VI SA/Wa 1621/21
WyrokWSA w Warszawie2021-11-18
Skład orzekający: Danuta Szydłowska, Barbara Kołodziejczak-Osetek, Pamela Kuraś-Dębecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Urząd Patentowy prawidłowo oddalił wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "ZOSIA GOSPOSIA" z uwagi na podobieństwo do wcześniejszego znaku "ZOSIA SAMOSIA", uwzględniając zarzut nieużywania znaku wcześniejszego oraz dokonując porównania towarów i usług?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego, uznając, że organ błędnie zastosował przepisy dotyczące zarzutu nieużywania znaku towarowego oraz wadliwie przeprowadził porównanie towarów i usług. W szczególności, sąd wskazał na nieprawidłowe zastosowanie art. 166 Prawa własności przemysłowej w brzmieniu obowiązującym po nowelizacji, podczas gdy zastosowanie powinno mieć brzmienie sprzed nowelizacji. Ponadto, organ nieprawidłowo ograniczył porównanie towarów do tych, dla których wykazano ich używanie, oraz nie uwzględnił wszystkich istotnych czynników przy ocenie podobieństwa towarów i usług.Stan faktyczny
Wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy "ZOSIA GOSPOSIA" został złożony przez J. S.A. z powodu podobieństwa do wcześniejszego znaku "ZOSIA SAMOSIA" i naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej. Urząd Patentowy RP oddalił wniosek, uznając brak podstaw do unieważnienia. Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym błędne zastosowanie art. 166 P.w.p. oraz wadliwe porównanie towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za zasadną.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Urzędu Patentowego RP.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (spr.) Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Protokolant spec. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2021 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej [...] S.A. z siedzibą w [...] kwotę 2217 (dwa tysiące dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W dniu 9 kwietnia 2018 roku do Urzędu Patentowego RP ("UP, "Urząd Patentowy", "Kolegium " lub "Kolegium Orzekające" lub "Organ") wpłynął wniosek J. S.A. z siedzibą w K. ("Wnioskodawca", Skarżący" lub Strona") o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy ZOSIA GOSPOSIA o nr [...], do którego uprawniony jest M. N. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą P. z siedzibą w C. ("Uprawniony", "Uczestnik").
Wnioskodawca podniósł, że przedmiotowe prawo ochronne wydane zostało z naruszeniem art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej (dalej p.w.p.) i w zakresie zarzucanego podobieństwa i naruszenia ww. przepisu wnioskodawca wskazał, że jest uprawniony do znaku towarowego ZOSIA SAMOSIA o nr [...], który jest przeznaczony do oznaczania: towarów w klasach 16 i 21.
Przedstawił stan faktyczny, dotyczący udzielenia prawa wyłącznego na sporny znak towarowy i podniesiony zarzut podobieństwa w oparciu o przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r., nr 119, poz. 1117 ze zm.) dalej "p.w.p." lub "ustawa -Prawo własności przemysłowej". Wnioskodawca stwierdził, że porównywane towary są w części identyczne, a w części wysoce podobne do towarów chronionych znakiem wcześniejszym.
Ponadto Wnioskodawca stwierdził, że usługi z klasy 35 chronione spornym znakiem towarowym są bardzo podobne do wszystkich towarów, dla których został zarejestrowany znak wnioskodawcy. W szczególności, odniósł się do usług "zgrupowania na rzecz osób trzecich różnych towarów (...)", które, zdaniem wnioskodawcy, ze względu na ogólne sformułowanie "różnych towarów" zawiera także wszystkie towary oznaczane znakiem wcześniejszym, stąd należy je uznać za identyczne. Usługi ze znaku późniejszego mogą być oferowane w miejscach, w których mogą być sprzedawane towary wnioskodawcy, są więc względem siebie komplementarne. W zakresie oceny podobieństwa samych oznaczeń, wnioskodawca stwierdził, że znaki: sporny, słowno-graficzny ZOSIA GOSPOSIA i znak wcześniejszy, słowny ZOSIA SAMOSIA są bardzo podobne. Podkreślił, że zbieżny element "ZOSIA" posiada wysoką zdolność odróżniającą, nie kojarzy się z towarami kuchennymi, ani nie wskazuje na cechy takich towarów i jest wysoce fantazyjny. Natomiast element "GOSPOSIA" w znaku spornym posiada dość niską zdolność odróżniającą, wnioskodawca odwołał się do słownikowego znaczenia słowa gosposia i stwierdził, że wyraz ten w odniesieniu do artykułów kuchennych oraz gospodarstwa domowego ma niewielką zdolność odróżniającą. Oceniając płaszczyznę wizualną, wnioskodawca podkreślił istnienie w znakach zbieżnego elementu, tj. słowa "ZOSIA", które zostało zestawione zarówno w znaku wcześniejszym jak i spornym z rzeczownikiem SAMOSIA/GOSPOSIA, przy czym ostanie cztery litery w tych słowach są identyczne "-osia", w ten sposób zbieżność elementów jest podstawowym źródłem ich podobieństwa. Wnioskodawca stwierdził, że obecność elementu graficznego w postaci wizerunku kobiety jest nieistotna, jako że przeciętny konsument będzie odczytywał element graficzny wyłącznie jako element dekoracyjny, a sam element graficzny jest służebny wobec elementów słownych. Zdaniem wnioskodawcy, przeciętny konsument będzie odbierał element graficzny łącznie z elementami słownymi, a więc wizerunek kobiety będzie podkreślał znaczenie koncepcyjne warstwy słownej i będzie się kojarzył z pozytywnym wizerunkiem kobiety będącej gospodynią domu. W płaszczyźnie fonetycznej, zdaniem wnioskodawcy, znaki zostaną odczytane przez odbiorcę poprzez najbardziej element dystynktywny, a więc znaki należy odczytać ZOSIA SAMOSIA/ZOSIA GOSPOSIA. Oceniane wyrażenia składają się z dwóch słów - imienia żeńskiego oraz rzeczownika, znaki mają identyczną liczbę sylab - pięć. Pierwszy element ocenianych znaków jest identyczny "ZOSIA" zostanie wypowiedziany tak samo, natomiast drugie słowa są podobnie, ponieważ różnią się tylko trzema pierwszymi literami "GOS-"/"SAM-", po których są cztery identyczne litery "-OSIA". Zatem znaki są bardzo podobne w warstwie fonetycznej. W płaszczyźnie znaczeniowej, w ocenie wnioskodawcy, znaki wskazują na osobę, kobietę o imieniu ZOSIA, a dodatkowe elementy graficzne w spornym znaku podkreślają semantyczną treść znaku, kojarzące się z pozytywnym wizerunkiem gospodyni domowej. Powyższe elementy wskazują, zdaniem wnioskodawcy, o podobieństwie znaczeniowym przeciwstawionych znaków towarowych. Wobec powyższego, wykazane podobieństwo w trzech płaszczyznach, w tym, wysokie podobieństwo znaczeniowe, sprawia, że oceniane znaki są podobne w stopniu wysokim. Oceniając ryzyko wprowadzenia w błąd, wnioskodawca stwierdził, że identyczność lub wysoki stopień podobieństwa towarów oraz usług oraz wykazane podobieństwo przeciwstawionych znaków towarowych może prowadzić u przeciętnego odbiorcy do przekonania, że oznaczane znakiem późniejszym towary i usługi pochodzą z przedsiębiorstwa wnioskodawcy lub z przedsiębiorstwa ekonomicznie z nim powiązanego. Znak wnioskodawcy jest wysoce fantazyjny w odniesieniu do towarów dla oznaczania których został przeznaczony, a niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd polega na przejęciu przez znak późniejszy najbardziej odróżniającego elementu znaku wcześniejszego, tj. elementu "ZOSIA" (akta, tom 1, k. 29-4).
W piśmie z dnia 28 maja 2018 r. Uprawniony wniósł o oddalenie wniosku w całości. W uzasadnieniu podniósł, że przedmiotowy wniosek należy traktować jako spóźniony, ponieważ zgodnie z art. 165 ust. 1 pkt 1 p.w.p. z wnioskiem o unieważnienie prawa ochronnego nie można wystąpić z powodu kolizji z wcześniejszym znakiem (...), jeżeli przez okres pięciu kolejnych lat używania zarejestrowanego znaku wnioskodawca będąc tego świadomym jego używania, nie sprzeciwiał się temu. W niniejszej sprawie, zdaniem uprawnionego, znak towarowy ZOSIA GOSPOSIA o nr [...] został zgłoszony w dniu [...] sierpnia 2010 r., informacja o udzielonym prawie została opublikowana w dniu 31 maja 2012 r., w WUP-ie nr [...], a od tego dnia do dnia 9 kwietnia 2018 r., tj. wniesienia wniosku o unieważnienie, minęło prawie sześć lat. Uprawniony stwierdził, że znak towarowy ZOSIA GOSPOSIA o nr [...] przez cały czas był używany w obrocie gospodarczym.
Ponadto, Uprawniony nie zgodził się z zarzutem Wnioskodawcy i stwierdził, że nie ma możliwości pomylenia znaków przez odbiorców, znaki są inne oraz są przeznaczone do opatrywania innych towarów przeznaczonych dla innych grup konsumenckich. Brak podobieństwa wynika z różnic dotyczących samych oznaczeń jak i różnic w zakresie towarów. Następnie dokonał oceny podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych w świetle art 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. oraz w oparciu o ustalone przez orzecznictwo zasady. W zakresie podobieństwa towarów i usług, Uprawniony stwierdził brak kolizji w dla towarów w klasie 21 (znak wcześniejszy i znak sporny), dla usług 35 (znak sporny) oraz dla towarów w klasie 16 (znak wcześniejszy). Zdaniem uprawnionego, zakres ochrony spornego znaku towarowego obejmuje konkretne towary, jednoznacznie określone, nieznajdujące odpowiednika w przeciwstawionym zakresie ochrony znaku wcześniejszego. W ten sposób, w ocenie Uprawnionego, oznaczanie spornym znakiem konkretnego towaru z klasy 21 nie daje Wnioskodawcy podstaw żądania unieważnienia ochrony znaku towarowego konkurenta w zakresie niewchodzących w konflikt towarów i usług.
Uprawniony analizując przeciwstawione oznaczenia stwierdził, że użyte w znakach imię kobiece jest często i zwyczajowo używane w różnych dziedzinach handlu, a więc element słowny "ZOSIA" nie ma charakteru odróżniającego, a więc nie można uznać, że element ten dominuje w znaku wcześniejszym. Zdaniem uprawnionego, to elementy słowne "SAMOSIA" i "GOSPOSIA" są odróżniające, a to powoduje, że znaki nie są podobne. Wobec powyższych stwierdzeń uprawniony przyjął, że podobieństwo w zakresie elementów słabych nie może prowadzić do efektywnej ochrony oznaczeń, tym samym słabość elementów skutkuje węższą ochroną znaku wcześniejszego. W tym kontekście uprawniony powołał się na orzeczenia sądów administracyjnych w sprawie znaków DZIDZIUŚ vs CLEANIC DZIDZIUŚ oraz PRENATAL vs VITRUM PRENATAL. Podkreślił, że sytuacji wykazania niskiego poziomu zdolności odróżniającej elementu słownego "ZOSIA" znaczenie mają różnice przeciwstawionych znaków towarowych. Na potwierdzenie, uprawniony powołał również orzecznictwo dotyczące oceny podobieństwa przy zbieżności jednego z elementu użytego w ocenianych znakach. W ocenie Uprawnionego, w znaku spornym istnieje dostatecznie dużo różnic w płaszczyźnie znaczeniowej i fonetycznej, ponieważ sporny znak towary składa się z drugiego elementu słownego "GOSPOSIA", który wpływa na odmienność znaków.
Pismem z dnia 24 września 2019 r., Uprawniony wniósł o przedłożenie przez Wnioskodawcę dowodów na okoliczność, iż w okresie pięciu lat poprzedzających datę wniosku o unieważnienie wcześniejszy znak towarowy ZOSIA SAMOSIA o nr [...] był używany w rozumieniu art. 169 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 p.w.p w odniesieniu do towarów, dla których został zarejestrowany w zakresie w jakim towary te stanowią podstawę wniosku o unieważnienie prawa na znak towarowy ZOSIA GOSPOSIA o nr [...] (akta, tom I, k. 101).
Podczas rozprawy w dniu [...] września 2020 r., Wnioskodawca poinformował, że ugodowe zakończenie sporu jest niemożliwe i wniósł o rozstrzygnięcie w sprawie. Stwierdził, że posiada dowody na używanie znaku przeciwstawionego znaku ZOSIA SAMOSIA, nie składał ich ze względu na możliwość ugody. Przedłożył pismo procesowe, w którym stwierdził, że wniesienie wniosku o wykazanie używania znaku wcześniejszego na podstawie art. 166 p.w.p. jest dopuszczalne wyłącznie z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia zatem, w sytuacji, gdy wniosek o unieważnienie został wniesiony w dniu 9 kwietnia 2018 r., a uprawniony zażądał wykazania używania znaku w dniu 9 września 2019 r., to wniosek uprawnionego nie znajduje podstaw w świetle ww. przepisu. Wnioskodawca wypowiedział się również co do kwestii zastosowania art. 165 ust.1pkt 1 p.w.p., na który powołał się uprawniony i stwierdził, że z treści tego przepisu wynika, że z wnioskiem nie można wystąpić jeżeli spełnione są kumulatywnie dwie przesłanki - zarejestrowany znak jest używany przez pięć kolejnych lat i Wnioskodawca będąc świadomym używania takiego znaku nie sprzeciwiał się temu, co powinien wykazać uprawniony by uniemożliwić wniesienie takiego wniosku. Zdaniem Wnioskodawcy, Uprawniony w ogóle nie wykazał używania znaku o nr [...] w związku z czym, dalsza analiza przesłanek z art. 165 ust. 1 pkt 1 p.w.p. jest bezprzedmiotowa. W dalszej części Wnioskodawca ponowił argumentację w zakresie postawionego zarzutu podobieństwa, a także przedstawił replikę wobec stanowiska uprawnionego zaprezentowanego w piśmie z dnia 28 maja 2018 r. Uprawniony podtrzymał wniosek o oddalenie żądania wnioskodawcy oraz na podstawie art. 166 p.w.p podniósł zarzut nieużywania znaku towarowego ZOSIA SAMOSIA w świetle aktualnie obowiązujących przepisów p.w.p., w szczególności art. 317 (akta, tom I, k. 130 -122)
Wnioskodawca przy piśmie z dnia 9 października 2020 r. przedłożył do akt sprawy materiał dowodowy potwierdzający, jego zdaniem, rzeczywiste używanie znaku towarowego ZOSIA SAMOSIA o nr [...] i wniósł o oddalenie zarzutu nieużywania tego znaku towarowego. Ponadto, w piśmie procesowym wnioskodawca wniósł o wyłączenie jawności w doniesieniu do informacji zawartych w załączniku nr 4, w zakresie w jakim informacje te mogłyby zostać wykorzystane w treści uzasadnienia decyzji Urzędu Patentowego wydanej w tej sprawie. Odniósł się do kwestii dopuszczalności żądania wykazania używania znaku towarowego ZOSIA SAMOSIA, wyjaśnił, że materiał dowodowy odnosi się do okresu od dnia 9 kwietnia 2013 r. do dnia 8 kwietnia 2018 r. czyli pięć lat wstecz, od dnia wniesienia wniosku o unieważnienie prawa na znak towarowy ZOSIA GOSPOSIA o nr [...].
Pismem z dnia 3 listopada 2020 r., Wnioskodawca załączył do akt sprawy dodatkowy materiał dowodowy na okoliczność używania znaku, do którego jest uprawniony (akta, tom III, k. 420 - 417).
Decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r., Urząd Patentowy RP oddalił wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy ZOSIA GOSPOSIA o nr [...] udzielonego na rzecz M. N. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą P. z siedzibą w C.
W uzasadnieniu decyzji Organ wyjaśnił, że wniosek o unieważnienie znaku towarowego o nr [...], został wniesiony w dniu 9 kwietnia 2018 r., a więc ponad pięć lat od dnia zarejestrowania spornego znaku przez Urząd Patentowy, co miało miejsce w dniu 7 października 2010 r. W ocenie Organu w świetle art. 165 ust. 1 pkt 1 p.w.p., Uprawniony powinien wykazać, iż używanie przez co najmniej pięć lat od rejestracji spornego znaku towarowego nie spotkało się ze sprzeciwem wnioskodawcy. Tymczasem takich dowodów w sprawie brak, a uprawniony ograniczył swój zarzut jedynie do stwierdzenia o używaniu spornego znaku towarowego i o spóźnionym wniosku o unieważnienie (pismo z dnia 28 maja 2018 r., akta, tom I, k. 46 - 36), zatem zarzut złożenia wniosku z przekroczeniem 5 letniego terminu o którym mowa w art.165 ust.1 pkt 1 p.w.p. uznano za bezzasadny.
