VI SA/Wa 1615/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-11-23
Skład orzekający: Tomasz Sałek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżącemu można przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie dotyczącej skargi na postanowienie SKO o odmowie wydania zaświadczenia?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący, którego dochód wynosi około 718 zł miesięcznie i który nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania ze względu na konieczne wydatki na utrzymanie, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, w tym zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.Stan faktyczny
Skarżący M. D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 czerwca 2010 r. dotyczące odmowy wydania zaświadczenia. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jego jedynym dochodem jest renta w wysokości 718,78 zł miesięcznie. Posiada mieszkanie o powierzchni 59 m2, z miesięczną opłatą 423 zł, oraz zobowiązanie wobec spółdzielni mieszkaniowej na kwotę 18 256 zł. Nie posiada innych oszczędności ani majątku.Rozstrzygnięcie
Postanowiono: 1. zwolnić skarżącego M. D. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego M. D. adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 7 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia p o s t a n a w i a: 1. zwolnić skarżącego M. D. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego M. D. adwokata.
M. D. (dalej jako skarżący) wniósł na urzędowym formularzu wniosek
o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.
Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe. Jedynym źródłem dochodów skarżącego jest renta w wysokości 718 zł 78 gr. miesięcznie. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 59 m2. Miesięczna opłata za mieszkanie wynosi 423 zł (w tym opłata za energię elektryczną w kwocie ok. 50 zł. miesięcznie). Skarżący przedstawił także wyciąg z rachunku bankowego, z którego wynika, iż dysponował na nim kwotą w wysokości 62 zł., przy czym podał w formularzu, iż na rachunku posiada 226 zł. Na skarżącym ciąży także zobowiązanie wobec spółdzielni mieszkaniowej w wysokości wynoszącej 18 256 zł związane z pokryciem kosztu wykonanej termomodernizacji budynku. Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu wynika ponadto, iż nie posiada on poza mieszkaniem żadnego majątku, jak też oszczędności.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba
ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2
października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W niniejszej sprawie zauważyć należy, iż uzyskiwany przez skarżącego dochód w kwocie ok. 718 zł., przy uwzględnieniu koniecznych dla utrzymania wydatków, nie
pozwala mu na poczynienie oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia
kosztów postępowania sądowego. Nie sposób bowiem oczekiwać czynienia oszczędności od osoby, której dochody wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych (tak też w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22
grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 890/04). Tym samym uznać należy, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania a w konsekwencji zasadnym będzie przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2
pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło