VI SA/Wa 1566/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi J. S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej J. S.A. z siedzibą w [...] kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. VI SA/WA 1566/15 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2014 r. Urząd Patentowy RP, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] października 2014 r. wniosku H. Sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w [...] o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy "Czarny potok" [...] udzielonego na rzecz J. S.A. z siedzibą w [...], na podstawie art. 169 ust. 1 pkt 1, art. 169 ust. 2 i art. 169 ust. 6 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. stwierdził wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy "Czarny potok" [...] i orzekł o kosztach postępowania. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Urząd Patentowy wskazał, że w dniu 12 grudnia 2013 r. H. sp, z o.o. sp.k. z siedzibą w [...] złożył wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego udzielonego na znak towarowy CZARNY POTOK do którego uprawnionym aktualnie jest J. S.A. z siedzibą [...]. Wnioskodawca podniósł, że sporny znak nie był używany w rozumieniu art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p. we wszystkich klasach towarowych tj. 32, 39 i 42. Urząd przytoczył treść art. 315 ust. 1 i ust. 2, art. 255 ust. 1 pkt 3 p.w.p. i podniósł, że obowiązujące przepisy możliwość stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy wiążą z obowiązkiem wykazania interesu prawnego w żądaniu wygaśnięcia prawa ochronnego, co wynika z art. 169 ust. 2 w/w ustawy, przy czym w postępowaniu spornym znajduje zastosowanie art. 28 kpa. Organ stwierdził, że wnioskodawca ma interes prawny w domaganiu się stwierdzenia wygaśnięcia przedmiotowego prawa ochronnego z tego względu, że uprawniony skierował do niego wezwanie w którym kwestionuje posługiwanie się i zakres praw wnioskodawcy do oznaczenia "Czarny potok" a następnie wytoczył powództwo przed Sądem Okręgowym w [...] opierając swoje roszczenia na spornym znaku towarowym. W ocenie Kolegium Orzekającego okoliczności powyższe uzasadniają jego interes prawny w żądaniu stwierdzenia wygaśnięcia prawa na sporny znak towarowy, gdyż uprawniony powołując się na sporne prawo ochronne ogranicza swobodę działalności gospodarczej wnioskodawcy, ukonstytuowanej w art. 20 i art. 22 Konstytucji RP oraz art. 6 ustawy o swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej. Zdaniem Kolegium znak towarowy "Czarny potok" [...] nie był używany w rozumieniu art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p. - w całym swoim zakresie. W świetle tego ostatniego przepisu prawo ochronne na znak towarowy wygasa na skutek nieużywania zarejestrowanego znaku w sposób rzeczywisty dla towarów objętych rejestracją w ciągu nieprzerwanego okresu pięciu lat, po dniu wydania decyzji o udzieleniu prawa ochronnego, chyba że istnieją ważne powody jego nieużywania. Sporne prawo ochronne zostało udzielone decyzją Urzędu Patentowego RP z dnia [...] października 2001 r., tym samym obowiązek używania spornego znaku rozpoczynał się po dniu wydania w/w decyzji, a więc 18 października 2001 r., zaś upływał w dniu 18 października 2006 r. Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z opisem "znak słowno - graficzny składa się z dwuczłonowego napisu CZARNY POTOK w otoczeniu cudzysłowu w kol. białym. Napis Czarny Potok ma pierwsze litery duże, a pozostałe litery są literami małymi pisane fantazyjną czcionkę typu Cooper Black. Nad napisem Czarny znajduje się zarys torów zjazdowych ze skoczni narciarskiej połączone w dolnej części płaską podstawą. Między zarysem prawego zarysu toru zjazdowego a podstawą, znajduje się obraz fantazyjnie spłaszczonego nieco słońca, na tle którego znajduje się zarys postaci jasno - granatowego ptaka w locie. Zarysy torów są w kolorze żółtym na granatowym/jasno granatowym tle". Aby można było mówić o używaniu spornego znaku towarowego musiałby być on stosowany w identycznej lub bardzo zbliżonej formie, która nie zmieniłaby jego odróżniającego charakteru, nadto używanie znaku musi mieć miejsce na obszarze Polski, musi mieć niedwuznaczny charakter, jak również musi być rzeczywiste oraz powinno dotyczyć zarejestrowanego znaku dla towarów i usług objętych ochroną. Rzeczywiste używanie znaku towarowego uniemożliwiające jego wygaszenie, z reguły polega na nakładaniu znaku na towar i wprowadzaniu tak oznaczonych towarów do obrotu w określonym przedziale czasowym, który to okres ma decydujące znaczenie w sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego. Tym samym by można było mówić o używaniu spornego znaku towarowego, znak ten musiałby być używany nie tylko we wskazanym okresie i formie, ale przede wszystkim dla towarów dla których został przeznaczony tj. "aperitify bezalkoholowe, ekstrakty owocowe bezalkoholowe, esencje do produkcji napojów, koktajle bezalkoholowe, lemoniady, moszcz z winogron, napoje bezalkoholowe, napoje serwatkowe, nektary owocowe, pastylki do napojów musujących, piwo, produkty do wytwarzania wody gazowanej, produkty do wytwarzania wody mineralnej, soki owocowe, soki warzywne, syropy do lemoniad, syropy do napojów, woda gazowana, woda mineralna, woda selcerska, woda sodowa, woda stołowa, woda litowa." Kolegium Orzekającego uznało, że żaden dowód (zdjęcia, faktury etc,) nie przedstawiał ani jednego z powyższych towarów z naniesionym znakiem spornym. Podobnie przedłożony materiał dowodowy w żaden sposób nie świadczy o jednoznaczności i realność używania znaku spornego dla usług tj. "usługi organizowania podróży, usługi organizowania wycieczek, usługi turystyczne i zwiedzania, usługi dystrybucji wody, usługi dystrybucji wody gazowanej, mineralnej, sodowej, stołowej, usługi wynajmowanie pojazdów, wynajmowanie przyczep, wynajmowanie samochodów, wynajmowanie garaży, usługi zaopatrywania w wodę; usługi w zakresie barów szybkiej obsługi, domy turystyczne, domy wypoczynkowe, usługi fizykoterapii, usługi fryzjerskie, usługi kawiarniane i restauracyjne, usługi kempingowe, usługi w zakresie salonu kosmetycznego, usługi sanatoryjne, usługi stomatologiczne, usługi wynajmowania sal posiedzeń, usługi masażu leczniczego, usługi w zakresie pomocy medycznej". Natomiast w zakresie pozostałych usług tj". "usługi rezerwacji miejsc podróży, usługi rezerwowania miejsc na wycieczki, usługi rezerwacji miejsc w hotelach, usługi rezerwowania noclegów, usługi wynajmowania noclegów, usługi w zakresie prowadzenia obozów wakacyjnych, usługi prowadzenia pensjonatów, usługi prowadzenia obozów wypoczynkowych, usługi rezerwacji kwater, usługi rezerwacji pensjonatów, usługi rezerwacji hotelowej", gdyż "na pierwszy rzut oka" prawie wszystkie dowody dotyczą szeroko pojętej działalności "hotelarskiej", po szczegółowej analizie materiału dowodowego Kolegium Orzekające stwierdziło, że materiał ten nie świadczy jednoznacznym i realnym używaniu znaku towarowego spornego dla tych usług. Kolegium odmówiło wiarygodności (na okoliczność używania w powyższej postaci spornego znaku w okresie 18.10.2001-18.10.2006 w zakresie wszystkich towarów i usług) zgromadzonym w aktach sprawy dowodom z uwagi na fakt, iż: 1. Dowody -"pismo Sądu Rejonowego" (k. 198, T 1), "Akt Notarialny" (k. 196-192, T 1) z roku 1991, "Postanowienia Sądu" (k. 190-187), Sprawozdanie" (k. 185-174), "Sprawozdanie opisowe za 1993 r." (k. 172-164), "Sprawozdanie opisowe za 1994 r." (k. 162-151), "Sprawozdanie opisowe za 1996 r." (k. 149-146), nie obejmują rozpoznawanego okresu tj. 18.10.2001-18.10.2006, oraz nie przedstawiają spornego znaku towarowego. W ocenie organu powyższy materiał dowodowy nie tylko nie obejmuje rozpoznawalnego okresu z lat 2001-2006, ale przede wszystkim nie świadczy o rzeczywistym używaniu znaku spornego gdyż w ogóle go nie zawiera. Z tego ostatniego powodu także pozostały materiał dowodowy (już z rozpoznawanego okresu) nie może stanowić wiarygodnego dowodu na używanie znaku towarowego "Czarny Potok" w sposób rzeczywisty dla towarów i usług dla których został zarejestrowany. 