Odnosząc się do podniesionego przez uprawnionego zarzutu wykazania używania wcześniejszego znaku wnioskodawcy w okresie poprzedzającym pięć lat od dnia wniesienia wniosku o unieważnienie prawa na znak towarowy uprawnionego, co wynika z pisma z dnia 24 września 2019 r. (akta, tom I, k. 101) oraz stwierdzenia zawartego w protokole z rozprawy w dniu [...] września 2020 r. (akta, tom III, k. 426 - 424)., Kolegium stwierdziło, że przedstawione przez wnioskodawcę materiały poddają się ocenie na okoliczność wykazania używania wcześniejszego znaku towarowego i uwzględniło, że wnioskodawca nie jest producentem towarów na które nakładany jest znak ZOSIA SAMOSIA. W analizowanym zakresie, za potwierdzone należy przyjąć, że wnioskodawca wprowadzał do obrotu towary ze znakiem ZOSIA SAMOSIA, towary te były wprowadzane w masowych ilościach do obrotu przez co najmniej pięć lat przed wniesieniem wniosku o unieważnienie znaku o nr [...]. Wnioskodawca jest podmiotem profesjonalnie działającym podmiotem działającym w handlu.
W ocenie Kolegium, przedstawione przez Wnioskodawcę dowody należało ocenić w odniesieniu do zakresu ochrony znaku wnioskodawcy, określonego w wykazie towarów znaku towarowego ZOSIA SAMOSIA o nr [...], a więc towarów w klasach 16 i 21: opakowania papierowe, papier, woreczki foliowe (kim 16), pojemniki do użytku w gospodarstwie domowym nie z metali szlachetnych, kosze na śmieci, foremki do lodu, talerze papierowe, kubki z papieru, gąbki do czyszczenia dla celów domowych, ściereczki do czyszczenia, wycierania i odkurzania (kim 21).
W związku z powyższym, następujące kategorie towarów wykazane w ocenianym materiale dowodowym należą do towarów objętych zakresem ochrony znaku ZOSIA SAMOSIA o nr [...]: filtry do kawy i herbaty, torebki (woreczki) do pieczenia (aluminiowe lub papierowe), torebki śniadaniowe, papier śniadaniowy, rękawy do pieczenia, papier do pieczenia, woreczki do lodu, folia spożywcza, woreczki, ścierki, zmywaki, czyściki. Zatem, dla towarów takich jak; pojemniki do użytku w gospodarstwie domowym nie z metali szlachetnych, talerzy papierowych, kubków z papieru, używanie nie zostało wykazane, konsekwentnie więc towary te nie mogą stanowić podstawy dla podniesienia zarzutu podobieństwa spornego znaku do wcześniejszego znaku wnioskodawcy. W rozpatrywanym aspekcie sprawy podstawą dla powyższych ustaleń było porównanie zakresu towarów objętych ochroną znaku o nr [...] oraz towarów wprowadzanych do obrotu z oznaczeniem ZOSIA SAMOSIA przy uwzględnieniu charakteru, natury, przeznaczenia oraz surowców z których wykonano porównywane towary. Wobec powyższego za prawidłowe należy przyjąć, że wnioskodawca używał wcześniejszego znaku towarowego ZOSIA SAMOSIA o nr [...] dla następujących towarów z klasy 21: ściereczki, zmywaki, gąbki do czyszczenia, a w klasie 16: opakowania papierowe i papier. Zgodnie zaś z ww. art. 166 ust. 1 p.w.p. rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku należy ocenić dla towarów objętych rejestracją, w zakresie, w jakim stanowią one podstawę wniosku o unieważnienie. Stąd, towary z klasy 16 chronione wcześniejszym znakiem towarowym wnioskodawcy nie mogą stanowić skutecznego przeciwstawienia, skoro sporny znak towarowy nie jest zarejestrowany dla towarów z ww. klasy 16. W ten sposób zakres zarzucanego podobieństwa spornego znaku towarowego ZOSIA GOSPOSIA dotyczyć będzie towarów z klasy 21 oznaczanych wcześniejszym znakiem ZOSIA SAMOSIA.
Następnie, Kolegium oceniło podniesiony przez wnioskodawcę zarzut podobieństwa wynikający z naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.
Organ wskazał, że zakres towarów znaku towarowego wnioskodawcy ZOSIA SAMOSIA o nr [...], dla których wykazano używanie, dotyczy w klasie 21: ściereczek, zmywaków, gąbek do czyszczenia, a sporny znak towarowy ZOSIA GOSPOSIA o nr [...] obejmuje ochroną towary z klasy 21 i 35 klasyfikacji nicejskiej, tj. przybory kuchenne i gospodarstwa domowego oraz pojemniki nie ze metali szlachetnych i nie pokrywane nimi; grzebienie, gąbki, gąbki do celów domowych, gąbki toaletowe, do mycia naczyń, gąbki do mycia samochodów, zmywaki, druciaki do gospodarstwa domowego, ircha do czyszczenia, miotły, miotełki do usuwania kurzu z mebli, mopy, kije do mioteł i mopów, ściereczki do czyszczenia, ściereczki do wycierania kurzu, ścierki, ścierki i ściereczki z mikrofibry, ścierki z mikrowłókna, mikrowłókniny do czyszczenia i polerowania różnych powierzchni, ścierki do mycia podłóg, szmatki do czyszczenia, wiadra, zmiotki, szufelki do zbierania okruchów (kim 21); usługi agencji importowo - eksportowej, usługi pośrednictwa handlowego na rzecz firm krajowych i zagranicznych; zgrupowanie na rzecz osób trzecich różnych towarów pozwalające nabywcy wygodnie je oglądać i kupować w hurtowniach, sklepach i na stronie internetowej wyspecjalizowanej w sprzedaży przyborów kuchennych i gospodarstwa domowego, sprzętów i artykułów do mycia sprzątania; usługi marketingowe; usługi reklamowe i promocyjne, dystrybucja materiałów reklamowych, próbek i wzorów wyrobów; organizacja pokazów, targów, wystaw w celach handlowych lub reklamowych; doradztwo i pomoc w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej; usługi badania rynku (kim 35).
Kolegium Orzekające stwierdziło, że w zakresie podobieństwa towarów to chronione spornym znakiem towarowym o nr [...], gąbki do celów domowych, do mycia naczyń, samochodów, zmywaki, ściereczki do czyszczenia, wycierania kurzu, ściereczki z mikrofibry, mikrowłókna, do czyszczenia, polerowania różnych powierzchni, do mycia podłóg, szmatki do czyszczenia są podobne do towarów objętych prawem wcześniejszym o nr [...], to jest do ściereczek i zmywaków, gąbek do czyszczenia i wycierania. Wykazane podobieństwo wynika z identycznego przeznaczenia, natury i sposobu użycia oznaczanych w ten sposób towarów, są to bowiem powszechnie używane w gospodarstwie domowym artykuły, służące do utrzymania czystości w domu jak i np. auta. W pozostałym zakresie towarów z klasy 21, tj.: przyborów kuchennych i gospodarstwa domowego oraz pojemników nie ze metali szlachetnych i nie pokrywanych nimi; grzebieni, druciaków do gospodarstwa domowego, irchy do czyszczenia, mioteł, mopów, kijów do mioteł i mopów, wiader, zmiotek, szufelek do zbierania okruchów, w ocenie Kolegium podobieństwa brak. Powyższe towary mimo, iż należą do szeroko ujmowanych artykułów gospodarstwa domowego, to jednak są wytworzone z innych materiałów jak np. druciaki, ircha, plastik, metal (wiadra, szufelki) służą do utrzymywania czystości, ale nie w taki sposób jak za pomocą ściereczek, zmywaków, nie są to zatem artykuły konkurencyjne.
W ocenie Organu o podobieństwie należy stwierdzić w odniesieniu do części usług z klasy 35 chronionych spornym znakiem towarowym, tj. usług w zakresie zgrupowania na rzecz osób trzecich różnych towarów pozwalające nabywcy wygodnie je oglądać i kupować w hurtowniach, sklepach i na stronie internetowej wyspecjalizowanej w sprzedaży przyborów kuchennych i gospodarstwa domowego, sprzętów i artykułów do mycia i sprzątania, ze względu na uzupełniający charakter usług, które są podobne do towarów z klasy 21 - ściereczek, zmywaków, gąbek do czyszczenia jako towarów należących do grupy artykułów do mycia i sprzątania objętych ww. usługą sprzedaży znaku spornego. W pozostałym zakresie usług z klasy 35 brak jest podobieństwa. Trudno bowiem przyjąć, że pomiędzy usługami z wykazu spornego znaku towarowego ZOSIA GOSPOSIA, tj.: usługami agencji importowo - eksportowej, usługami pośrednictwa handlowego na rzecz firm krajowych i zagranicznych, usługami marketingowe; usługami reklamowe i promocyjne, dystrybucji materiałów reklamowych, próbek i wzorów wyrobów; organizacji pokazów, targów, wystaw w celach handlowych lub reklamowych; doradztwa i pomocy w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej; usługami badania rynku istnieje podobieństwo do towarów z klasy 21, w której sklasyfikowane są, ręczne przybory i narzędzia używane w gospodarstwie domowym i kuchni, jak również przybory toaletowe, wyroby szklane, artykuły porcelanowe, przybory i pojemniki używane w gospodarstwie domowym i w kuchni. W ocenie Kolegium Orzekającego, powyższe usługi objęte ochroną znaku spornego nie wskazują również na relacje o charakterze komplementarności lub konkurencyjności z towarami oznaczanymi znakiem ZOSIA SAMOSIA.
