VI SA/Wa 163/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi K. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu 1. uchyla zaskarżoną decyzję w całości; 2. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącej K. S.A. z siedzibą w K. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 24 w zw. z art. 109 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027 ze zm.), oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania K. S.A., uchylił decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2013 r. i stwierdził, że M. K. podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania umowy cywilnej na rzecz płatnika K. S.A. z siedzibą w K., w okresie od 1 lipca 2010 r. do 30 czerwca 2013 r. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Prezes wyjaśnił, że rozpatrując wniosek Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu M. K. z tytułu wykonywania umowy cywilnej na rzecz płatnika K. S.A. dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] kwietnia 2013 r. wydał decyzję stwierdzającą istnienie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego w/w z tytułu wykonywania pracy na podstawie umowy cywilnoprawnej u płatnika składek K. S.A. z siedzibą w K. od dnia 1 lipca 2010 r. do nadal. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 marca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2574/13, uchylił w/w decyzję wskazując, że Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia winien uwzględnić zmiany, które zaszły po wydaniu decyzji przez dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Taką okolicznością był fakt, że kontrakt -umowa z dnia 1 lipca 2010 r. dotyczyła okresu do dnia 30 czerwca 2013 r., natomiast decyzja nr [...]została wydana przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] lipca 2013 r. Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach, w brzmieniu obowiązującym od dnia 20 września 2008 r., "obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów o swobodzie (działalności gospodarczej. Obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego tych osób, stosownie do art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach, powstaje i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniach społecznych." Jak stanowi art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1442), w brzmieniu obowiązującym od dnia 20 września 2008 r., obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby prowadzące działalność gospodarczą od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 672). Według art. 14 ust. 1 ustawy o swobodzie, przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym. Z dniem 20 września 2008 r. przepis art. 1 ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 888), wprowadził do ustawy o swobodzie działalności możliwość zawieszenia działalności gospodarczej. W wyniku przeprowadzonej przez ZUS kontroli płatnika, wnioskodawca ustalił, że spółka K. S.A. z siedzibą w K.zawarła z ubezpieczonym, na okres od dnia 1 lipca 2010 r. do dnia 30 czerwca 2013 r., umowę cywilną: "kontrakt-umowa" na świadczenie usług sportowych, z której treści, w ocenie ZUS wynika, iż była umową zlecenia. Płatnik składek nie dokonał zgłoszenia w/w do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywanej ww. umowy we wskazanym okresie. Organ stwierdził, że z wydruków komputerowych z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, wygenerowanych z systemu komputerowego w dniach [...] sierpnia 2012 r. i [...] stycznia 2013 r. wynika, że M. K. rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej, polegającej na wykonywaniu tzw. pozostałej działalności związanej ze sportem, od dnia 1 lutego 2009 r. Na wezwanie organu I instancji M. K. pismem z dnia [...] lutego 2013 r., nadesłał kopię dokumentu potwierdzającego zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych, kopię wydruku z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, ponadto zajął stanowisko w sprawie, wskazując na wykonywanie zleconych usług na podstawie kontraktu w ramach działalności gospodarczej, za którą, jak stwierdził, opłacał składki na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne. Z kolei płatnik Spółka K., wskazał na błędną jego zdaniem, kwalifikację prawną dokonaną przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w odniesieniu do zawartych przez płatnika umów, w tym również umowy zawartej z uczestnikiem. Płatnik podkreślił, że wbrew ustaleniom dokonanym w protokole kontroli z dnia [...] października 2012 r. uprawianie sportu jest możliwe również w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej, wskazując na art. 1 ust. 3 Uchwały Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej nr [...] z dnia [...] maja 2002 r. Prezentowany pogląd płatnik poparł opinią prawną sporządzoną przez Dyrektora Departamentu Prawnego PZPN, zgodnie z którą zawodnikiem profesjonalnym jest także osoba, z którą klub piłkarski nawiązał współpracę na innej podstawie niż umowa o pracę lub umowa cywilno - prawna (np. umowa zlecenia), w szczególności dopuszczając możliwość, że dana osoba będzie świadczyć usługi sportowe w ramach działalności gospodarczej. Jak wskazuje płatnik, działalność taką należy rozumieć wg art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Według organu, należy odrzucić zaprezentowany przez płatnika wariant interpretacyjny. Zdaniem Prezesa NFZ na gruncie ubezpieczenia zdrowotnego mamy do czynienia z wykonywaniem umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami ustawy kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Według organu przedmiotowa umowa stanowi tytuł, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy o świadczeniach, dla którego podstawę wymiaru składki należy przychód zaliczany z punktu widzenia przepisów podatkowych do działalności wykonywanej osobiście. Niniejsze znajduje zastosowanie i w takim zakresie, w jakim świadczone usługi i uzyskiwane z tego tytułu przychody są związane z uprawianiem sportu lub też z inną sferą aktywności ludzkiej, z tytułu której przychody mogą zostać zakwalifikowane wyłącznie do źródła przychodów, jaką jest działalność wykonywana osobiście. Odwołując się do orzeczeń sądów administracyjnych oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok NSA z dnia 25.11.2011 w sprawie o sygn. akt II FSK 1002/10 w związku wyrokiem WSA w Gliwicach z dnia 27.01.2010 r. w sprawie o sygn. akt I SA/G1 780/09, wyrok NSA z dnia 31.05.2012 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 2380/10 w związku z wyrokiem WSA we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 159/10) organ stwierdził, że NSA i wojewódzkie sądy administracyjne stoją na stanowisku, iż działalność sportową organizuje i prowadzi z założenia związek sportowy. Zatem, to nie poszczególni sportowcy, ale kluby prowadzą i organizują działalność sportową, zaś zawodnicy w nich zrzeszeni nie prowadzą działalności w sposób zorganizowany, pozwalający na przyznanie ich aktywności charakteru zorganizowanej pozarolniczej działalności gospodarczej. Pozostają oni jedynie w dyspozycji klubu, podporządkowując się tym samym, w ramach zawartego kontraktu, prowadzonej przez ten klub działalności sportowej, reprezentując jego barwy klubowe. Sądy podkreślają również, iż zawodnik może uprawiać profesjonalnie sport tylko na rzecz jednego klubu. Zawierając umowę w charakterze zawodnika - piłkarza z jednym, konkretnym klubem, zawodnik zobowiązuje się zatem przez okres kontraktu reprezentować tylko jego barwy klubowe, a zatem (poza innymi ograniczeniami wynikającymi z umowy), nie może uczestniczyć w obrocie gospodarczym, jak pozostali przedsiębiorcy i oferować swoich usług innym klubom sportowym. Okoliczności te zatem zdecydowanie różnicują status zawodników profesjonalnie uprawiających sport od innych przedsiębiorców. Według organu, analiza treści spornej umowy wskazuje, iż wiodącym jej zakresem jest świadczenie usług sportowych. Niezależnie od faktu zawarcia przedmiotowej umowy nazwanej "kontrakt- umowa", M. K. posiada aktywny wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, z którego wynika, iż prowadzi działalność gospodarczą na wielu płaszczyznach "pozasportowych" w kilku miejscach i z tego powodu podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu. W związku z powyższym w sprawie znajduje zastosowanie art. 82 ust. 1 ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym w przypadku uzyskiwania przez ubezpieczonego przychodów z więcej niż jednego źródła tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1, składka na ubezpieczenie zdrowotne jest opłacana z każdego z tych tytułów odrębnie. Biorąc pod uwagę powyższe Prezes NFZ uznał, że przedmiotowa umowa cywilna ma charakter umowy zlecenia stanowiącej odrębny tytuł do ubezpieczenia i w konsekwencji przyjęto okres objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym, jak w rozstrzygnięciu. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. S.A., zwana dalej skarżącą, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Podniosła zarzuty naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj. - art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c) i lit. e) ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.), art. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) w zw. z art. 5 pkt 21) u.ś.o.z., art. 13 pkt 2 i 4 ustawy systemowej w zw. z art. 69 ust. 1 u.ś.o.z., art. 18 ust. 1 i 3 ustawy systemowej w zw. z art. 81 u.ś.o.z., art. 82 ust. 1 u.