VI SA/Wa 159/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] listopada 2015 r., znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia (wykonanie zjazdu indywidualnego) postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z [...] grudnia 2015 r. A.B. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] listopada 2015 r., znak: [...], w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia (wykonanie zjazdu indywidualnego). W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w którym wskazano, że okoliczności przemawiające uchyleniem zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającym ją rozstrzygnięciem uzasadniają uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania tych orzeczeń. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem z [...] stycznia 2016 r., znak: [...], odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem, warunkiem wstrzymania zaskarżonego aktu jest złożenie wniosku, który musi zawierać uzasadnione podstawy i wskazywać na konieczność jego wstrzymania z uwagi na możliwość nastąpienia negatywnych skutków wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt II OZ 1009/14). W konsekwencji przyjąć należy, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia ograniczony krąg przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie należy zauważyć, że przesłanka istnienia uzasadnionych, zdaniem skarżącego, podstaw wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji nie znalazła się wśród ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.