Zatem, w ocenianym aspekcie sprawy Kolegium Orzekające stwierdziło o istniejącym podobieństwie spornego znaku towarowego ZOSIA GOSPOSIA o nr [...], w zakresie części towarów z klasy 21 oraz komplementarnym podobieństwie usług sprzedaży ujętych w klasie 35 wobec zakresu towarów objętych ochroną znaku wcześniejszego ZOSIA SAMOSIA o nr [....
Po przeprowadzonym postępowaniu dowodowym na okoliczność podobieństwa znaków, Kolegium nie podzieliło stanowiska wnioskodawcy o istniejącym podobieństwie spornego znaku ZOSIA GOSPOSIA o nr [...] do znaku, na który powołał się wnioskodawca ZOSIA SAMOSIA o nr [...]. Wprawdzie w znakach użyto identycznego słowa, tj. "ZOSIA", niemniej, w ocenie Kolegium, znaki oceniane jako całość różnią się jednak w takim stopniu, że wywołują odmienne ogólne wrażenie. Twierdzenia i argumenty wnioskodawcy w zakresie podobieństwa znaków towarowych, a także przeprowadzona ocena oznaczeń nie może być zaakceptowana. W zakresie oceny podobieństwa towarów i usług, to podniesiony, na podstawie art. 166 ust. 1 p.w.p., przez uprawnionego zarzut wykazania używania wcześniejszego znaku ZOSIA SAMOSIA przez wnioskodawcę i ustalenia w tym zakresie ograniczyły ocenę podobieństwa do towarów z klasy 21, tj. ściereczek, zmywaków, gąbek do czyszczenia, stąd ocena podobieństwa w powyższym zakresie doprowadziła do wniosku o istniejącym podobieństwie części towarów z klasy 21 i części usług z klasy 35 znaku spornego o nr [...]. Wobec powyższego, Kolegium Orzekające stwierdziło, iż zarzuty niespełnienia warunków udzielenia prawa ochronnego na sporny znak towarowy ZOSIA GOSPOSIA o nr [...] przewidzianych w art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej nie zostały potwierdzone, zatem wniosek należało oddalić.
Z powyższą decyzją Urzędu Patentowego nie zgodził się Wnioskodawca i zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając Organowi:
I. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325,) dalej: p.p.s.a., a mianowicie naruszenie art. 166 ust. 1 p.w.p. w zw. z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej ("ustawa zmieniająca") poprzez błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie Uczestnik postępowania mógł podnieść zarzut nieużywania wcześniejszego znaku towarowego "ZOSIA SAMOSIA" [...] na podstawie art. 166 ust. 1 p.w.p., podczas gdy wykładnia art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej prowadzi do wniosku, że Uczestnik postępowania mógł podnieść zarzut nieużywania znaku towarowego tylko łącznie z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy, co w konsekwencji doprowadziło do porównania towarów i usług pod znakiem późniejszym wyłącznie z tymi towarami pod znakiem wcześniejszym w odniesieniu do których, zdaniem Urzędu Patentowego, zostało wykazane rzeczywiste używanie tego znaku, co z kolei skutkowało przyjęciem, że część towarów w klasie 21 oraz część usług w klasie 35 dla których zarejestrowany został sporny znak towarowy "ZOSIA GOSPOSIA" [....] jest niepodobna do towarów objętych rejestracją wcześniejszego znaku towarowego.
II. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a.), a mianowicie naruszenie art. 7, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735) dalej- "k.p.a." poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, błędne ustalenia faktyczne, dowolną ocenę materiału dowodowego oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób, który nie spełnia wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnej w zakresie, w jakim Urząd Patentowy stwierdził, że rzeczywiste używanie wcześniejszego znaku towarowego "ZOSIA SAMOSIA" [...] zostało wykazane wyłącznie w odniesieniu do następujących towarów w klasie 16: "opakowania papierowe i papier" oraz następujących towarów w klasie 21: "ściereczki, zmywaki, gąbki do czyszczenia", podczas gdy Skarżący wykazał rzeczywiste używanie tego znaku w odniesieniu do następujących towarów w klasie 16: "opakowania papierowe, papier, woreczki foliowe" oraz następujących towarów w klasie 21: "pojemniki do użytku w gospodarstwie domowym nie z metali szlachetnych, foremki do lodu, gąbki do czyszczenia dla celów domowych, ściereczki do czyszczenia, wycierania i odkurzania", co doprowadziło do porównania towarów i usług dla których został zarejestrowany sporny znak towarowy "ZOSIA GOSPOSIA" [...] jedynie z częścią towarów dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy "ZOSIA SAMOSIA" [...], co z kolei skutkowało przyjęciem, że część towarów w klasie 21 oraz część usług w klasie 35 dla których zarejestrowany został sporny znak towarowy "ZOSIA GOSPOSIA" [...] jest niepodobna do towarów objętych rejestracją wcześniejszego znaku towarowego.
III. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., a mianowicie naruszenie art. 7, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 k.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, błędne ustalenia faktyczne, dowolną ocenę materiału dowodowego oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób, który nie spełnia wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnej:
- w zakresie, w jakim Urząd Patentowy stwierdził, że następujące towary w klasie 21: "przybory kuchenne i gospodarstwa domowego oraz pojemniki nie z metali szlachetnych i nie pokrywane nimi; grzebienie, druciaki dla gospodarstwa domowego, ircha do czyszczenia, miotły, mopy, kije do mioteł i mopów, wiadra, zmiotki, szufelki do zbierania okruchów" oraz następujące usługi w klasie 35: "usługi agencji importowo - eksportowej, usługi pośrednictwa handlowego na rzecz firm krajowych i zagranicznych; usługi marketingowe; usługi reklamowe i promocyjne, dystrybucja materiałów reklamowych, próbek i wzorów wyrobów; organizacja pokazów, targów i wystaw w celach handlowych lub reklamowych; doradztwo i pomoc w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej; usługi badania rynku" dla których został zarejestrowany sporny znak towarowy "ZOSIA GOSPOSIA" [...] są niepodobne do towarów objętych rejestracją wcześniejszego znaku towarowego "ZOSIA SAMOSIA" [...];
- w zakresie, w jakim Urząd Patentowy nie przeprowadził porównania następujących towarów w klasie 21: "gąbki, gąbki toaletowe, miotełki do usuwania kurzu z mebli, ścierki" objętych ochroną późniejszego znaku towarowego "ZOSIA GOSPOSIA" [...] z towarami objętymi ochroną wcześniejszego znaku towarowego.
IV. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., a mianowicie naruszenie art. 166 ust. 1 p.w.p. poprzez błędne przyjęcie, że art. 166 ust. 1 p.w.p. stanowi podstawę do przyjęcia, że towary w klasie 16 objęte ochroną wcześniejszego znaku towarowego Skarżącego dla których zostało wykazane rzeczywiste używanie tego znaku nie mogą stanowić skutecznego przeciwstawienia, skoro późniejszy znak towarowy nie jest zarejestrowany dla towarów w klasie 16, podczas gdy z treści tego przepisu wynika, że uprawniony do znaku wcześniejszego jest obowiązany, na zarzut uprawnionego do późniejszego znaku towarowego, przedstawić dowód na to, że wcześniejszy znak towarowy był używany w odniesieniu do towarów, dla których został zarejestrowany i w zakresie, w jakim stanowią one podstawę wniosku o unieważnienie, co oznacza, że przepis ten nie stanowi podstawy do ograniczenia porównania towarów i usług wyłącznie do tych towarów i usług pod znakiem wcześniejszym, które objęte są tą samą klasą Klasyfikacji Nicejskiej, co towary i usługi pod znakiem późniejszym, lecz w powiązaniu z art. 166 ust. 4 p.w.p. uzasadnia porównanie przeciwstawionych towarów i usług z uwzględnieniem tylko tych towarów i usług objętych ochroną znaku wcześniejszego, które stanowią podstawę wniosku o unieważnienie i dla których wykazane zostało rzeczywiste używanie tego znaku. Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem gdyby Urząd Patentowy porównał towary i usługi objęte ochroną znaku późniejszego również z towarami w klasie 16 objętymi ochroną znaku wcześniejszego, mógłby dojść do innego wniosku w zakresie identyczności lub podobieństwa porównywanych towarów i usług.
V. Naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., a mianowicie naruszenie art. 7, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 k.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, błędne ustalenia faktyczne, dowolną ocenę materiału dowodowego oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób, który nie spełnia wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnej w zakresie, w jakim Urząd Patentowy stwierdził, że sporny znak towarowy "ZOSIA GOSPOSIA" [...] jest niepodobny do wcześniejszego znaku towarowego "ZOSIA SAMOSIA" [...], co skutkowało oddaleniem wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak towarowy "ZOSIA GOSPOSIA" [...] w całości.
VI. Naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), a mianowicie naruszenie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. polegające na pominięciu i niewłaściwym zastosowaniu kryteriów oceny identyczności i podobieństwa towarów i usług, co skutkowało błędnym uznaniem, że następujące towary w klasie 21: "przybory kuchenne i gospodarstwa domowego oraz pojemniki nie z metali szlachetnych i nie pokrywane nimi; grzebienie, druciaki dla gospodarstwa domowego, ircha do czyszczenia, miotły, mopy, kije do mioteł i mopów, wiadra, zmiotki, szufelki do zbierania okruchów" oraz następujące usługi w klasie 35: "usługi agencji importowo - eksportowej, usługi pośrednictwa handlowego na rzecz firm krajowych i zagranicznych; usługi marketingowe; usługi reklamowe i promocyjne, dystrybucja materiałów reklamowych, próbek i wzorów wyrobów; organizacja pokazów, targów i wystaw w celach handlowych lub reklamowych; doradztwo i pomoc w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej; usługi badania rynku" objęte ochroną znaku "ZOSIA GOSPOSIA" [...] są niepodobne do towarów objętych ochroną znaku "ZOSIA SAMOSIA" [...].
VII. Naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a mianowicie naruszenie art. 132 ust. 2 pkt 2 pw.p. polegające na wadliwej metodyce oceny podobieństwa oznaczeń i nieuwzględnieniu wielu zasad mających zastosowanie dla tej oceny, co skutkowało błędnym przyjęciem, że sporny znak towarowy "ZOSIA GOSPOSIA" [...] jest niepodobny do wcześniejszego znaku towarowego "ZOSIA SAMOSIA" [...], a w konsekwencji oddaleniem wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak towarowy "ZOSIA GOSPOSIA" [...] w całości.
W związku z powyższym:
I. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego RP w całości;
II. na podstawie art. 200 p.p.s.a. Strona wniosła o zasądzenie od Urzędu Patentowego RP zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie zważył co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sądowa kontrola zaskarżonej do Sądu decyzji UP wykazała, iż decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz z naruszeniem prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) p.p.s.a..
W rozpoznawanej sprawie kwestia sporna pomiędzy stronami sprowadza się do rozstrzygnięcia czy znak towarowy ZOSIA GOSPOSIA o nr [...] z uwagi na podobieństwo znaku przeciwstawionego przez Skarżącego - ZOSIA Samosia o nr [...], został zarejestrowany z naruszeniem art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., ocenianego według warunków ustawowych umożliwiających, udzielenie ochrony na sporny znak towarowy zgodnie z art. 315 ust. 3 p.w.p., w brzmieniu obowiązującym w dniu zgłoszenia znaku ZOSIA GOSPOSIA o nr [...], tj. 11 sierpnia 2010 r.
Na wstępie rozważań, przypomnieć należy, iż w myśl art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy- Prawo własności przemysłowej nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy jeżeli jest on identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawo ochronne z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Jak wynika z treści tego przepisu dla wypełnienia jego dyspozycji konieczne jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: 1. identyczność lub podobieństwo towarów do oznaczania których znaki te są przeznaczone oraz 2. identyczność lub podobieństwo znaków towarowych. Podobieństwo towarów i znaków może prowadzić do ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów lub usług oznaczonych tymi znakami. A zatem, jak wynika z powyższego przepisu nie każde podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego, lecz tylko podobieństwo w takim stopniu, które mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd.
Przeciwstawiony przez wnioskodawcę znak towarowy to znak słowny ZOSIA Samosia o nr [...], zarejestrowany z pierwszeństwem od dnia 8 grudnia 2003 r. i przeznaczony do oznaczania towarów w klasach 16 i 21: opakowania papierowe, papier, woreczki foliowe (kim 16), pojemniki do użytku w gospodarstwie domowym nie z metali szlachetnych, kosze na śmieci, foremki do lodu, talerze papierowe, kubki z papieru, gąbki do czyszczenia dla celów domowych, ściereczki do czyszczenia, wycierania i odkurzania (kim 21).
Znak towarowy ZOSIA GOSPOSIA o nr [...] został zarejestrowany w dniu 7 października 2011 r. Jest znakiem słowno-graficznym, który z pierwszeństwem od dnia 11 sierpnia 2010 r., służy do oznaczania towarów z klasy 21 i 35 klasyfikacji nicejskiej, tj. przybory kuchenne i gospodarstwa domowego oraz pojemniki nie ze metali szlachetnych i nie pokrywane nimi; grzebienie, gąbki, gąbki do celów domowych, gąbki toaletowe, do mycia naczyń, gąbki do mycia samochodów, zmywaki, druciaki do gospodarstwa domowego, ircha do czyszczenia, miotły, miotełki do usuwania kurzu z mebli, mopy, kije do mioteł i mopów, ściereczki do czyszczenia, ściereczki do wycierania kurzu, ścierki, ścierki i ściereczki z mikrofibry, ścierki z mikrowłókna, mikrowłókniny do czyszczenia i polerowania różnych powierzchni, ścierki do mycia podłóg, szmatki do czyszczenia, wiadra, zmiotki, szufelki do zbierania okruchów (kim 21); usługi agencji importowo - eksportowej, usługi pośrednictwa handlowego na rzecz firm krajowych i zagranicznych; zgrupowanie na rzecz osób trzecich różnych towarów pozwalające nabywcy wygodnie je oglądać i kupować w hurtowniach, sklepach i na stronie internetowej wyspecjalizowanej w sprzedaży przyborów kuchennych i gospodarstwa domowego, sprzętów i artykułów do mycia sprzątania; usługi marketingowe; usługi reklamowe i promocyjne, dystrybucja materiałów reklamowych, próbek i wzorów wyrobów; organizacja pokazów, targów, wystaw w celach handlowych lub reklamowych; doradztwo i pomoc w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej; usługi badania rynku (kim 35). Znak ten ([...]), przedstawia postać kobiety, która w dłoniach trzyma wstęgę z napisem ZOSIA GOSPOSIA. Kolory użyte w znaku: biały, czerwony, czarny, niebieski, jasnobrązowy, żółty. Odnosząc się do podniesionego w pkt I petitum skargi Sąd podzielił zarzut naruszenia art. 166 ust. 1 p.w.p. w zw. z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej poprzez błędne przyjęcie przez organ, że w niniejszej sprawie Uczestnik postępowania mógł podnieść zarzut nieużywania wcześniejszego znaku towarowego "ZOSIA SAMOSIA" [...] na podstawie art. 166 ust. 1 p.w.p. W ocenie Sądu wykładnia art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej prowadzi do wniosku, że Uczestnik postępowania mógł podnieść zarzut nieużywania znaku towarowego tylko łącznie z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy, co w konsekwencji doprowadziło do porównania towarów i usług pod znakiem późniejszym wyłącznie z tymi towarami pod znakiem wcześniejszym w odniesieniu do których, zdaniem Urzędu Patentowego, zostało wykazane rzeczywiste używanie tego znaku, co z kolei skutkowało przyjęciem, że część towarów w klasie 21 oraz część usług w klasie 35 dla których zarejestrowany został sporny znak towarowy "ZOSIA GOSPOSIA" [...] jest niepodobna do towarów objętych rejestracją wcześniejszego znaku towarowego.
Przepis przejściowy Art. 2 ust.2 ustawy zmieniającej stanowi, iż do postępowań o unieważnienie albo stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy, udzielonego przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, wszczętych po wejściu w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
W rozpoznawanej sprawie wniosek o unieważnienie znaku towarowego "ZOSIA GOSPOSIA" [...] został wniesiony 9 kwietnia 2018 r. przed nowelizacją art. 166 p.w.p. Przepis ten w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 lutego 2019 r. wszedł w życie 16 marca 2019 r. Z powyższego wynika, że nie obowiązywał w dacie złożenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego. W dniu 9 kwietnia 2018 r. , w którym złożony został wniosek o unieważnienie, obowiązywała ustawa - Prawo Własności Przemysłowej w brzmieniu opublikowanym w Dzienniku Ustaw z 2017 r., poz. 776 t.j. z dnia 13 kwietnia 2017 r. o następującej treści :
Art.166 ust.1 "Prawo ochronne na znak towarowy nie może być unieważnione na tej podstawie, że znak jest podobny do wcześniejszego znaku towarowego, jeżeli ten ostatni nie był używany w rozumieniu art. 169 ust. 1 pkt 1, ust. 4 i 5.,
ust.2 "W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zarzut nieużywania znaku towarowego może zostać podniesiony tylko łącznie z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego. Zarzut ten podlega łącznemu rozpoznaniu wraz z wnioskiem o unieważnienie."
W związku z powyższymi zapisami, prawidłowa wykładnia powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, iż w dacie złożenia wniosku o unieważnienie tj. 9 kwietnia 2018 r. w postępowaniu spornym wszczętym na podstawie art. 255 p.w.p., Uprawniony do znaku towarowego wobec którego zostało wszczęte postępowanie o unieważnienie tego znaku, miał możliwość podniesienia zarzutu nieużywania znaku jedynie wraz z odrębnym wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy będący podstawą wniosku o unieważnienie.
W rozpoznawanej sprawie, wniosek o wygaśnięcie znaku towarowego nie został złożony, a więc i Uczestnik postępowania nie miał podstaw do podniesienia zarzutu nieużywania znaku towarowego "ZOSIA SAMOSIA" [...].
Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż konsekwencje tego stanowiska są daleko idące, co do zakresu prowadzonego postępowania dowodowego, skutkowało bowiem porównaniem towarów i usług objętych ochroną znakiem późniejszym, wyłącznie z towarami objętych prawem ochronnym znaku wcześniejszego, dla których, jak wskazał Organ w uzasadnieniu decyzji, zostało wykazane rzeczywiste używanie tego znaku.
Rozpoznając sprawę ponownie Organ zobowiązany będzie przeprowadzić postępowanie na okoliczność podobieństwa towarów, z pominięciem przesłanek wskazanych w artykule 166 ust.1 p.w.p. w brzmieniu obowiązującym 16 marca 2019 r., który nie ma w sprawie zastosowania. Zastosowanie w sprawie znajduje art.166 ust.1 p.w.p. w brzmieniu obowiązującym na dzień złożenia wniosku o unieważnienie spornego znaku tj.9 kwietnia 2018 r. Organ w sposób nieuprawniony przyjmując błędną wykładnię przepisów prawa materialnego w tym przepisu przejściowego art.2 ust.2 ustawy zmieniającej, która weszła w życie 19 marca 2019 r., stwierdził, iż Skarżący zobowiązany był wykazywać używanie wcześniejszego znaku towarowego "ZOSIA SAMOSIA" [...] dla następujących towarów w klasie 16 "opakowania papierowe, papier, woreczki foliowe" oraz następujących towarów w klasie 21: "pojemniki do użytku w gospodarstwie domowym nie z metali szlachetnych, foremki do lodu, gąbki do czyszczenia dla celów domowych, ściereczki do czyszczenia, wycierania i odkurzania" co doprowadziło do wadliwego porównania towarów i usług, tj. do porównania towarów i usług dla których został zarejestrowany sporny znak towarowy "ZOSIA GOSPOSIA" [...] jedynie z częścią towarów dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy "ZOSIA SAMOSIA" [...], a to z kolei skutkowało przyjęciem, że część towarów w klasie 21 oraz część usług w klasie 35 dla których zarejestrowany został sporny znak towarowy "ZOSIA GOSPOSIA" [...] jest niepodobna do towarów objętych rejestracją wcześniejszego znaku towarowego.
Za zasadny Sąd uznał również zarzut z pkt IV petitum skargi tj. naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. naruszenie art. 166 ust. 1 p.w.p. poprzez błędne przyjęcie, że przepis ten stanowi podstawę do przyjęcia, że towary w klasie 16 objęte ochroną wcześniejszego znaku towarowego Skarżącego dla których zostało wykazane rzeczywiste używanie tego znaku nie mogą stanowić skutecznego przeciwstawienia, skoro późniejszy znak towarowy nie jest zarejestrowany dla towarów w klasie 16.Tymczsem z treści powołanego przepisu wynika, że uprawniony do znaku wcześniejszego jest obowiązany, na zarzut uprawnionego do późniejszego znaku towarowego, przedstawić dowód na to, że wcześniejszy znak towarowy był używany w odniesieniu do towarów, dla których został zarejestrowany i w zakresie, w jakim stanowią one podstawę wniosku o unieważnienie, co oznacza, że przepis ten nie stanowi podstawy do ograniczenia porównania towarów i usług wyłącznie do tych towarów i usług pod znakiem wcześniejszym, które objęte są tą samą klasą Klasyfikacji Nicejskiej, co towary i usługi pod znakiem późniejszym. Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem gdyby Urząd Patentowy porównał towary i usługi objęte ochroną znaku późniejszego również z towarami w klasie 16 objętymi ochroną znaku wcześniejszego, mógłby dojść do innego wniosku w zakresie identyczności lub podobieństwa porównywanych towarów i usług. Kwestia ta w rozpoznawanej sprawie jest o tyle istotna, iż Sąd uznał za zasadny zarzut skargi z uwagi na błędne zastosowanie w sprawie art.166 p.w.p, w brzmieniu nie znajdującym zastosowania w sprawie, co doprowadziło organ do nieprawidłowych ustaleń faktycznych. Sąd podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko np. w wyroku NSA z dnia 28 stycznia 2020 r., sygn. akt II GSK 3458/17, że w toku postępowania w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy, prawo to podlega ocenie w takim zakresie, w jakim zostało udzielone, nie zaś w takim, w jakim w sposób faktyczny uprawniony z niego korzysta. Z kolei zgodnie z art.166 p.w.p. (w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie) prawo ochronne na znak towarowy nie może być unieważnione na tej podstawie, że znak jest podobny do wcześniejszego znaku towarowego, jeżeli ten ostatni nie był używany w rozumieniu art. 169 ust. 1 pkt 1, ust. 4 i 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zarzut nieużywania znaku towarowego może zostać podniesiony tylko łącznie z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego, który w sprawie złożony nie został.
Reasumując Organ nie miał podstaw do porównywania towarów i usług uwzględniając tylko te towary co do których wykazano ich używanie oraz ograniczenia procesu porównywania towarów i usług tylko do tych, które zostały zarejestrowane w tych samych klasach.
Sąd podziela stanowisko wyrażone w skardze, iż Urząd Patentowy, rozważając zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w zakresie spełnienia przesłanki identyczności lub podobieństwa towarów i usług, przeprowadził porównanie przeciwstawionych towarów i usług z naruszeniem przepisów postępowania, które skutkowało istotnymi nieprawidłowościami w zakresie tego porównania w niniejszym stanie faktycznym.
Zgodnie z treścią art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy, jeżeli jest on identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielone zostało prawo ochronne z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Dla wypełnienia dyspozycji przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. konieczne jest spełnienie łącznie trzech przesłanek: 1) identyczność lub podobieństwo towarów do oznaczenia których znaki te są przeznaczone oraz 2) identyczność lub podobieństwo spornych znaków towarowych,3) niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów lub usług oznaczonych tymi znakami. Niedopuszczalne jest więc udzielenie stosownego prawa ochronnego, gdyby w jego wyniku powstało prawo wyłączne, którego zakres pokrywałby się z zakresem prawa z rejestracji (prawa ochronnego) z wcześniejszym pierwszeństwem.
Na tle tego przepisu nie ulega wątpliwości, że o tym, czy w konkretnym przypadku mogłoby dojść do kolizji praw z rejestracji, rozstrzyga się na podstawie kryterium niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców, co do pochodzenia towarów, do oznaczania których przeznaczony został sporny znak towarowy.
Niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd co do pochodzenia towarów jest centralnym pojęciem prawa znaków towarowych. Najogólniej ujmując, polega ono na możliwości błędnego, nieodpowiadającego rzeczywistości, przypisania przez odbiorcę pochodzenia danego towaru, ze względu na znak towarowy, przedsiębiorcy uprawnionemu z rejestracji znaku towarowego (por. R. Skubisz (w:) System prawa prywatnego. Prawo własności przemysłowej, Tom 14B, pod red. prof. R. Skubisza, Wydawnictwo C.H. Beck/Instytut Nauk Prawnych PAN, Warszawa 2012, Nb. 44, a także powołane tam orzecznictwo oraz literatura).
