VI SA/Wa 1637/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie dopuszczenia do udziału w postępowaniu dotyczącym zmiany pozwolenia radiowego organizacji społecznej ([...]) postanowił: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r. Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej dopuścił stowarzyszenie – [...]do udziału w postępowaniu dotyczącym zmiany pozwolenia radiowego, oznaczonego sygn. [...], wszczętego z wniosku W. Z. (dalej jako skarżącego). Pismem z dnia [...] lipca 2009 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cyt. dalej jako "p.p.s.a") - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.). Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej dopuszczające do udziału w postępowaniu administracyjnym stowarzyszenie, które ze względu na swoje cele statutowe było zainteresowane udziałem w postępowaniu wszczętym z wniosku W. Z. dotyczącym zmiany pozwolenia radiowego. W myśl § 2 art. 123 kpa. postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Postanowienia kończące postępowanie i rozstrzygające sprawę, co do istoty stanowią zatem odrębną grupę postanowień, wymagającą - na drodze wyjątku - wyartykułowania woli ustawodawcy ("chyba, że przepisy kodeksu stanowią inaczej"). Ten podział postanowień nie może być pomijany przy interpretacji i stosowaniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Należy wobec tego uznać, że zwrot "postanowienie kończące postępowanie", użyty w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. zarezerwowany jest wyłącznie dla tych postanowień, które rzeczywiście tj. faktyczne kończą postępowanie, a nie tylko rozstrzygają określone kwestie, jakie wynikają z jego toku (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 352/05). Możliwość wydania takiego postanowienia, powinna być przewidziana wyraźnie w przepisie Kodeksu postępowania administracyjnego. W świetle powyższego nie można przyjąć, iż postanowieniem kończącym postępowanie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. jest postanowienie dopuszczające dany podmiot do udziału w postępowaniu, które toczy się z wniosku skarżącego. Zaskarżenie tego typu postanowienia, nie zostało przewidziane żadnym przepisem ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Kontrolowanie tego typu rozstrzygnięć leży więc poza właściwością sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Natomiast w myśl art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczących postępowania zażaleniowego, do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Zatem, zażalenie może być wniesione tylko na postanowienia enumeratywnie wyliczone w kodeksie postępowania administracyjnego, do których nie zalicza się postanowienie z dnia [...] lipca 2009 r. o dopuszczeniu [...]do udziału w postępowaniu. Skoro zatem zaskarżone postanowienie nie podlegało zaskarżeniu w drodze zażalenia, nie kończyło postępowania w sprawie ani nie rozstrzygało sprawy co do istoty, tym samym skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.