ś.o.z., art. 5a pkt 6, art. 10 ust. 1 pkt 2, art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) poprzez przyjęcie wadliwej wykładni pojęcia "osoba prowadząca pozarolniczą działalność" w kontekście tytułu podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu, brak uwzględnienia, iż istotnym elementem kontraktu - umowy z dnia 1 lipca 2010 r. było świadczenie przez ubezpieczonego usług reklamowo-marketingowych, które nie rodzą obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego, brak uwzględnienia, że organ ewidencyjny w odniesieniu do ubezpieczonego nie wydał decyzji o odmowie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, przyjęcie, iż zachodzi zbieg tytułów ubezpieczenia zdrowotnego, a w konsekwencji przyjęcie, że z tytułu zawartej pomiędzy skarżącą a uczestnikiem kontraktu - umowy z dnia 1 lipca 2010 r. podlega on ubezpieczeniu zdrowotnemu w okresie wskazanym w decyzji jako osoba spełniająca warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi, która jest osobą wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego stosuje się przepisy dotyczące zlecenia (art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e u.ś.o.z.), oraz naruszenie prawa postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 7, 8 w zw. z art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 oraz art. 80, art. 104 § 2, art. 107 § 1 i 3, art. 15 k.p.a. w zw. z art. 109 ust. 6 u.ś.o.z. poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę prawdy obiektywnej oraz naruszający zasadę budowania zaufania do władzy publicznej, brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, brak uwzględnienia zgłaszanych przez skarżącego wniosków dowodowych, dowolną ocenę materiału dowodowego, a w konsekwencji przyjęcie, że uczestnik nie jest osobą prowadzącą działalność gospodarczą. W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła i szczegółowo uzasadniła podniesione zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie należy podkreślić, że powodem uchylenia decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2013 r., utrzymującej w mocy decyzję dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2013 r. wyrokiem z dnia 20 marca 2014 r. w sprawie o sygn. VI SA/Wa 2574/13 było jedynie stwierdzenie przez tut. Sąd że decyzja organu I instancji została wydania w czasie obowiązywania spornej umowy, jednakże decyzja organu odwoławczego zapadła w zmienionym stanie faktycznym albowiem upłynął okres na który umowa ta została zawarta. Okolicznością faktyczną istotną z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy przez organ II instancji było zakończenie obowiązywania umowy, gdyż z tym dniem 30 czerwca 2013 r. kończył się po stronie płatnika obowiązek opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu tejże umowy. Natomiast odnosząc się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze, które to zarzuty są tożsame z zarzutami podniesionymi w niniejszej sprawie, Sąd przesądził o ich bezzasadności. Sąd stwierdził mianowicie, że wbrew zarzutom skarżącej spółki, organ dokonał pełnej analizy badanej umowy – kontraktu, zasadnie wskazując, że istotą tej umowy są czynności świadczenia usług sportowych (zawodnik – piłkarz). Ubezpieczony wykonywał typowe czynności i obowiązki dla piłkarza uprawiającego sport piłki nożnej w klubie sportowym. Uwzględniając fakt, że czynności faktyczne realizowane przez zawodnika w ramach jego aktywności sportowej na podstawie umowy cywilnoprawnej nie mogą być objęte treścią umowy zlecenia (mającej za przedmiot czynności prawne) oraz umowę o dzieło, zakładającą osiągnięcie z góry założonego rezultatu, to najodpowiedniejszą kwalifikacją prawną dla przedmiotowego kontraktu jest umowa o świadczenie usług sportowych, znajdująca oparcie w treści art. 750 kc. Zgodnie z tym przepisem, do umów objętych jego dyspozycją stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Sąd podniósł, że strony umowy o świadczenie usług sportowych mogą określić sposób i termin jej wypowiedzenia, aktualizującego się przykładowo po zakończeniu cyklu rozgrywek. W wyroku z dnia 29 czerwca 2010 r. sygn. akt I PK 44/10 Sąd Najwyższy wskazał: Dopuszczalne jest zawarcie przez klub sportowy i profesjonalnego zawodnika piłki nożnej umowy cywilnoprawnej o świadczenie usług sportowych. Także w wyroku z dnia 24 stycznia 2000 r. sygn. akt III CKN 53/98 Sąd Najwyższy stwierdził: Kontrakt o profesjonalne uprawianie piłki nożnej jest umową o świadczenie usług, do których zastosowanie ma art. 750 kc (DSP200/10/146). W konsekwencji należy uznać, że organ rozpoznając ponownie sprawę zastosował się do zleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartych w przytoczonym wyżej wyroku. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W dniu [...] czerwca 2015 r., a więc po wydaniu przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia zaskarżonej decyzji, Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II FPS 1/15 wydał Uchwałę w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W Uchwale tej stwierdził m.in., że "...od wejścia w życie ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej działalność sportowców, w zależności od stopnia ich profesjonalizmu, przyjętej formy współdziałania z klubami sportowymi, a także regulacji stanowionych przez związki sportowe, może być oparta na stosunku pracy wynikającym z umowy o pracę zawieranej przez klub z zawodnikiem lub umowie cywilnoprawnej zawieranej przez zawodników. Umową cywilnoprawną, jaka mogłaby regulować stosunki sportowca z klubem, według przeważających poglądów doktryny i orzecznictwa, może być umowa o świadczenie usług w rozumieniu art.750 k.c., skoro przedmiotem umowy ma być wykonanie przez sportowca czynności faktycznych (por. W.Cajsel, Podstawy prawne zatrudniania zawodników profesjonalnych, Warszawa 2004, s.19-21, wyroki Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2006 r., sygn. akt IV CK 380/05, z dnia 24 stycznia 2000 r., sygn.akt III CKN 531/98, OSP z 2000 r., nr 10, poz.146). Przedmiotem takiej umowy będzie zobowiązanie zawodnika do świadczenia usług (udziału w zawodach i maksymalizowania wyników sportowych). Umowę o świadczenie usług sportowych zawrzeć może zarówno zawodnik nie prowadzący działalności gospodarczej, ale także zawodnik, który działalność taką prowadzi i umowę zawiera jako przedsiębiorca (por. W.Cajsel, Prawne aspekty zatrudniania sportowców w Polsce a prawo Unii Europejskiej [w:] Unia Europejska a sport. Implikacje członkowstwa w Unii Europejskiej dla polskiego sportu, red. J.Foks, Warszawa 2006, s.80-81). Ustawodawca (..) pozostawił swobodę wyboru formy działania sportowca osobom zainteresowanym, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 20 i art.65 ust.1 Konstytucji RP. Nie ma w związku z tym przeszkód, aby indywidualny zawodnik prowadził działalność gospodarczą, której przedmiotem będzie świadczenie usług w postaci jego udziału w określonych zawodach sportowych w barwach określonego klubu. Działanie takie mieści się w zakresie swobody działalności gospodarczej, wynikającej z art. 6 ust.1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Prawidłowe wykonanie umowy wymagać będzie-jak w przypadku uprawiania sportu- treningów, prowadzenia określonego stylu życia, zapewnienia w razie potrzeby ewentualnego sprzętu sportowego czy stroju, zatrudnienia mechaników, masażystów i innych osób, których współdziałania wymaga uprawianie określonej dyscypliny sportu. Jednocześnie jednak celem takiej działalności, prowadzonej w sposób zorganizowany i ciągły, będzie zapewnienie źródła zarobkowania. Nie stanowi przy tym przeszkody dla uznania takiej działalności za gospodarczą fakt, że dla zleceniodawcy istotne jest, aby usługę świadczył konkretny zawodnik. Działalność gospodarcza może mieć przymiot osobistego jej wykonywania (przykładowo działalność krawca miarowego, fryzjera, gdzie istotne dla klienta może być uszycie, skrojenie ubrania, ścięcie włosów przez konkretną osobę, jedynie z pomocą innych osób), cecha ta nie jest jednak niezbędna dla tego rodzaju aktywności. (...) Skoro sportowiec może uzyskiwać przychody zarówno ze stosunku pracy, łączącego go z klubem, z tytułu umowy cywilnoprawnej, zawartej poza i w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a także otrzymywać przychody wynikające wyłącznie z faktu uprawiania sportu (bez istnienia stosunku prawnego między nim a klubem sportowym, przewidującego wypłatę wynagrodzenia za wzajemne świadczenie sportowca), to przychody te mogą być przypisane do różnych źródeł przychodów. (...) Jeżeli sportowiec świadczy na rzecz klubu usługi sportowe w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej (w rozumieniu art.5a pkt 6 i art.5b ust.1 u.p.d.o.f.), to przychody z tego tytułu nie stanowią przychodów z uprawiania sportu i powinny być zaliczone do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust.1 pkt 3 u.p.d.o.f.)". Bezspornie Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, wydając zaskarżoną decyzję nie mógł mieć na względzie poglądów wyrażonych w cytowanej Uchwale. Tym niemniej w ocenie Sądu w składzie orzekającym z uwagi na fakt, że Uchwała ta odnosi się do rozumienia zakresu działalności gospodarczej prowadzonej przez uczestnika postępowania należało skargę uwzględnić. Rozpoznając ponownie sprawę organ, mając na uwadze stanowisko wyrażone we wskazanej Uchwale, rozważy i oceni, czy zakres prowadzonej przez uczestnika działalności gospodarczej polegającej na wykonywaniu pozostałej działalności związanej ze sportem (pkt 1 wpisu do Ewidencji) wchodzi czy też nie, w zakres spornej umowy zawartej między skarżącą a ubezpieczonym i czy w konsekwencji podlegał on obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu wykonywania umowy cywilnej na rzecz płatnika w okresie od 1 lipca 2010 r. do 30 czerwca 2013 r. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 p.p.s.a.