Ocena powstania niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd, ze względu na kolizję znaku towarowego z późniejszym pierwszeństwem z zarejestrowanym znakiem towarowym z wcześniejszym pierwszeństwem, wymaga ustalenia przede wszystkim identyczności lub podobieństwa towarów objętych przeciwstawionymi znakami, a następnie ustalenia identyczności lub podobieństwa samych przeciwstawionych znaków. Następnie, mając na względzie rezultat powyższych ustaleń, należy przeprowadzić całościową ocenę niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd. Wypada w tym miejscu podkreślić, iż przy porównywaniu znaków towarowych należy uwzględnić ogólne wrażenie, jakie porównywane znaki wywierają na odbiorcy, dla którego decydujące znaczenie mają elementy dominujące występujące w porównywanych znakach i jeżeli elementem dominującym, jak w niniejszej sprawie są ich cechy wspólne, to podobieństwo stwarza ryzyko konfuzji, w znaczeniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.
Innymi słowy, we wszystkich sprawach, w których powstaje problem podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych, jest on wypadkową dwóch - ściśle ze sobą powiązanych - elementów: po pierwsze - podobieństwa (jednorodzajowości) towarów, dla których znaki są zgłaszane, zarejestrowane lub używane, a po drugie - podobieństwa oznaczeń. Oba te czynniki wyznaczają zakres ochrony znaku towarowego (tak m.in. M. Kępiński (w:) Niebezpieczeństwo wprowadzania w błąd odbiorców co do źródła pochodzenia towarów w prawie znaków towarowych, ZNUJ PWOWI 1982, z. 28, s. 10).(por . wyrok NSA z dnia 14 listopada 2018 r.,sygn. akt II GSK 3902/16). Oceniając, czy zachodzi niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorcy, istotna jest percepcja przeciętnego konsumenta, do którego usługa (towar) jest kierowany. Na takim stanowisku na gruncie wspólnotowego prawa znaków towarowych stoi także Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Ostateczne wypracowanie modelu przeciętnego konsumenta nastąpiło w wyroku ETS z dnia 16 lipca 1998 r. w sprawie nr C-210/96 (Gut Springenheide GmbH and Rudolf Tusky v. Oberkreisdirektor des Kreises Steinfurt-Amt für Lebensmittelüberwachung). Przeciętny konsument to średnio poinformowany, uważny i rozsądny, a co bardzo istotne - poziom jego uwagi różni się, w zależności od tego, jakie dobra nabywa (por.: R. Skubisz, Prawo z rejestracji znaku towarowego i jego ochrona: studium z zakresu prawa polskiego na tle prawno-porównawczym. Lublin 1998, s. 131-132; M. Andrzejewski, (w): Prawo własności przemysłowej. Komentarz, red. P. Kostański. Warszawa 2010, s. 710 i nast. oraz wskazane tam orzecznictwo). Jednolicie wskazuje się w doktrynie i judykaturze, że przystępując do porównania znaków towarowych, należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność usług (towarów), do oznaczania, których służą oba znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości usług (towarów) implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. Przyjmuje się, że jeżeli towary objęte ochroną przez wcześniejszy już zarejestrowany znak, pokrywają się z towarami wyznaczonymi przez zgłoszony znak, są one uważane za identyczne. Nie ma przy tym znaczenia, że firma uprawniona do określonego znaku nie zajmuje się sprzedażą towaru, oznaczonego spornym znakiem towarowym. Nietrudno sobie bowiem wyobrazić, że uprawniony do wcześniejszych znaków, może poszerzyć swoją ofertę sprzedaży w ramach towarów zgłoszonych do objęcia ochroną.
Przy ocenie podobieństwa towarów i usług, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, należy mieć na uwadze wszystkie istotne czynniki, które charakteryzują wzajemny stosunek tych towarów i usług. Czynniki te obejmują między innymi charakter towarów, ich przeznaczenie, sposób użytkowania, jak również to czy konkurują ze sobą, czy też wzajemnie się uzupełniają (tak m.in. wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 23 października 2002 r. w sprawie T- 388/00 Institut für Lernsysteme v. OHIM, Rec. Str. II 4301, pkt 51.
W ocenie Sądu Urząd w sposób dowolny i błędny stwierdził brak podobieństwa pomiędzy przeciwstawionymi co do części towarów i usług, objętych ochroną przeciwstawionych znaków. Organ nie podjął wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a także pominął szereg czynników i kryteriów mających wpływ na ocenę identyczności i podobieństwa towarów oraz usług w następujących przypadkach.
Częściowo nieprawidłowo zostało ocenione w decyzji podobieństwo towarów w klasie 21 i usług w klasie 35 dla których został zarejestrowany znak "ZOSIA GOSPOSIA" [...] do towarów w klasie 21 objętych ochroną wcześniejszego znaku "ZOSIA SAMOSIA" [...].Na stronie 15 zaskarżonej decyzji, Urząd Patentowy stwierdził, że w pozostałym zakresie towarów z klasy 21, tj.: "przyborów kuchennych i gospodarstwa domowego oraz pojemników nie z metali szlachetnych i nie pokrywanych nimi; grzebieni, druciaków do gospodarstwa domowego, irchy do czyszczenia, mioteł, mopów, kijów do mioteł i mopów, wiader, zmiotek, szufelek do zbierania okruchów brak jest podobieństwa. Powyższe towary mimo, iż należą do szeroko ujmowanych artykułów gospodarstwa domowego, to jednak są wytworzone z innych materiałów jak np. druciaki, ircha, plastik, metal (wiadra, szufelki) służą do utrzymywania czystości, ale nie w taki sposób jak za pomocą ściereczek, zmywaków, nie są to zatem artykuły konkurencyjne".W ocenie Sądu trafnie zarzucono w skardze, że Urząd nie przeprowadził oceny identyczności i podobieństwa towarów z uwzględnieniem czynników oraz kryteriów, które mają istotny wpływ na tę ocenę, posługując się wyłącznie kryterium konkurencyjności towarów i materiałów z których zostały wykonane, która nie są jednymi kryteriami, które należy brać pod uwagę oceniając podobieństwo towarów, ale nie przesądzającymi o braku podobieństwa. W ocenie Sądu, "przybory kuchenne i gospodarstwa domowego oraz pojemniki nie z metali szlachetnych i niepokrywane nimi; grzebienie, druciaki dla gospodarstwa domowego, ircha do czyszczenia, miotły, mopy, kije do mioteł i mopów, wiadra, zmiotki, szufelki do zbierania okruchów" w klasie 21 objęte ochroną znaku późniejszego nie są co prawda jak twierdzi Skarżący, identyczne, ale są częściowo podobne do towarów objętych rejestracją wcześniejszego znaku towarowego "ZOSIA SAMOSIA" [...] dla których, zostało wykazane rzeczywiste używanie znaku, mając na uwadze ich funkcje i zastosowane (utrzymanie czystości i porządku).Przy czym przy ponownym rozpoznaniu sprawy jak już Sąd wskazywał wyżej, nie ma podstaw do ograniczenia porównywania towarów tylko do tych co do których udowodniono ich używanie. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że towary te służą do wykonywania różnego rodzaju czynności mających na celu utrzymanie porządku i czystości tj. zamiatanie, odkurzanie czy mycie (czyszczenie z użyciem wody), określonych elementów gospodarstwa domowego. Sąd podziela stanowisko wyrażone w skardze, że "ircha do czyszczenia" jest objęta zakresem towarów, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy "ZOSIA SAMOSIA" [...], tj. "ściereczki, zmywaki, gąbki do czyszczenia". Ircha do czyszczenia jest to bowiem rodzaj ściereczki, np. do czyszczenia okularów, czy karoserii i szyb samochodów, która nie tylko zbiera brud, ale również wodę z różnych powierzchni. Tym samym, towary te należy uznać co prawda nie za identyczne jak twierdzi Strona, ale za bardzo podobne.
Podobnie, "przybory kuchenne i gospodarstwa domowego" których dotyczy znak późniejszy obejmują swoim zakresem "ściereczki, zmywaki, gąbki do czyszczenia" objęte prawem ochronnym, znaku wcześniejszego. W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, że "ściereczki, zmywaki, gąbki do czyszczenia" to jedne z przyborów kuchennych i domowych służących do utrzymania czystości w gospodarstwie domowym. W związku z powyższym, towary te również należy uznać za podobne, choć nieidentyczne.