2. Dowód "Sprawozdanie opisowe za 20011 r." (k. 144-133), nie przedstawia spornego znaku towarowego, a jedynie stanowi o funkcjonowaniu P. S.A. w [...]. Kolegium wyjaśniło, że samo funkcjonowanie przedsiębiorstwa o częściowo analogicznej nazwie ze znakiem towarowym, nie może świadczyć o używaniu konkretnego oznaczenia nakładanego na konkretny towar (usługę), gdyż ustawodawca racjonalnie przewidział osobny tryb ochrony dla znaków towarowych, a osobny dla firm przedsiębiorców. Jakkolwiek obie płaszczyzny (firma i znak towarowy) w pewien sposób się przenikają, to jednak nie pokrywają się ze sobą i używanie znaku firmy nie może samo w sobie świadczyć o używaniu znaku towarowego, i odwrotnie, używanie znaku towarowego nie może świadczyć o korzystaniu z firmy. 3. Dowód "zdjęcie" (k. 131, T 1) nie przedstawia spornego znaku towarowego, a jedynie pewną "wariację na jego temat", niemniej jednak jest to odmienny znak towarowy, gdyż wszystkie litery pisane SA dużą czcionką odmiennym kolorze. Odmienne jest także ułożenie elementu graficznego względem napisu, jego rozmiar, a także brak niebieskiego tła. Zdjęcie to nie zawiera daty pewnej, a więc nie może być wiarygodne w zakresie lat 2001-2006. Ostatecznie zdjęcie to jest naniesione na budynek (najprawdopodobniej hotel), pod czas gdy sporny znak towarowy został przeznaczony do oznaczania (nanoszenia) nie tylko konkretnych towarów (np. wody mineralne). 4. Wydruk z "I." (k.129-118, 112-108, 104-100 Tl), mimo iż przedstawiają część elementów graficznych znaku towarowego to, zdaniem Kolegium, nie można uznać by był to ten sam sporny znak. Uznać można natomiast że wydruki te przedstawiają znak sporny w niezmieniającej jego charakteru formie. Mimo tego ostatniego to dowody te nie są wystarczające by uznać, iż sporny znak był używany w sposób rzeczywisty na terenie kraju dla towarów i usług dla których został przeznaczony, gdyż mogą świadczyć co najwyżej o reklamie hotelu. Hotel ten był poza tym oznaczony odmiennym znakiem (k. 125 Tl) Czerwono białym napisem "CZARNY POTOK", co jednoznacznie wskazuje, że nawet jeśli były realizowane usługi hotelarskie, to były realizowane pod innym oznaczeniem. Poza powyższym, Kolegium podniosło, że w świetle utrwalonego stanowiska orzecznictwa same wydruki z Internetu nie poparte innymi dowodami nie mogą świadczyć o rzeczywistym używaniu znaku. 5. Dowód 15 i 18 "decyzje Starosty [...] " (k. 116-114) nie przedstawia znaku towarowego, a jedynie świadczy o zatwierdzeniu projektu budowlanego. W ocenie organu, za używaniem spornego znaku towarowego w sposób rzeczywisty dla towarów i usług dla których znak został przeznaczony, nie mogą także pozostałe dowody tj. 6. Faktury VAT (k. 428-415), gdyż nie obejmują rozpoznawanego okresu 18.10.2001-18-10.2006 r. 7. Faktury VAT (k. 414-411, 409, 406, 407, 393-402, 383-389, 376-377, 352- 362337-349, 294-305, 287-290, 277-281,267-269, 255-265, ), gdyż świadczą jedynie o zakupie towarów przez uprawnionego, a więc wskazują, że był on odbiorca towarów, a nie ich sygnatariuszem, 8. Faktury VAT (k. 363-376, 307-336, 291-293, 282-286,270-274, 266, ), gdyż nie zawierają znaku towarowego spornego. Oceny tej nie zmienia nawet okoliczność zawarcia nazwy przedsiębiorstwa, gdyż jak wskazano powyżej sam hotel był oznaczony innym znakiem towarowym niż sporny. 9. Pozostałe wydruki z internetu (k. 173-254, T2) nie zawierają znaku spornego oraz nie wskazują na towary i usługi dla których zarejestrowano sporny znak. 10. Pozostałe dowody (k. 410, 408-405, 390-392, 382374-375, 351, 306, 276, 275. T2) świadczą jedynie o funkcjonowaniu P. S.A. W konsekwencji Kolegium Orzekające uznało, że żądanie wnioskodawcy stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy "Czarny Potok" [...] znaku jest zasadne. W związku z tym, iż sporny znak towarowy nie był używany w sposób rzeczywisty i poważny na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej w okresie pięciu lat po dniu wydania decyzji o udzieleniu prawa ochronnego, Kolegium Orzekające stwierdziło wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy Czarny Potok" [...] r. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie J. S.A. z siedzibą w [...], zwany dalej skarżącym, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Podniósł zarzut naruszenia materialnego poprzez: - niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 169 ust. 1 pkt. 1 pwp polegające na błędnym uznaniu istnienia interesu prawego wnioskodawcy w żądaniu stwierdzenia wygaśnięcia w odniesieniu do wszystkich towarów i usług objętych prawem ochronnym na znak towarowy nr [...] w sytuacji, gdy materiał dowodowy nie dawał podstaw do takiej konkluzji; - niewłaściwe zastosowanie przepisów art. 169 ust. 1 pkt. 1 pwp polegające na błędnym uznaniu, iż materiał dowodowy nie pozwalał na uznanie rzeczywistego używania znaku towarowego nr [...], co doprowadziło organ do wadliwej decyzji o stwierdzeniu wygaśnięcia wskazanego prawa ochronnego; - niewłaściwe zastosowanie art. 169 ust 4 pkt 1 pwp polegające na błędnym uznaniu, iż znak towarowy nr [...] nie był używany w formie nie zmieniającej jego odróżniającego charakteru; oraz naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie: - art. 7 i 77 § 1 kpa polegające na naruszeniu zasady praworządności i pominięciu szeregu istotnych okoliczności sprawy mających wpływ na rozstrzygnięcie decyzji, zwłaszcza poprzez wadliwą ocenę materiału dowodowego, co doprowadziło organ do wydania zaskarżonej decyzji; - art. 7 i 77 § 1 kpa polegające na pominięciu przez Urząd Patentowy zarzutu braku wykazania przez wnioskodawcę interesu prawnego w odniesieniu do wskazanych przez skarżącego towarów i usług; - art. 107 § 3 kpa polegające na braku prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji oraz nie odniesienia się do argumentów skarżącego prezentowanych w toku postępowania, jak też prezentowania w uzasadnieniu tez sprzecznych z końcowymi wnioskami decyzji.  W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął i szczegółowo uzasadnił podniesione zarzuty. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 169 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej Urząd Patentowy wydaje decyzję stwierdzającą wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy w przypadkach, o których mowa w ust. 1, na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny. Kwestia istnienia bądź nie interesu prawnego jest zagadnieniem procesowym, które musi zostać wyjaśnione w pierwszej kolejności. To od oceny, czy dana strona ma legitymację procesową w danej sprawie zależy potrzeba merytorycznego rozpoznania sprawy. Nie ma bowiem podstaw do rozpatrywania zarzutów podniesionych we wniosku w przypadku braku takiej legitymacji, Istnienie interesu prawnego, opartego na normie prawa materialnego, decyduje o tym, czy określony podmiot może wystąpić z wnioskiem o eliminację z obrotu prawa do znaku towarowego, zatem interes prawny pozwala określić kto może wystąpić z wnioskiem, zaś inna norma prawa materialnego określa przesłanki tej eliminacji, a więc decyduje o tym, kiedy można skutecznie wystąpić z wnioskiem. Przyjmuje się, że źródłem interesu prawnego jest norma prawa, na podstawie której w postępowaniu administracyjnym określony podmiot, w określonym stanie faktycznym, może domagać się m.in. przeprowadzenia kontroli określonego aktu w celu ochrony jego sfery praw przed naruszeniami dokonanymi tym aktem i doprowadzenia tego aktu do stanu zgodnego z prawem. Jeżeli należna przedsiębiorcy swoboda działalności gospodarczej jest zagrożona przez cudze prawo do znaku towarowego, to przedsiębiorca ten ma interes prawny do wystąpienia z wnioskiem o wyeliminowanie z obrotu tego prawa wyłącznego. Trzeba jednak zaznaczyć, że ograniczenie swobody działalności gospodarczej innych podmiotów przez prawidłowo udzielone i prawidłowo funkcjonujące prawo wyłączne stanowi istotę tego prawa i sam fakt istnienia ograniczenia swobody nie uzasadnia interesu prawnego do zakwestionowania cudzego znaku towarowego (por. wyrok NSA z dnia 6 kwietnia 2006 r. II GSK 13/06, Lex 202415). Sąd zgadza się z organem, że źródłem interesu prawnego w wystąpieniu z wnioskiem o wygaśnięcie prawa ochronnego do znaku towarowego mogą być nawet najbardziej ogólne normy prawne, z których wynika prawo do swobodnej działalności gospodarczej. Jednakże, nie oznacza to, że organ jest zwolniony z obowiązku rozważenia kwestii interesu prawnego wnioskodawcy dla każdej z tych klas, co do których wnioskodawca wnosi o wygaszenie przedmiotowego prawa ochronnego. Należy dodać, że gdy źródłem interesu prawnego jest tak ogólna norma prawna, jak norma kreująca swobodę działalności gospodarczej, wnioskodawca musi wykazać szczególne okoliczności faktyczne, które sprawiają, że to właśnie jemu cudze prawo wyłączne "przeszkadza" w realizowaniu tej swobody w sposób, który uzasadnia przyznanie mu prawa do żądania ochrony prawnej. Zatem nie wszyscy uczestnicy obrotu gospodarczego, którzy muszą respektować cudze prawo wyłączne mają interes prawny i legitymację do żądania jego eliminacji. Interes prawny do wystąpienia z żądaniem eliminacji cudzego prawa wyłącznego ma jedynie ten podmiot, którego sfera prawna doznaje ograniczenia większego niż to, które wynika z przewidzianej prawem konieczności respektowania cudzego prawa wyłącznego. Zatem, dla wykazania interesu prawnego opartego na bardzo ogólnej normie prawnej, należy wskazać okoliczności, z których wynika, że sfery prawne uprawnionego (jego prawo do znaku towarowego) i wnioskodawcy (jego prawo do swobody działalności gospodarczej) zazębiają się w szczególny sposób, który uzasadnia wystąpienie z wnioskiem o ochronę prawną polegającą na eliminacji znaku (por. np. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2010 r. II GSK 335/09). Przy badaniu interesu prawnego wnioskodawcy ocenie podlega, czy funkcjonowanie w obrocie spornego znaku towarowego we wszystkich klasach, co do których wnioskujący domaga się wygaszenia tego znaku, przeszkadza bezpośrednio, konkretnie i realnie swobodnemu prowadzeniu przez wnioskodawcę działalności gospodarczej, oraz czy sposób funkcjonowania znaku towarowego uzasadnia udzielenie ochrony prawnej wnioskodawcy, którego swobodę znak ten ogranicza. Dopiero twierdząca odpowiedź na to pytanie pozwala na dalsze badanie, czy istniały przesłanki ustawowe do stwierdzenia wygaśnięcia znaku. W rozpoznawanej sprawie wnioskujący domagał się wygaszenia prawa ochronnego do słowno-graficznego znaku towarowego Czarny Potok w określonych klasach towarów a mianowicie kl. 32, 39 i 42. Kolegium uznało, że interes prawny wnioskodawcy wyraża się gwarantowanym art. 20 i art. 22 Konstytucji RP i art. 6 u.s.d.g. prawem swobodnego prowadzenia działalności gospodarczej z tego względu, że uprawniony skierował do niego wezwanie w którym kwestionuje posługiwanie się i zakres praw wnioskodawcy do oznaczenia "Czarny potok" a następnie wytoczył powództwo przed Sądem Okręgowym w Krakowie opierając swoje