VI SA/Wa 1641/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi D. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nieprzesłanie w ustawowym terminie sprawozdania z działalności uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych oraz za niewyznaczenie przez niego doradcy do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych p o s t a n a w i a: 1. zwolnić D. W. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla D. W. adwokata z urzędu. D. W. (dalej jako skarżący) wniósł na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nieprzesłanie w ustawowym terminie sprawozdania z działalności uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych oraz za niewyznaczenie przez niego doradcy do spraw bezpieczeństwa przewozu towarów niebezpiecznych. Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych przez D. W. dokumentów wynika, iż skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną, dwoma synami i córką. Skarżący ze względów zdrowotnych zawiesił prowadzoną przez siebie działalność gospodarczą i obecnie pozostaje bez pracy (załączono kopię wyciągu z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej potwierdzającą zawieszenie przez skarżącego działalności gospodarczej). Żona skarżącego także zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej i pozostaje bez pracy (załączono decyzję Wójta Gminy [...] o wykreśleniu wpisu z ewidencji działalności gospodarczej potwierdzającą powyższe). Jeden z synów skarżącego z tytułu umowy o pracę na ½ etatu uzyskuje wynagrodzenie w wysokości ok. 800 zł brutto miesięcznie (załączono zaświadczenie pracodawcy potwierdzające powyższe). Drugi z synów skarżącego posiada status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku (załączono kopię zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy potwierdzającego powyższe). Córka skarżącego prowadzi działalność gospodarczą, z której w 2012 r., przy przychodzie w wysokości 124.753,63, osiągnęła dochód w kwocie 12 765,298 zł (załączono kopie PIT-36 potwierdzająca powyższe), natomiast w okresie styczeń-wrzesień 2013 r., przy przychodzie w wysokości 102.156 zł osiągnęła dochód w wysokości 16.862 zł (załączono sporządzone przez córkę skarżącego zestawienie przychodów i dochodów za ww. okres potwierdzające powyższe). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W sytuacji, w której skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną oraz trójką dzieci, gdy skarżący, jego żona oraz jeden z synów pozostają bez pracy, a jedynymi źródłami utrzymania 5-osobowej rodziny są dochody uzyskiwane z działalności gospodarczej przez córkę skarżącego oraz wynagrodzenie o pracę drugiego z synów skarżącego w łącznej wysokości ok. 2400 zł netto miesięcznie, w ocenie rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów utrzymania. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.