Co do towarów w klasie 21 to wskazać należy, iż porównywane towary są bardzo podobne do siebie, przede wszystkim, z uwagi na ich przeznaczenie. Są to przedmioty kuchenne oraz gospodarstwa domowego, które służą do utrzymania porządku i czystości. "Przybory kuchenne i gospodarstwa domowego, grzebienie, druciaki dla gospodarstwa domowego, ircha do czyszczenia, miotły, mopy, kije do mioteł i mopów, wiadra, zmiotki, szufelki do zbierania okruchów" pod znakiem późniejszym służą do sprzątania i utrzymania porządku, tak jak: "ściereczki, zmywaki, gąbki do czyszczenia" pod znakiem wcześniejszym. Z kolei, "pojemniki nie z metali szlachetnych i nie pokrywane nimi" (w zależności od rodzaju pojemnika i jego przeznaczenia) mogą służyć np. do utrzymywania porządku, czy przechowywania różnych rzeczy.
Ponadto z uwagi na przeznaczenie tych towarów, mogą być one produkowane przez to samo przedsiębiorstwo. Bardzo często zdarza się że producenci ściereczek, zmywaków, gąbek do czyszczenia produkują również np. kije do mioteł i mopów, miotły, mopy, wiadra, druciaki itp.
Tożsame też są kanały ich dystrybucji, oferowane są w tym samym dziale sklepów, gdzie sprzedawane są razem towary należące do jednej kategorii, tj. przedmioty kuchenne i gospodarstwa domowego co czyni w pewnym stopniu prawdopodobnym, że konsument uzna, że należą one do tego samego segmentu rynku i mogą być produkowane przez tego samego przedsiębiorcę.
Stąd porównywane towary, uznać należy za częściowo komplementarne tj : "miotły, mopy, zmiotki, szufelki do zbierania okruchów" są komplementarne względem towarów takich jak "ściereczki, zmywaki, gąbki do czyszczenia", ponieważ pierwsze z wyjątkiem mopów służą do zamiatania, odkurzania drugie natomiast do mycia.
Z kolei, towary takie jak "kije do mopów, wiadra" są komplementarne względem towarów takich jak "ściereczki, zmywaki, gąbki do czyszczenia". Produkowane są bowiem kije do mopów na które nakłada się specjalne wymienne ściereczki do mycia podłóg. Z tego też względu "ściereczki" są komplementarne także w stosunku do "mopów". "Wiadra" natomiast są komplementarne względem towarów takich jak "ściereczki, zmywaki, gąbki do czyszczenia", z uwagi na to, że aby umyć podłogę, blat, stół, meble czy okna konieczne jest opłukiwanie ww. towarów w wiadrze z wodą i płynem. Tym samym, "wiadra" są istotnym elementem dla efektywnego użycia "ściereczek, zmywaków i gąbek do czyszczenia".
W ocenie Sądu wszystkie wskazane powyżej okoliczności wskazują w części na podobieństwo porównywanych towarów w klasie 21 lub ich uzupełniający( kompelmentarny) charakter. Ocena natomiast Urzędu Patentowego oparta została o wyniki nieprawidłowo przeprowadzonego postępowanie dowodowego, w którym Organ, nie przeprowadził porównania następujących towarów w klasie 21: "gąbki, gąbki toaletowe, miotełki do usuwania kurzu z mebli, ścierki" objętych ochroną późniejszego znaku towarowego "ZOSIA GOSPOSIA" [...] z towarami objętymi ochroną wcześniejszego znaku towarowego.
Słusznie też Strona zwróciła uwagę, iż Urząd Patentowy wskazując, które towary w klasie 21 są podobne do towarów objętych ochroną wcześniejszego znaku, uczynił to w sposób nieprecyzyjny, wyjaśniając w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w zakresie podobieństwa towarów to chronione spornym znakiem towarowym o nr R.242384, gąbki do celów domowych, do mycia naczyń, samochodów, zmywaki, ściereczki do czyszczenia, wycierana kurzu, ściereczki z mikrofibry, mikrowłókna, do czyszczenia, polerowania różnych powierzchni, do mycia podłóg, szmatki do czyszczenia są podobne do towarów objętych prawem wcześniejszym o nr [...] (...)" (str. 15 zaskarżonej decyzji). Tymczasem, wykaz towarów znaku spornego we wskazanym powyżej zakresie brzmi następująco: "gąbki do celów domowych, do mycia naczyń, gąbki do mycia samochodów; zmywaki, ściereczki do czyszczenia, ściereczki do wycierania kurzu, ścierki i ściereczki z mikrofibry, ścierki z mikrowłókna, mikrowłókniny do czyszczenia i polerowania rożnych powierzchni, ścierki do mycia podłóg, szmatki do czyszczenia".
W odniesieniu do usług w klasie 35, w ocenie Sądu tj: "usługi agencji importowo - eksportowej, usługi pośrednictwa handlowego na rzecz firm krajowych i zagranicznych; usługi marketingowe; usługi reklamowe i promocyjne, dystrybucja materiałów reklamowych, próbek i wzorów wyrobów; organizacja pokazów, targów i wystaw w celach handlowych lub reklamowych; doradztwo i pomoc w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej; usługi badania rynku" dla których został zarejestrowany sporny znak towarowy "ZOSIA GOSPOSIA" [...] są komplementarne a nie podobne do towarów w klasie 21: "ściereczki, zmywaki, gąbki do czyszczenia". Wszystkie wymienione usługi mogą bowiem dotyczyć towarów pod znakiem wcześniejszym. Przykładowo "usługi agencji importowo - eksportowej, usługi pośrednictwa handlowego na rzecz firm krajowych i zagranicznych" mogą mieć za swój przedmiot ww. towary w klasie 21 pod znakiem wcześniejszym. Podobnie, "usługi marketingowe; usługi reklamowe i promocyjne, dystrybucja materiałów reklamowych, próbek i wzorów wyrobów; organizacja pokazów, targów i wystaw w celach handlowych lub reklamowych" może dotyczyć ww. towarów w klasie 21. Z kolei, "doradztwo i pomoc w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej" może obejmować doradztwo i pomoc w zakresie organizowania i prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług (np. sprzedaży) w zakresie artykułów gospodarstwa domowego w tym ww. towarów w klasie 21. Również "usługi badań rynku" mogą dotyczyć rynku produktów gospodarstwa domowego w tym towarów w klasie 21: "ściereczki, zmywaki, gąbki do czyszczenia".
Urząd Patentowy wskazując, które usługi w klasie 35 są podobne do towarów objętych ochroną wcześniejszego znaku znowu okazał się nieprecyzyjny, co zostało wytknięte w skardze. Organ stwierdził, że : "O podobieństwie należy stwierdzić w odniesieniu do części usług z klasy 35 chronionych spornym znakiem towarowym, tj. usług w zakresie zgrupowania na rzecz osób trzecich różnych towarów pozwalające nabywcy wygodnie je oglądać i kupować w hurtowniach, sklepach i na stronie internetowej wyspecjalizowanej w sprzedaży przyborów kuchennych i gospodarstwa domowego, sprzętu i artykułów do mycia i sprzątania" (str. 15 uzasadnienia zaskarżonej decyzji), a zatem pomijając "sprzęt i artykuły do czyszczenia".
Z tych wszystkich względów Sąd uznał również za zasadne podniesione naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie naruszenie art. 7, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 k.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia sprawy, błędne ustalenia faktyczne, dowolną ocenę materiału dowodowego oraz uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób, który nie spełnia wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnej w zakresie, w jakim Urząd Patentowy przeprowadził postępowanie na okoliczność podobieństwa towarów i usług, z pominięciem ich znacznej części lub przyjmując błędne kryteria ich oceny , co zostało szczegółowo omówione wyżej.
Z tych względów, wydanie wiążącego rozstrzygnięcia w sprawie przez Sąd na tym etapie postępowania nie jest możliwe. Dopiero po przesądzeniu, że Organ prawidłowo przeprowadził analizę porównywanych towarów i usług z uwzględnieniem oceny prawnej wyrażonej przez Sąd, będzie możliwe porównanie oznaczeń i ryzyka wprowadzenia odbiorcy w błąd co do pochodzenia towarów i usług. Tej oceny Organ zobowiązany będzie dokonać ponownie w oparciu o wyniki porównywanych towarów i usług.
Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art.145 § 1pkt 1 lit.a) i c) p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. O kosztach postępowania Sąd postanowił na art. 200 p.p.s.a i art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz Strony kwotę 1000 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi oraz na podstawie § 14 ust.1 pkt 1 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych( Dz.U. z 2018 r.,poz.265 t.j) wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika - radcy prawnego- ustanowionego przez Stronę w wysokości 1200 zł oraz 17 zł - opłaty skarbowej uiszczonej od udzielonego pełnomocnictwa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło