VI SA/Wa 1654/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia E. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2008 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 1654/07 oddalającego skargę E. M. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odwołania ze stanowiska notariusza postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2008 r. W dniu 21 maja 2008 r. skarżąca E. M. wniosła sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 1654/07 oddalającego jej skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie odwołania ze stanowiska notariusza. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI pismem z dnia 27 maja 2008 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie dokumentu potwierdzającego okoliczność, iż skarżąca wykonuje obecnie zawód radcy prawnego ze wskazaniem na złożenie aktualnego zaświadczenia z właściwej okręgowej izby radców prawnych lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii aktualnej legitymacji radcy prawnego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 2 czerwca 2008 r. Dnia 9 czerwca 2008 r. skarżąca złożyła do tutejszego Sądu wystawiony dnia 28 października 2003 r. wypis z listy radców prawnych Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Rzeszowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2008 r. odrzucił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 1654/07. Uzasadniając powyższe postanowienie Sąd stwierdził, iż skarżącą nie usunęła braków formalnych skargi kasacyjnej, ponieważ nie nadesłała dokumentu potwierdzającego okoliczność, iż wykonuje obecnie zawód radcy prawnego poprzez złożenie aktualnego zaświadczenia z właściwej okręgowej izby radców prawnych lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii aktualnej legitymacji radcy prawnego. W dniu 17 lipca 2008 r. skarżąca E. M. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2008 r. wnosząc o jego uchylenie i rozpoznanie sprawy na nowo przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w trybie przepisu art. 195 § 2 p.p.s.a. W zażaleniu skarżąca podniosła, iż przedmiotowa skarga kasacyjna czyniła zadość wymogom formalnym skargi kasacyjnej w świetle art. 175 - 177 p.p.s.a i nie było podstaw prawnych do jej odrzucenia, ponieważ: • sporządził ją uprawniony do tego podmiot, tj. osoba wpisana na listę radców prawnych oraz b. notariusz, • strona nie świadczyła pomocy prawnej na rzecz innego podmiotu, czyli nie wykonywała zawodu radcy prawnego w znaczeniu przyjętym w art 4 ust.1 ustawy o radcach prawnych), bo wykonywanie zawodu radcy prawnego oznacza wyłącznie świadczenie pomocy prawnej na rzecz innych podmiotów w formach wskazanych w art.8 ust. 1 ustawy o radcach prawnych, • strona zachowała wymogi formalne oznaczone w p.p.s.a. dla skargi kasacyjnej jako pisma procesowego w postępowaniu sadowoadministracyjnym, • skargę kasacyjną wniosła strona, • skarga kasacyjna została opłacona przez stronę w terminie. W związku z powyższym zdaniem skarżącej brak było podstawy prawnej do żądania przez Sąd I instancji uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi kasacyjnej w postaci udokumentowania wykonywania przez stronę zawodu radcy prawnego, co w konsekwencji uniemożliwia skuteczne zastosowanie sankcji w postaci odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) - jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Art.175 § 1 p.p.s.a. ustanawia przymus adwokacko - radcowski dla sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego dla strony nie będącej adwokatem lub radcą prawnym. Z przepisu tego wynika nakaz korzystania z usług profesjonalnego pełnomocnika. Z kolei przepis art.175 § 2 p.p.s.a. upoważnia inne podmioty należące do kręgu zawodów prawniczych do sporządzenia skargi kasacyjnej, tj. sędziów, prokuratorów i notariuszy, gdy są stronami w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są następujące podmioty należące do kręgu zawodów prawniczych: adwokat, radca prawny, sędzia, prokurator i notariusz. Ustawodawca nie uzależnia możliwości sporządzenia skargi kasacyjnej przez te podmioty od wykonywania jednego z zawodów prawniczych, ani też nie ogranicza w stosunku do adwokatów i radców prawnych możliwości sporządzenia skargi kasacyjnej tylko do przypadków gdy są oni pełnomocnikami stron postępowania sądowoadministracyjnego. Radca prawny lub adwokat w postępowaniu sądowoadministracyjnym może być pełnomocnikiem lub stroną. Pełnomocnik strony musi wykonywać zawód radcy prawnego lub adwokata, natomiast radca prawny, adwokat, sędzia, prokurator lub notariusz o ile występują w charakterze strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie muszą wykonywać zawodu. Przyczyny niewykonywania zawodu są prawnie obojętne dla możliwości sporządzenia skargi kasacyjnej. Zatem osoba nie wykonująca zawodu radcy prawnego, ale wpisana na listę radców prawnych jest uprawniona do sporządzenia skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wpis na listę radców prawnych jest przesłanka wystarczająca do uznania, iż wymóg przymusu adwokacko - radcowskiego ustanowiony w art.175 § 1 p.p.s.a. został spełniony. Wykonywanie zawodu radcy prawnego jest istotne jedynie dla oceny działań radcy prawnego jako zastępcy procesowego. Zgodnie z art.4 ust.1 ustawy o radcach prawnych wykonywanie zawodu radcy prawnego polega na świadczeniu pomocy prawnej. Oznacza to, że wykonywanie zawodu radcy prawnego jest równoznaczne z możliwością świadczenia pomocy prawnej, natomiast sam akt sporządzenia skargi kasacyjnej nie wiąże się z koniecznością wykonywania zawodu radcy prawnego, skoro taki radca prawny nie wykonujący zawodu nie świadczy pomocy prawnej, lecz sporządzając skargę kasacyjną działa w imieniu własnym, na własną rzecz. Zgodnie ze stanowiskiem zawartym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2006 r. (sygn. akt II OZ 1381/06) "Nie ma znaczenia, że skarżący nie wykonuje zawodu adwokata, powyższe nie oznacza bowiem, że stracił on kwalifikacje zawodowe, rozumiane jako profesjonalne przygotowanie do wykonywania określonych czynności. Mając bowiem na uwadze, że celem wprowadzenia przymusu adwokackiego określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a. jest sprostanie wymogom jakim powinna odpowiadać wskazana tam skarga kasacyjna, nie ma znaczenia, czy adwokat, który sporządza ją we własnym imieniu wykonuje zawód adwokata, czy nie." W przedmiotowej sprawie skargę kasacyjną sporządziła skarżąca - wpisana na listę radców prawnych, natomiast skargę tę wniosła skarżąca jako strona postępowania sadowoadministracyjnego. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, iż zażalenie strony skarżącej jest oczywiście uzasadnione, na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), uwzględnił zażalenie i uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2008 r.