karty informacyjnej z leczenia szpitalnego, z której wynikało, że w dniu 2 lutego 2013 przebywał w szpitalu z rozpoznaniem – [...] i [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) dalej jako "p.p.s.a." wprowadził zasadę, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie niewątpliwie doszło do uchybienia 7-dniowego terminu do usunięcia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego, który upływał w dniu 11 lutego 2013 r., jako że w tym terminie wymienione czynności nie zostały dokonane. Tryb złożenia wniosku o przywrócenie terminu szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zawarte we wniosku o przywrócenie terminu wyjaśnienia nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, że wnioskodawca złożył wniosek w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd nie jest jednak też w stanie z całą pewnością ustalić, że pełnomocnik skarżącej terminu tego nie zachował. Biorąc zatem pod uwagę panujący w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, że w sytuacji, gdy Sąd nie jest w stanie z całą pewnością ustalić, że strona terminu do złożenia wniosku nie zachowała, to powinien rozpoznać przedmiotowy wniosek merytorycznie, tzn. uwzględnić go lub oddalić (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2011 r. sygn. akt I Oz 65/11, B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 3, LexisNexis Warszawa 2011, str. 291) - Sąd postanowił go rozpoznać merytorycznie w trybie przewidzianym w art. 86 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). Jednocześnie w realiach niniejszej sprawy - podkreślić wypada, że wina w uchybieniu terminu to również wina osób trzecich upoważnionych przez danego uczestnika postępowania do dokonania określonej czynności procesowej w postępowaniu. W sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, czyli tak jak w niniejszej sprawie - kryterium braku winy w uchybieniu terminu powinno być oceniane z uwzględnieniem miernika staranności wymaganego przy dokonywaniu czynności przez profesjonalnego pełnomocnika (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2012 r., sygn. akt II FZ 823/12, LEX nr 1221341). Jako przyczynę uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz złożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki jej pełnomocnik wskazał na [...], którą przeszedł w dniu 2 lutego 2013 r. oraz na szereg badań, którym został poddany w kolejnych dniach po tym zdarzeniu, a także na niskie tętno, które zmuszało go do leżenia. W ocenie Sądu, przedstawione okoliczności nie stanowią przesłanki przemawiającej za stwierdzeniem braku winy w uchybieniu terminu. Po pierwsze zauważyć należy, że pełnomocnik skarżącej doznał [...] na dwa dni przez rozpoczęciem biegu terminu do dokonania uchybionych czynności procesowych, po drugie z przedstawionej karty informacyjnej wynika, że na Oddziale Klinicznym K. w K. przebywał jedynie w dniu wskazanego zdarzenia (tj. 2 lutego 2013 r.). W kolejnych dniach natomiast nie był ani hospitalizowany, ani też nie był niezdolny do wykonywania obowiązków zawodowych (nie przedstawił zaświadczenia lekarskiego na tę okoliczność). Gołosłownie jedynie wywodził, że przechodził szereg skomplikowanych badań celem ustalenia przyczyny doznanej [...], a także cierpiał na [...]. Co więcej pełnomocnik osobiście odebrał przesyłkę zawierającą wezwania z Sądu, co również przeczy zaistnieniu po jego stronie przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. Mając powyższe na względzie, Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.