roszczenia na spornym znaku towarowym. Jak wynika z akt sprawy we wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy [...] Czarny Potok wnioskodawca wskazywał jedynie, że prowadzi działalność w zakresie prowadzenia hotelu w [...], który nazwał Czarny Potok. Nie przedstawił natomiast uzasadnienia swojego interesu prawnego w zakresie innych usług i towarów objętych spornym prawem ochronnym. Sąd podziela stanowisko skarżącej, że Urząd Patentowy, uznając, że wnioskodawca posiada interes w żądaniu wygaszenia prawa ochronnego we wszystkich trzech wskazanych klasach, nie zbadał zakresu prowadzonej działalności gospodarczej przez wnioskodawcę i czy w całości pokrywa się z zakresem towarów i usług objętych prawem ochronnym nr [...] oraz nie zbadał w jakim zakresie wnioskodawca uzasadnia swój interes prawny. W konsekwencji zdaniem Sądu interes prawny wnioskodawcy nie został dostatecznie uzasadniony gdy idzie o wszystkie klasy towarowe w których zdaniem wnioskodawcy sporny znak nie był używany. Organ winien bowiem rozważyć kwestię interesu prawnego wnioskodawcy dla każdej z tych klas i w przypadku, gdyby doszedł do wniosku, że w którejkolwiek z nich interes prawny skarżącego nie występuje to winien postępowanie w tym zakresie umorzyć. Możliwość umorzenia postępowania w przypadku braku interesu prawnego po stronie wnioskodawcy była już przedmiotem analizy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który uznał, że niewykazanie przez podmiot żądający unieważnienia prawa ochronnego interesu prawnego stanowi o braku koniecznego elementu materialnego stosunku prawnego, co oznacza że nie można załatwić sprawy co do jej istoty, a więc wydać decyzji. (vide; wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 września 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 989/07). Ponadto, jak już to niejednokrotnie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w swoich orzeczeniach brak interesu prawnego po stronie podmiotu wszczynającego postępowanie stanowi o braku jednego z koniecznych elementów stosunku administracyjnoprawnego (sprawa kwalifikująca się do rozstrzygnięcia, właściwy organ do jej załatwienia i strona postępowania żądająca od organu określonego znajdującego podstawę prawna działania) tu – elementu podmiotowego, co prowadzić będzie do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego ( wyrok NSA z dnia 24 maja 2001r. sygn. akt IV SA 599/99, 21 stycznia 1999r. sygn. akt SA/Sz 1029/97 ). Brak interesu prawnego w żądaniu wygaszenia spornego prawa (stwierdzenie braku tego interesu na gruncie prawa materialnego), jeżeli takie ustalenie w którejkolwiek z klas przyjmie organ jako podstawę rozstrzygania w sprawie, stanowi kategorię procesową i bez znaczenia jest, że interesu tego wymaga norma prawa materialnego – art. 169 ust. 2 p.w.p. Na prawo procesowe składają się bowiem normy k.p.a. i te przepisy prawa materialnego, które regulują kwestie procesowe. Niezdefiniowanie pojęcia interesu prawnego na gruncie ustawy p.w.p. prowadzi do konieczności zastosowania wprost przepisu art. 28 k.p.a., a stwierdzenie, iż konkretny podmiot nie ma legitymacji procesowej musi prowadzić do rozstrzygnięcia natury wyłącznie procesowej (vide; wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 lipca 2007 r. , sygn. akt VI SA/Wa 704/06). W konsekwencji w ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie organ naruszył przepisy prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy a mianowicie art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa. Rozpoznając ponownie sprawę Urząd Patentowy uwzględni wskazane wyżej rozważania. Mając wszystkie powyższe względy na uwadze Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji orzeczenia. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił w oparciu o art. 200 p.p.s.a.