VI SA/Wa 1579/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy w przedmiocie sprostowania sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 lutego 2016 r. zapadłego w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Głównego Geodety Kraju z [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary upomnienia postanowił: z urzędu sprostować oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 lutego 2016 r. w ten sposób, że w komparycji wyroku wpisać "M.", zamiast "M.". A. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, którą Sąd wyrokiem z 23 lutego 2016 r. oddalił w całości. W sentencji wyroku w wyniku błędu redakcyjnego omyłkowo, w miejscu określającym skarżącą wpisano nazwisko "M.", zamiast "M.". W myśl art. 156 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.(, dalej p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, przy czym chodzi tu jedynie o omyłki sądu, nie zaś pomyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 października 2014 r., sygn. akt II GZ 633/14). Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania sentencji zapadłego w niej dnia 23 kutego 2016 r. wyroku, w treści której - wbrew zamierzeniom Sądu, jako nazwisko skarżącej wpisano "M." zamiast "M.". Uwzględniając powyższe Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.