VI SA/Wa 1581/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E. P. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego E. P. kwotę 420 zł (czterysta dwadzieścia złotych) powiększoną o kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i szęśćdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z 16 czerwca 2014 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1388/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W uzasadnieniu ww. orzeczenia wskazano, że skarżąca - pomimo wezwania Sądu – nie uiściła wpisu sądowego od skargi. W dniu [...] lipca 2014 r. do akt niniejszej sprawy wpłynął (złożony na urzędowym formularzu PPF) wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika (radcy prawnego lub adwokata). Po rozpoznaniu ww. wniosku, postanowieniem z 10 października 2014 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1388/14) referendarz sądowy ustanowił dla skarżącej radcę prawnego. Pismem z [...] października 2014 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała o wyznaczeniu radcy prawnego E. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. W dniu [...] listopada 2014 r. pełnomocnik skarżącej z urzędu złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z 16 czerwca 2014 r. o odrzuceniu skargi, załączając do niego sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej pełnomocnik z urzędu zawarła wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały zapłacone ani w całości ani w części. Postanowieniem z 8 grudnia 2014 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1388/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Natomiast na skutek wniesionej i sporządzonej przez pełnomocnika z urzędu skargi kasacyjnej, zaskarżone orzeczenie Sądu pierwszej instancji zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 maja 2015 r., wydanym na posiedzeniu niejawnym (sygn. akt II GSK 868/15). Po ponownym rozpoznaniu sprawy (której nadano nową sygnaturę akt: VI SA/Wa 1581/15) wyrokiem z 4 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił w całości skargę E. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Na rozprawie przed Sądem stawiła się pełnomocnik skarżącej z urzędu i wniosła o zasądzenie kosztów pomocy prawnej, oświadczając, że nie zostały one opłacone ani w całości ani w części. Zgodnie z przepisem art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady przyznawania wynagrodzenia radcy prawnemu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm. (dalej rozporządzenie). Stosownie do treści przepisu § 14 ust. 2 rozporządzenia, stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: 1) w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł; 2) w drugiej instancji: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, d) w postępowaniu zażaleniowym - 120 zł. Niniejsza sprawa mieści się w kategorii tych innych spraw, o których mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, gdyż przedmiotem zaskarżenia jest ustalenie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Ustanowiona z urzędu pełnomocnik - radca prawny E. P. reprezentowała skarżącą najpierw na etapie postępowania kasacyjnego, a następnie – po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia Sądu pierwszej instancji - przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, a zatem przed sądami administracyjnymi obu instancji. W konsekwencji na wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu skarżącej składają się następujące kwoty: • 180 zł - w myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia oraz • 240 zł – według § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Ponadto - zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia - wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej z urzędu (w łącznej kwocie 420 zł) należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o kwotę 96,60 zł. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.